Η γυµνή αλήθεια του Λούσιαν Φρόυντ
Επισκέπτρια στο Κέντρο Ποµπιντού εξετάζει τον πίνακα «Ο Πλούτο και οι Αδερφές Μπέιτµαν, 1995»
Ο κόσµος του ζωγράφου Λούσιαν Φρόυντ είναι τόσο γοητευτικός, που οι επισκέπτες των έργων του στο Μποµπούρ στο Παρίσι περιµένουν υποµονετικά στην ουρά. Ο ζωγράφος, εγγονός του πατέρα της ψυχανάλυσης Σίγκµουντ Φρόυντ, είναι σήµερα 88 ετών. Και αµετάπειστος στο να σταµατήσει να δουλεύει «µέσα από τους ανθρώπους που µε ενδιαφέρουν, σε χώρους στους οποίους ζω και γνωρίζω». Οµως δεν υπάρχει τίποτα προβλέψιµο ώστε να νοµίσουµε ότι ο Λούσιαν Φρόυντ έχει κάνει µανιέρα. Κάθε πίνακάς του µε τα γυµνά πορτρέτα, που παρουσιάζονται στην αναδροµική παριζιάνικη έκθεσή του, εντείνει την εντύπωση της ανάµειξης της ψυχής του καλλιτέχνη ο οποίος δηλώνει πως «η δουλειά µου είναι καθαρά αυτοβιογραφική». Στα πρώτα του έργα δουλεύει περισσότερο τις λεπτοµέρειες και µε ένταση το πινέλο. Στα πρόσφατα το χέρι χαλαρώνει και οι γραµµές απλώνουν.
Στα πορτρέτα του τα µοντέλα του είναι όλα αγέλαστα, σκεπτικά και εκτεθειµένα στην εξονυχιστική έρευνα του ζωγράφου και στις επαναληπτικές µακρόχρονες συνεδρίες του. Τα πορτρέτα των ανθρώπων δείχνουν ταυτόχρονα ουσιαστικά και ευάλωτα. Οπως εκείνο του περφόρµερ Λι Μπάουερι, τον οποίο ο Φρόυντ δείχνει πεσµένο από το κρεβάτι πάνω σε ένα στρώµα από χαλιά, µε το δεξί πόδι του µπλεγµένο ακόµη στα σεντόνια.
Στάση ερωτική, ζωγραφισµένη µε πολλή ζωντάνια, που όµως βγάζει και την αίσθηση του αβοήθητου και αποκαρδιωµένου. Με αυτό το πορτρέτο ο Φρόυντ έγινε προφήτης: ο Μπάουερι πέθανε δύο χρόνια αργότερα από ασθένεια συγγενική του ΑΙDS.














