Αθάνατη Ελλάδα…

Ξέκλεψα την προηγούμενη εβδομάδα λίγο χρόνο και κατάφεραεπιτέλους- να πραγματοποιήσω μία περιήγηση στη Βόρεια Ελλάδα με ορμητήριο την πανέμορφη Ξάνθη. Το ερέθισμα δόθηκε όταν διάβασα στο ένθετο «Διακοπές» της εφημερίδας μας ένα αφιέρωμα για την περιοχή και η επιλογή μου δικαιώθηκε με το παραπάνω. Δεν πρόκειται να καταθέσω πάντως τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις μου, απλώς θα ήθελα να καταγράψω ορισμένα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση.

ΟΣΕ. Αποφασίσαμε να πάρουμε το τρένο από την Ξάνθη έως τη Σταυρούπολη, για να απολαύσουμε από κοντά τα στενά του Νέστου, όπου ο ποταμός σχηματίζει απίθανους μαιάνδρους. Οι σιδηροδρομικές γραμμές βρίσκονται σε ορισμένα σημεία μία ανάσα από τις όχθες και το τρένο κινείται πολύ αργά καθώς η χάραξη της διαδρομής δεν επιτρέπει υψηλότερες ταχύτητες. Ενα τράνταγμα μάς προσγείωσε ανώμαλα στην ελληνική πραγματικότητα και τελικά βρεθήκαμε να κάνουμε για περίπου μιάμιση ώρα πικνίκ στις όχθες του ποταμού, αφού- σύμφωνα με τον μηχανοδηγό- η αμαξοστοιχία είχε πάρει παραμάζωμα κάποια αδέσποτα σκυλιά και είχαν σπάσει τα σωληνάκια των υδραυλικών της.

Πέραν του τραγελαφικού δεκάδες άνθρωποι στο πουθενά να περιμένουμε δίπλα σε ένα ακινητοποιημένο τρένο, θα ήθελα να τονίσω την άθλια εικόνα των γηρασμένων βαγονιών. Οσο για τις ταχύτητες του ταξιδιού, απλώς να πούμε ότι η διαδρομή Θεσσαλονίκη- Αλεξανδρούπολη πραγματοποιείται με τον σιδηρόδρομο σε εξίμισι ώρες και με το αυτοκίνητο σε λιγότερο από τρεις μετά την ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού. Σε κάποιες χώρες λειτουργούν μαγνητικά τρένα με υπερηχητικές ταχύτητες και εδώ βρισκόμαστε ακόμη στην εποχή του μουντζούρη και του καρβουνιάρη!

Διόδια. Για να φτάσετε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη θα πληρώσετε περίπου είκοσι ευρώ, ενώ σε λίγο καιρό θα μπουν διόδια και στην Εγνατία. Εκτός από το χαράτσι για έναν αυτοκινητόδρομο που η ολοκλήρωσή του θυμίζει το γεφύρι της Αρτας, υπάρχουν και άλλα πράγματα που εκνευρίζουν αφάνταστα. Για παράδειγμα, ο μεγάλος αριθμός των σταθμών διοδίων που ξεφυτρώνουν πλέον σαν τα μανιτάρια διακόπτει συνεχώς το ταξίδι και προκαλεί σημαντικές καθυστερήσεις, ιδιαίτερα αν υπάρχουν ουρές. Επίσης δεν γνωρίζεις ποιοι από τους σταθμούς λειτουργούν και ποιοι όχι, καθώς στους περισσότερους δεν υπάρχουν ανάλογες ενδείξεις, οι τιμές διαφέρουν σε κάθε τμήμα του αυτοκινητοδρόμου (άρα ψάχνεσαι την τελευταία στιγμή για ψιλά) και τα ηλεκτρονικά πάσα (epass) δεν είναι παντού συμβατά, γι΄ αυτό και δεν τα χρησιμοποιεί σχεδόν κανένας οδηγός Ι.Χ.

Φώτα. Είχα την ατυχή έμπνευση να επιστρέψω νύχτα και τα «είδα όλα» με τους περίεργους οδηγούς που θεωρούν ότι μπορούν να τυφλώνουν ελεύθερα τους άλλους με τους προβολείς ομίχλης των αυτοκινήτων τους. Το αναφέρω επειδή το συγκεκριμένο φαινόμενο έχει πάρει πλέον διαστάσεις επιδημίας, πρόκειται μάλιστα για μια συνήθεια των… γρήγορων οδηγών, οι οποίοι έχουν την τάση να παίζουν με τους προβολείς, για να τους αδειάσεις τη γωνιά. Δεν υπάρχει και αστυνομία, να τους… αλλάξει τα φώτα, και έτσι δένει το γλυκό, το οποίο δεν έχει δυστυχώς καμία σχέση με φημισμένα σιροπιαστά της Ξάνθης!