Δίκτυο

Ζάλτσµπουργκ στην Αθήνα
�� Γ.Δ.Κ.Σ.

Έγραφα στη στήλη, στις 16 Μαρτίου, τις εντυπώσεις µου από τον «Καρυοθραύστη» που παρουσίασαν οι ιστορικές «Μαριονέτες του Ζάλτσµπουργκ» στο Μέγαρο Μουσικής. Και αναφερόµουν στη συναρπαστική εντύπωση που µου προκάλεσαν όταν τις πρωτοείδα το 1974, από τον εξώστη του Δηµοτικού Θεάτρου του Πειραιά, όταν τις είχε φέρει, όπως νόµιζα, ο Θόδωρος Κρίτας. Μου τηλεφώνησε η ευγενική αναγνώστρια κ. Μαίρη Σαρατσιώτη για να µου θυµίσει πως εκείνη θυµάται τις «Μαριονέτες του Ζάλτσµπουργκ» ήδη από το 1960, όταν τις είχε φέρει, για πρώτη φορά µεταπολεµικά η κ. Πία Χατζηνίκου στο τότε φρέσκο θέατρο «Διονύσια» και νυν «Χορν» _ η κ. Σαρατσιώτη, τότε Ευδαίµονος, εργαζόταν για τον Ανδρέα Μαρουλίδη, τον θεατρώνη του «Διονύσια». Μίλησα µε την αειθαλή κ. Χατζηνίκου – Αγγελίνη _ αδελφή του πιανίστα Τζώρτζη Χατζηνίκου, ιδιαίτερα δραστήρια, επί χρόνια πολλά, στον χώρο των καλλιτεχνικών γραφείων, η οποία διοργανώνει κάθε καλοκαίρι στο γενέθλιό της πανέµορφο Χόρτο του Πηλίου τις εκεί εκδηλώσεις _ και µου το επιβεβαίωσε, Θυµίζοντάς µου πως έκτοτε συνδέθηκε µε την οικογένεια Άιχερ η οποία διευθύνει εδώ και σχεδόν εκατό χρόνια το συγκρότηµα και πως έφερε τις «Μαριονέτες» αρκετές φορές στην Ελλάδα.

Μεταξύ των οποίων και το 1974 στο Δηµοτικό του Πειραιά _ άρα δεν τις έφερε ο Θόδωρος Κρίτας. Να θυµίσω µόνο πως από την ιστοσελίδα των «Μαριονετών του Ζάλτσµπουργκ» πληροφορήθηκα πως στην Αθήνα είχαν έρθει ήδη µεταξύ 1927 και 1934 _ δεν προσδιορίζεται ακριβής χρονολογία. Ήταν µεταξύ των σταθµών τους στην πρώτη περιοδεία που πραγµατοποίησαν _ στα Βαλκάνια. Ποιος ξέρει πώς, πού, πότε και γιατί… Φοβάµαι πως αυτόπτες µάρτυρες µπορεί και να µην υπάρχουν πια. Είναι όµως θέµα. Για ιστορικούς του θεάτρου µας.


Ελληνική πρωτιά
�� Ε.Φ.

Η πρωτιά της αρχιτεκτονικής οµάδας Ρoint Supreme στον πανευρωπαϊκό διαγωνισµό αρχιτεκτονικής για την καλλιτεχνούπολη του Τροντχάιµ στη Νορβηγία οφείλει και σε έναν ακόµη αρχιτέκτονα την επιτυχία της. Είναι ο Αλέξανδρος Γερούσης. Ο οποίος συνεργαστηκε µε τους Κωνσταντίνο Πανταζή, Μαριάνα Ρέντζου, Μπεθ Χιους, Δανάη Αθανασοπούλου για τον διαγωνισµό Εuropan 10. Η κοινή τους πρόταση αφορά την πόλη – λιµάνι Τρόντχαϊµ και το κτίριο της πρώην αποθήκης υποβρυχίων Dora-1. Όπως είχαν δηµοσιεύσει «ΤΑ ΝΕΑ» στις αρχές Μαρτίου, η ελληνική πρόταση που σύντοµα θα υλοποιηθεί αφορά την πολεοδοµική ανάπτυξη των 8,5 εκταρίων του Τροντχάιµ καθώς και τη συλλογική κατοικία των καλλιτεχνών στο διαµορφωµένο Dora-1. Με τα σχέδιά τους ο Αλέξανδρος Γερούσης και οι Ρoint Supreme προτείνουν µια καλλιτεχνούπολη µε 30 διαµερίσµατα, γύρω από τα οποία υπάρχουν στούντιο και καφέ. Το Dora-1 είναι ένα κτίριο σε σχήµα «Π», στις πλευρές του οποίου αναπτύσσονται τα διαµπερή διαµερίσµατα ώστε το φως να περνά µέσα από αυτά. Στο κενό του κτιρίου δηµιουργείται µία δηµόσια αυλή ενώ µια ράµπα από το ύψος του δρόµου θα οδηγεί προς την ταράτσα του κτιρίου για το ντράιβ-ιν θερινό σινεµά.


«Δίχως εκπτώσεις»
�� Δ.Κ

«Δεν κάνουµε “εκπτώσεις”. Είναι πάγια αρχή του Θεάτρου της Σκάλας να µην κάνει περικοπές στα έργα που παρουσιάζει», έλεγε χθες ο διευθυντής του Μπαλέτου της Σκάλας Μιλάνου Μakhar Vaziev, µε αφορµή τις παραστάσεις «Ρink Floyd Βallet» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 12-15 Απριλίου. Ο ροκ ήχος των Ρink Floyd θα «ζωντανέψει» σε χορογραφία του Ρολάν Πετί, όπως παρουσιάστηκε το 1972 στο Ρalais des Sports της Μασσαλίας (µε το θρυλικό συγκρότηµα), εµπλουτισµένη µε κοµµάτια που προσέθεσε ο χορογράφος στις δύο αναβιώσεις, το 1991 και το 2004.