Απομακρύνεται το όνειρο

Στεκόταν στη διασταύρωση των Λεωφόρων Μεσογείων και Λαυρίου ή αλλιώς στον Σταυρό, όπως είναι γνωστότερη στους Αθηναίους. Πλησίασε το αυτοκίνητό μου για να καθαρίσει τα τζάμια, εγώ του έδειξα με μία απότομη κίνηση ότι δεν ήθελα, μέχρι που με έβαλε στο κόλπο ο εννιάχρονος γιος μου: «Μπαμπά, αυτός είναι ο Ρασίντ και όταν περνάμε από εδώ με τη μαμά, τον αφήνουμε συνήθως να μας καθαρίζει τα τζάμια και του δίνουμε κάποιο φιλοδώρημα». Έκανα την ανάγκη φιλοτιμία, έβγαλα κάποια ψιλά από την τσέπη και πριν ανάψει πράσινο πρόλαβε και καθάρισε ο Ρασίντ στο άψε- σβήσε το μπροστινό παρμπρίζ. Είχα βέβαια την περιέργεια να μάθω πώς γνωρίστηκαν ο Ρασίντ και ο γιος μου. Η αρχή έγινε με τον Νικόλα, «κολλητό» συμμαθητή του γιου μου, του Γιωργάκη. Ο Νικόλας διηγούνταν κάθε ημέρα στην τάξη τα νέα του Αλόμ, όπως ονομάζεται ο άνθρωπος των φαναριών στον οποίον έχει κόψει… συνδρομή η δική του οικογένεια για να καθαρίζει τα τζάμια του αυτοκινήτου της. Δεν ήθελε και πολύ για να ζηλέψουν μερικοί συμμαθητές- ανάμεσά τους και ο Γιωργάκης- και να ζητήσουν να μάθουν και αυτοί περισσότερα για τους δικούς τους ανθρώπους των φαναριών. Κάπως έτσι άρχισε να επικοινωνεί η υπόλοιπη οικογένεια με τον Ρασίντ, ο οποίος συνήθως καθαρίζει τζάμια, ενίοτε όμως πουλά και μπουκέτα με λουλούδια. Πάντα στο ίδιο πόστο και με ένα μόνιμο χαμόγελο, που θα μπορούσε να χρησιμεύσει και για διαφήμιση οδοντόκρεμας. Μάθαμε λοιπόν ότι κατάγεται από το Πακιστάν, έχει και ο ίδιος δύο αγοράκια εξίμισι και τεσσεράμισι ετών, η οικογένειά του δεν ζει στην Ελλάδα και μαζεύει ένα ένα τα ευρώ για να καταφέρει να γυρίσει κάποτε στον τόπο του. Θα έλεγα ότι η σχέση της οικογένειάς μου με τον Ρασίντ δεν περιορίζεται σε αυστηρά «επαγγελματικά» πλαίσια, αλλά έχει αποκτήσει πλέον και ένα άρωμα φιλικότητας. Ο Ρασίντ μάς χαιρετά κάθε φορά που περιμένουμε στο φανάρι, καθαρίζει το παρμπρίζ του αυτοκινήτου μας, ακόμη και αν του κάνουμε νόημα ότι δεν έχουμε ψιλά για να τον πληρώσουμε, και πριν από λίγες ημέρες δώρισε στη σύζυγο και στα παιδιά ένα μπουκέτο ζουμπούλια! Ο Πακιστανός φίλος μας μοιράζεται μαζί μας και τις ανησυχίες του για την κρίση που περνά η ελληνική οικονομία και η οποία τον αφορά! Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενά του, ο κόσμος είναι πιο κουμπωμένος και λιγόστεψαν σημαντικά τα φιλοδωρήματα στα φανάρια. Τα έσοδα του Ρασίντ έχουν πάρει την κατιούσα και το όνειρο της επιστροφής στη χώρα του απομακρύνεται. Εμείς πάντως αποφασίσαμε ότι δεν πρόκειται να κάνουμε περικοπές στο «κονδύλι» που προορίζεται για τον φίλο μας, ο κόσμος να χαλάσει.