Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)

είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζο ντες», Για κ. Φοί βη Αθηναίου, Μι χαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Της Πέτρας το ανάγνωσµα

Προς Φοίβη Αθηναίου. Μα πού µαθαίνουν αρχαιολογία οι πολιτιστικοί συντάκτες;

Στου κασίδη το κεφάλι; Ή µήπως στου… ρασίδη; Ολοι µέχρι τώρα γνωρίζαµε πως η Αίγυπτος διεκδικεί από το Βρετανικό Μουσείο της Στήλη της Ροζέτας.

Οχι, αποφάσισε η πλειονότητα των συναδέλφων σας τις τελευταίες ηµέρες, δεν τη λένε έτσι. Τη λένε Πέτρα του Ελ Ρασίντ. Πόθεν; Θα σας πω τι υποθέτω: Η στήλη της Ροζέτας (γνωστή έτσι στα ελληνικά εδώ και δεκαετίες για να µην πω αιώνα) ή Rosetta stone όπως την ονοµάζει το ίδιο το Βρετανικό Μουσείο, έχει ανακαλυφθεί στο Ελ Ρασίντ.

Ε, λοιπόν, είναι πανεύκολο: µεταφράζουµε Πέτρα του Ελ Ρασίντ (διότι Rosetta stone δεν λέει κάτι στον αγράµµατο συντάκτη) και είµαστε εντάξει.

Αµα σας λέω, στου Ρασίδη το κεφάλι!

Με τιµή, Μαριαλένα Παπούλια Το παράξενο σε όλη αυτή την ιστορία, αγαπητή Μαριλένα, είναι ότι απευθύνετε την επιστολή σας στη στήλη µιας εφηµερίδας που ουδέποτε είχε χρησιµοποιήσει τον όρο «Πέτρα του Ελ Ρασίντ» και στην πρόσφατη είδηση για τη συνάντηση χωρών που διεκδικούν τον επαναπατρισµό αρχαιοτήτων, στην Αίγυπτο, έγραψε για τη «Στήλη της Ροζέτας» (και µόνον). Ισως θα βοηθούνταν άλλα έντυπα και µέσα που χρησιµοποίησαν τον λάθος όρο αν απευθυνόσασταν σ’ εκείνα… Ή όχι;
Βαλκυρίες και φληναφήµατα

Αγαπητή Φοίβη, Τούτες τις µέρες που «ο άνεµος (της χρεοκοπίας) µάς κυνηγάει…» όπως γράφει ο Ρίτσος και που απλώνεται «γύρω στη ζωή µας το συρµατόπλεγµα» των οδυνηρών µέτρων, για να µην τρελαθούµε µιαν ώρα αρχύτερα, χρειαζόµαστε λίγο γέλιο που, ως γνωστόν, «µακραίνει τη ζωή».

Σκέφτηκα λοιπόν να σου στείλω ένα σατιρικό πόνηµά µου σχετικό µε την κατάσταση που βιώνουµε (τώρα, αν είναι γέλιο ή κλαυσίγελως, κρίνετέ το εσύ κι οι αναγνώστες).

Αλί, αλί και τρισαλί, / τι πάθαµε φίλοι καλοί / µε τα καινούργια µέτρα! / Η Βαλκυρία η τροµερή / βέλη µ’ αιχµή φαρµακερή / βγάζει απ’ τη φαρέτρα…

Πάει, τελειώσαν τα ευρά / και µας λιανίζουν τα πλευρά / λες κι είµαστε… σφαχτάρια / κι η Κοµισιόν από κοντά / βάζει το χέρι της βαθιά / στου κράτους τα συρτάρια.

Γι’ αυτό να βρω παρηγοριά θα ψάξω µες στον χρόνο / να βρω µέρες καλύτερες που δεν µου φέρνουν πόνο. / Τότε όταν «στους Ελληνες ανήκε η Ελλάδα» / και που υπήρχαν έντιµοι κι ας τρώγαν… φασολάδα, / τότε που της αξέχαστης Μελίνας το µεράκι / φτέρωνε νου και λογισµό κι όχι η… Μενεγάκη.

Θα θυµηθώ τον ένδοξο καιρό του Εικοσιένα / όταν η Ελλάδα ήρωες κι όχι λαµόγια εγέννα / κι οι κλέφτες κι οι αρµατολοί σαν τα θεριά παλεύαν / ο τόπος να λευτερωθεί, θυσιάζονταν, δεν κλέβαν! / Τότε οι καραβοκύρηδες ανοίγαν τα πουγκιά / και το χρυσάφι πρόσφεραν για βόλια και σπαθιά / κι οι βάρδοι µας οι εθνικοί εµπνέονταν ποιήµατα / για αρετές κι ιδανικά και όχι φληναφήµατα… Μ’ αν ζούσε τώρα ο Σολωµός κι άκουγε τα κανόνια / των Γερµανών που µας ζητούν ώς και τον… Παρθενώνα / αντί να επιστρέψουνε όσ’ άρπαξαν µε τόκο, / θα ’γραφε, είµαι βέβαιη, γι’ αυτόν τον έρµο τόπο.

“Στων Ελλήνων τη µαύρη τη ράχη αλωνίζοντ’ η Μέρκελ µονάχη µελετά του Αιγαίου τον χάρτη και µε δάχτυλο µας απειλεί για να κάνει το έλλειµµα τράµπα και να πάρει κανένα νησί…”».

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Βαρβάρα Ταβλαρίδου Μπακάλη «Ποιος είδε κράτος λιγοστό / σ’ όλη τη γη µοναδικό, / εκατό να εξοδεύει / και πενήντα να µαζεύει; / Να τρέφει όλους τους αργούς, / να ’χει επτά Πρωθυπουργούς, / ταµείο δίχως χρήµατα / και δόξης τόσα µνήµατα;» είχε γράψει ο Γεώργιος Σουρής αγαπητή Βαρβάρα. Οπως βλέπετε δεν διορθώθηκε έκτοτε τίποτε…


Γίνονται ακόµη θαύµατα;
Φοίβη

Μόλις 14 ηµέρες χρειάστηκε ο δι εθνούς αποδοχής οικονοµολό γος που χρίστηκε πρόεδρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για να µαζέψει τα έξοδα της υπερχρεω µένης σκηνής κατά 1 εκατ. ευρώ! Εκλεισε τα γραφεία επί της Πανεπιστηµίου και µετακίνησε το Εργαστήρι από το Περιστέ ρι σε ιδιόκτητο χώρο στο Μενίδι. Δεν θα στείλει τις δαπανηρές πα ραστάσεις της «La Βoheme» και της «Αριάδνης στη Νάξο» στο Βι σµπάντεν και θα µειώσει το κό στος της «Νόρµα» που θα ανέ βει στο Ηρώδειο. Δεσµεύτηκε δε πως θα µειώσει τις αµοιβές των υψηλόµισθων.

Ολα τούτα για να εξορθολογι στούν τα οικονοµικά της Λυρικής – που έχει χρέος 14 εκατ. ευρώ – και να µπει «καθαρή» στο νέο της κτίριο στο Φάληρο το 2015. Το πρόγραµµα εξορθολογισµού των οικονοµικών υπολογίζεται δε πως θα έχει ολοκληρωθεί σε ενάµιση χρόνο, χωρίς να κλείσει – όπως ήταν η αρχική ιδέα – η Λυρική, αλλά µόνο µειώνοντας χώρους και παραστάσεις.

Μήπως αντίστοιχο εξορθο λογισµό απαιτούν και τα οικονο µικά της χώρας; Ή να περιµένου µε πρώτα αν θα υπάρχει συνέχεια ακόµη και στη Λυρική;