«Θέλουμε έναν χρόνο ακόμη»

Σε μια ύστατη διαπραγμάτευση για τη διάσωση του Προγράμματος Σταθερότητας, ώστε να αποφευχθεί και η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προσανατολίζεται το οικονομικό επιτελείο.

Στο άτυπο Συμβούλιο υπουργών Οικονομικών, που θα πραγματοποιηθεί στις 16 Απριλίου στη Μαδρίτη, ο κ. Παπακωνσταντίνου και οι συνεργάτες του σκέφτονται να βολιδοσκοπήσουν τον αρμόδιο επίτροπο Ολι Ρεν, αλλά και συγκεκριμένους εταίρους, για το ενδεχόμενο παράτασης κατά ένα έτος του χρονοδιαγράμματος για τη μείωση του ελλείμματος στο 3%.

Συν και πλην
Ηεπιλογή αυτή- στην οποία δεν έχει καταλήξει οριστικά η Πλατεία Συντάγματος καθώς, όπως λέγεται, διαθέτει συν και πληνκαθίσταται σχεδόν μονόδρομος από τη στιγμή που έγινε φανερό από κοινοτικούς αξιωματούχους πως στις 22 Απριλίου, όταν θα ανακοινωθούν από την Εurostat τα στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος των κρατών- μελών της ευρωζώνης, η Ελλάδα θα εμφανισθεί να έχει έλλειμμα μεγαλύτερο κατά 0,9% τουλάχιστον αυτού που έχει δηλωθεί. Εν ολίγοις, αντί για 12,7%, το έλλειμμα θα ανέλθει στο 13,6% τουλάχιστον- με ορισμένους κοινοτικούς να υποστηρίζουν ότι θα ξεπεράσει ακόμη και το 14%. Τόσο στην Αθήνα όσο και στις Βρυξέλλες γνωρίζουν ότι η ανακοίνωση ενός τέτοιου στοιχείου τινάζει στον αέρα το Πρόγραμμα Σταθερότητας, κυρίως εάν ληφθεί υπόψη ότι και η ύφεση αναμένεται πιο μεγάλη από το 2% που είναι ο τελευταίος υπολογισμός. Ομως, όπως επισημαίνουν κοινοτικές πηγές- και συνομολογούν παράγοντες του οικονομικού επιτελείου- η ανακοίνωση της 22ας Απριλίου θα προκαλέσει νέα αναταραχή στις αγορές και θα καταστήσει την Ελλάδα χώρα στα όρια της χρεοκοπίας, αφού τα επιτόκια δανεισμού θα εκτοξευθούν σε νέα ύψη, έχοντας χάσει και το τελευταίο ανάχωμα που ήταν το Πρόγραμμα Σταθερότητας.

Ανάσα
Στο πλαίσιο αυτό, μια χρονική επιμήκυνση του Προγράμματος κατά ένα έτος- αντί να ολοκληρωθεί με το τέλος του 2012, να ολοκληρωθεί στο τέλος του 2013- θα μπορούσε να προσφέρει μια ανάσα και να καταστήσει εκ νέου εφικτό τον στόχο, που υπό τις παρούσες συνθήκες θεωρείται ουτοπικός και δεν πείθει τις αγορές. Μάλιστα, όπως έλεγε χαρακτηριστικά συνεργάτης του κ. Παπακωνσταντίνου, «κι άλλες χώρες έχουν ζητήσει κάτι τέτοιο και το έχουν πάρει, ενώ ας μην ξεχνούμε ότι το όριο του 2012 το θέσαμε εμείς». Βέβαια, είναι μάλλον αμφίβολο, λένε οι ίδιες πηγές, ότι η Κομισιόν θα αντιδράσει θετικά στις ελληνικές βολιδοσκοπήσεις, καθώς θα θεωρηθεί κακό προηγούμενο: η Ελλάδα βρίσκεται στο τρίτο στάδιο της επιτήρησης και θεωρητικά πρέπει να εξαντλείται κάθε όριο αυστηρότητας απέναντί της. Επιπλέον, όπως λένε κοινοτικοί παράγοντες, θα μπορούσαν και οι αγορές να το θεωρήσουν ως ακόμη μια ένδειξη αδυναμίας (σ.σ.: ή και χαλάρωσης) και να… εκδικηθούν αντιστοίχως την Αθήνα. Ετσι, παρά την απέλπιδα προσπάθεια του οικονομικού επιτελείου, παράγοντες των Βρυξελλών δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει στο ΔΝΤ ταυτοχρόνως με την ανακοίνωση των στοιχείων της Εurostat, στις 22 Απριλίου.

Οπως εξηγούσαν, αυτό δίνει τη δυνατότητα στην Αθήνα να προετοιμάσει το έδαφος – να δει, δηλαδή, κατά πόσον μπορεί να αντλήσει από τις αγορές τα δισ. που απαιτούνται για τις δανειακές υποχρεώσεις του Μαΐου και να πράξει αναλόγως, να διαπραγματευθεί με το επιτελείο του Ταμείου και να υπάρξει και το χρονικό περιθώριο ώστε να ενεργοποιηθεί ο συμπληρωματικός προς το ΔΝΤ ευρωπαϊκός μηχανισμός των διμερών δανείων από χώρες της ευρωζώνης.

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ:

Τα στοιχεία της Εurostat, στις 22 Απριλίου, θα δείξουν έλλειμμα τουλάχιστον κατά 0,9% μεγαλύτερο από το 12,7% που έχει δηλωθεί

Λιθουανία: η λιτότητα μείωσε το έλλειμμα, αύξησε τις αυτοκτονίες
TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , Του Landon Τomas Jr.

ΕΑΝ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ των πολλών χρεωμένων χωρών του πλανήτη θέλουν να μάθουν τι ακριβώς σημαίνει λιτότητα, τότε ίσως θα έπρεπε να επισκεφθούν τη Λιθουανία, αυτή τη χώρα της Βαλτικής με τα 3,5 εκατομμύρια κατοίκους. Τα μέτρα λιτότητας μείωσαν το έλλειμμα, οδήγησαν όμως και στην έκρηξη του αριθμού των αυτοκτονιών.

Αντιμέτωπη με ολοένα αυξανόμενο έλλειμμα που απειλεί να οδηγήσει τη χώρα σε πτώχευση, η Λιθουανία περιέκοψε τις δημόσιες δαπάνες κατά 30%, μείωσε τους μισθούς στον δημόσιο τομέα 20%-30% και τις συντάξεις έως 11%. Και η κυβέρνηση του Βίλνιους δεν σταμάτησε εκεί. Αύξησε τους φόρους σε όλα τα είδη- από φάρμακα έως αλκοόλ. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η εξοικονόμηση ποσού αντίστοιχου με το 9% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, η δεύτερη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει γίνει ποτέ σε χώρα με αναπτυγμένη οικονομία.

Ομως τα μέτρα λιτότητας είχαν το δικό τους κόστος, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Οι συνταξιούχοι, με τις συντάξεις τους κομμένες, στράφηκαν στα συσσίτια για να τα βγάλουν πέρα. Η ανεργία έφθασε, από μονοψήφιο ποσοστό, στο 14% και η οικονομία συρρικνώθηκε πέρσι κατά 15%. Το αξιοσημείωτο είναι ότι τα περισσότερα μέτρα λιτότητας επιβλήθηκαν με την υποστήριξη των εργατικών συνδικάτων της Λιθουανίας καθώς και των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ακόμα δεν έχουν προκαλέσει καμία αντίδραση ή τις διαδηλώσεις που έχουμε δει στην Ελλάδα, την Ισπανία ή ακόμα και τη Βρετανία.

Ο πρωθυπουργός Αντριους Κουμπίλιους δέχεται βέβαια κριτικές και από το εσωτερικό και από το εξωτερικό, καθώς η κρατική λιτότητα εν μέσω ύφεσης είναι εντελώς αντίθετη με την κεϋνσιανή πεποίθηση ότι η αύξηση των δημοσίων δαπανών αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να αντιμετωπιστεί η ύφεση αυτή – ένας δρόμος που επέλεξαν πολλές χώρες. Ομως η κυβέρνηση λέει ότι με το έλλειμμα να ισοδυναμεί με 9% του ΑΕΠ, ένα νόμισμα συνδεδεμένο με το ευρώ και τις διεθνείς αγορές ομολόγων απρόθυμες να δανείσουν τη Λιθουανία, δεν είχε άλλη επιλογή από το να δείξει στον κόσμο ότι μπορούσε να επιβάλλει τη δική της εσωτερική υποτίμηση μειώνοντας τις δημόσιες δαπάνες, αποκαθιστώντας την ανταγωνιστικότητα και διεκδικώντας την καλή θέληση των διεθνών αγορών.

Στη ζώνη του ευρώ
Αλλο ένα κίνητρο ήταν η εκπλήρωση των κριτηρίων προκειμένου να ενταχθεί η χώρα στη ζώνη του ευρώ, κάτι που το Βίλνιους ελπίζει να γίνει έως το 2014.

Το υπουργείο Οικονομικών της χώρας προβλέπει για φέτος ανάπτυξη 1,5%, ενώ ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Μoody΄s αναβάθμισε τις προοπτικές της λιθουανικής οικονομίας από αρνητικές σε σταθερές.

Η καθημερινότητα για τους Λιθουανούς όμως έχει γίνει πολύ δύσκολη. Η Μόνικα Μιντβερίτε είναι φοιτήτρια, η οποία αναγκάστηκε να ψάξει για δουλειά μετά την απόλυση του πατέρα της από τον τομέα των οικοδομών, ο οποίος τώρα κάθεται μπροστά στην τηλεόραση πίνοντας όλη την ημέρα αλκοόλ για να ξεχάσει τον πόνο του. Σε μια χώρα που ήδη έχει το υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών (35 ανά 100.000 κατοίκους), οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί σημαντικά, ενώ έχει διπλασιασθεί ο αριθμός των πολιτών που καλούν γραμμές ψυχολογικής υποστήριξης.