Δίκτυο

Εγκαίνια µε Ελβις
Μ.Μ.

Με Ελβις Κοστέλο και Νταϊάνα Κρολ, στις 3 και 4 Ιουλίου αντίστοιχα, εγκαινιάζεται νέος χώρος στη Μαλακάσα: ένα καινούργιο θέατρο 3.500 θέσεων, το «Τerra Vibe Ρark». Το θέατρο θα κατασκευαστεί στο οικολογικό πνεύµα των καιρών και των συναυλιακών απαιτήσεων και, όπως υπόσχονται οι δηµιουργοί του, θα ικανοποιήσει τον κόσµο που θα βγει στην Εθνική Αθηνών-Λαµίας για να πάει στη συναυλία χωρίς να ταλαιπωρηθεί (ανά τρία εισιτήρια, θα δίνεται και δωρεάν θέση πάρκινγκ). Στις 19 Ιουλίου θα βρίσκονται εκεί οι Jethro Τull, οι οποίοι – όπως και η Νταϊάνα Κρολ (3/7) – θα παίξουν και στη Θεσσαλονίκη µία µέρα µετά.

Με άλλα λόγια το συναυλιακό µας καλοκαίρι έχει όχι µόνο Ελβις, αλλά και νέους χώρους. Θα πείτε, αφού χάσαµε τους παλιούς (βλέπε Λυκαβηττό) κάπου πρέπει να πάµε…
Δέκα λεπτά στο Ηρώδειο
Γ.Δ.Κ.Σ.

Η Αννα Καλουτά κηδεύεται σήµερα στις 3, στο Πρώτο Κοιµητήριο. Ελπίζω ότι θα την αποχαιρετήσουµε όπως της πρέπει. «Παρουσιάζοντας όπλα». Οπως οφείλουµε. Το ελληνικό µουσικό θέατρο, το ελληνικό θέατρο γενικότερα, ο ελληνικός πολιτισµός πολλά χρωστούνε σ’ αυτήν την Κυρία και στην αδελφή της, τη Μαρία. Βέβαια, οι κηδείες παλαιών καλλιτεχνών δεν συγκεντρώνουν µεγάλο «κοινό» – δεν έχουν «σουξέ». Δεν έχουν την γκλαµουριά που θα τραβούσε τους κοσµικούς, δεν συνδέονται µε την τηλεόραση, δεν είναι «in», δεν γίνονται αφορµή για χρήσιµες συναντήσεις, η αίσθηση της οφειλής δεν ανήκει στις αρετές του Εγωπαθούς (το έψιλον να παραµείνει κεφαλαίο παρακαλώ…) Θεάτρου µας… Τέλος πάντων. Οπως το νιώθει κανείς, σιχαίνοµαι αυτά τα µίζερα «ελάχιστοι παρέστησαν…». Η ουσία είναι πως τον λατρευτικό αποχαιρετισµό η Αννα Καλουτά τον έζησε. Ενάµιση χρόνο πριν, στη µουσική παράσταση «x-σκηνής. Αυτά που κάψαν το σανίδι» του Σταµάτη Κραουνάκη. Οταν όρθιο, επευφηµώντας και κλαίγοντας, το Ηρώδειο την αποθέωνε. Ο Λάκης Λαζόπουλος και ο Σταµάτης Κραουνάκης πιστεύω πως αυτή τη στιγµή που την υπέργηρη κυρία µε τη γαλάζια τουαλέτα, την οποία συγκρατούσαν από τα µπράτσα για να µην πέσει, διαπερνούν οι ρυθµοί του εµβατηρίου, εκλύει λάµψη, τα ανήµπορα πόδια της ανασταίνονται, «φεύγει» κι αρχίζει να τραγουδάει το «Ευζωνάκι γοργό» δεν θα την ξεχάσουν ποτέ. Οπως δεν θα τα ξεχάσουµε ποτέ αυτά τα κάπου δέκα λεπτά κι εµείς που ήµασταν εκεί – ευτυχώς η παράσταση σώζεται στο βίντεο που η ΕΡΤ θα όφειλε απόψε να προβάλει. Φυσικά θα ήταν ευχής έργο να προβάλει εκείνες τις δύο ασπρόµαυρες εκποµπές που είχε γυρίσει τη δεκαετία του ’70, µε την Αννα και τη Μαρία Καλουτά σε µια ανθολογία από τα καλύτερα νούµερα και τραγούδια τους. Δεν θυµάµαι ποιος τις είχε κάνει, αλλά ακόµα θυµάµαι πως ήταν εκπληκτικές. Με φρίκη άκουσα πως «έχουν σβηστεί»! Αν αληθεύει, ελπίζω ο υπεύθυνος για το σβήσιµο να βρίσκεται στην Κόλαση. Ή να πάει προσεχώς. Μήπως όµως υπάρχει κάποιος που τις έχει διασώσει;


«Δαίµων», όπως… τζιχάντ

Μπορεί η µάχη κόντρα στην τζιχάντ του Οµπάµα και άλλοτε του Ηράκλειου να έχουν κάποιες αναλογίες, όπως έλεγε στο περιοδικό «Le Ρoint» – και αναδηµοσίευσαν τα «ΝΕΑ» – η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, οι εφηµερίδες δίνουν και αυτές όµως την αιώνια µάχη τους µε τον «δαίµονα του τυπογραφείου». Ετσι το «ΙΝFΟ» στο χθεσινό κοµµάτι ήταν από άλλο, παλαιότερο άρθρο. Να πούµε, µε την ευκαιρία, ότι το πρόσφατο βιβλίο της ελληνίδας βυζαντινολόγου – πρυτάνεως, παλαιότερα, της Σορβόννης – µε τίτλο «Γιατί το Βυζάντιο» (Ελληνικά Γράµµατα, Οκτώβριος 2009) έχει γίνει εξαιρετικά δηµοφιλές. Εχει ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 27.000 αντίτυπα.

Μ.Π.