[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Είσαι ωραίος και µετράς

Μπορεί η πρεµιέρα µου στη µαγειρίτσα να κατέληξε σε φιάσκο, αυτές οι πασχαλινές διακοπές όµως µε δίδαξαν πολλά πράγµατα. Και πρώτα απ’ όλα τη δύναµη της θέλησης ιδίως όταν σκουραίνουν τα πράγµατα και έρχεται η στιγµή που σφίγγουν οι κ… Οταν µε το καλό γύρισα σπίτι κι άδειασα τη βαλίτσα µου, η σακούλα µε τις αποδείξεις συναγωνιζόταν σε όγκο τη σακούλα µε ρούχα για το πλυντήριο. Θρίαµβος!

Απλωσα το θησαυρό µου στο πάτωµα κι άρχισα µε τα σωστά µου να σκέφτοµαι ότι τελικά διόλου δεν αποκλείεται για γίνουµε µια µέρα άνθρωποι.

Εχουµε και λέµε: απόδειξη από τον βενζινά, από τον ξενοδόχο, από τον τυροπιτά, από τον ταβερνιάρη, από τον ζαχαροπλάστη, από τον ανθοπώλη, από τα διόδια, απόδειξη ακόµη κι από τον ταξιτζή – ψεύτικη αυτή, αλλά µια πρόβα τζενεράλε δεν βλάπτει κι ας είναι κι από εκείνο το άχρηστο καρούλι µε το οποίο χρόνια τώρα αλληλοκοροϊδευόµαστε, ταξιτζήδες τε και επιβατικό κοινό.

Φυσικά έκανα γαργάρα το µαύρο χρήµα που έδωσα στο κοµµωτήριο – τρία ευρώ – για να µου ψαλιδίσουν τη φράντζα και δικαιολόγησα απολύτως την απροθυµία του φαρµακοποιού να µπει σε παρόµοιο κόπο για ένα τόσο δα κουτάκι λεξοτανίλ. Αστείο ποσόν, αν αναλογιστούµε τα ψυχοφάρµακα που θα µας χρειαστούν οσονούπω όταν το ΔΝΤ θα ψάχνει γιάφκες φοροφυγάδων µε µπλιµπλίκια και τσιαµά και θα βρίσκει σβησµένο το σκληρό µας δίσκο, άφαντα τα καλάσνικοφ αλλά τον φίκο σουρωτήρι.