«Είναι σκληρό και πονεμένο σαν λαϊκό τραγούδι»

Ενα δισκάκι του Αstor Ρiazzolla ήταν αρκετό για να αλλάξει τον ρου της ιστορίας τους. Φίλοι από παλιά, ο Θωμάς (Κοντογεώργης) και ο Λευτέρης (Γρίβας) είπαν να βρεθούν ξανά, να τα πούνε, αφού τους είχε χωρίσει η απόσταση για σπουδές μεταξύ Ελλάδας- Γαλλίας. «Μου έφερε ένα δισκάκι του Ρiazzolla- θυμάται σήμερα ο Θωμάς (που είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του γκρουπ)- και έκτοτε κόλλησα. Ετσι αρχίσαμε». Εκείνος ακορντεόν, ο Θωμάς πιάνο. Κλασική παιδεία και η δύο αλλά το ταμπεραμέντο μεσογειακό, «και επειδή ο Ρiazzolla συνέδεσε το παραδοσιακό τάνγκο με την τζαζ και την κλασική μουσική, ο έρωτας ήταν με την πρώτη ματιά και όσο περνούσαν τα χρόνια τόσο μεγάλωνε».

Σημαντική στιγμή στην πορεία του Τangarto (και σχετικά πρόσφατος σταθμός στην ιστορία τους) η «κατάκτηση» του μπαντονεόν από τον Λευτέρη, «που δεν ηρέμησε στιγμή μέχρι να κατακτήσει αυτό το εξαιρετικά δύσκολο όργανο, το οποίο ελάχιστοι γνωρίζουν στην Ελλάδα». Το γκρουπ συμπληρώνεται από τους Γιώργο Παναγιωτόπουλο (βιολί), Ορέστη Καλαμπαλίκη (κιθάρα) και Γιώργο Αρνή (κοντραμπάσο). Το Tangarto έχει δυναμική παρουσία στα συναυλιακά δρώμενα της Αθήνας (μεταξύ αυτών και στο Μέγαρο Μουσικής στο πλαίσιο της σειράς «Γέφυρες», μαζί με τη σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου), αλλά και πολλά χιλιόμετρα live εμφανίσεων σε μουσικές σκηνές. «Ενας λόγος που αρέσει τόσο στους Ελληνες», λέει ο Θωμάς, «είναι γιατί μιλάει άμεσα, χωρίς να φοβάται για τα αισθήματα. Το τάνγκο είναι σκληρό, παθιασμένο, πονεμένο, σχεδόν όσο και το λαϊκό τραγούδι.

Με άλλα λόγια, μας μοιάζει…».