Εκλογές – Μπερλοβαρόμετρο

Στις περιφερειακές εκλογές του 2005 το σκορ είχε λήξει 11-2 υπέρ της Κεντροαριστεράς. Πέντε χρόνια αργότερα και με κάθε πρόβλεψη να θεωρείται παρακινδυνευμένη, αναλυτές και κομματικά επιτελεία στην Ιταλία προσπαθούν να μαντέψουν: 9-4 υπέρ του Μπερλουσκόνι, 7-6 υπέρ των αντιπάλων του ή κάτι άλλο; Πιστός στις συνήθειές του, πάντως, ο Καβαλιέρε φρόντισε να γίνει το ματς στο δικό του γήπεδο.
Oι κάλπες στις 13 περιφέρειες και τους περίπου 500 δήμους άνοιξαν χθες το πρωί στην Ιταλία και θα κλείσουν σήμερα στις 3 το μεσημέρι. Κατά την προσφιλή του τακτική, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι επιχείρησε να μετατρέψει σε δημοψήφισμα για τον εαυτό του τις εκλογές, ενώ η προεκλογική του στρατηγική επικεντρώθηκε σε επιθέσεις κατά των «κομμουνιστών» δικαστών. Στο μεταξύ, φρόντισε να απαγορεύσει τις τελευταίες 15 ημέρες τα πολιτικά τοκ σόου στην ιταλική τηλεόραση, με το επιχείρημα του σεβασμού στην αρχή της ισηγορίας. Αν και οι διακόπτες των τηλεοπτικών εκπομπών κατέβηκαν, στο τηλεοπτικό «τερέν» παρέμειναν κυρίαρχοι ο Μπερλουσκόνι και το κόμμα του: η παρουσία του Ιταλού πρωθυπουργού στους τηλεοπτικούς δέκτες ξεπέρασε τις τελευταίες ημέρες κάθε προηγούμενο με 6 συνεντεύξεις.

Οι περιφέρειες
Με κάθε πρόβλεψη να είναι επισφαλής, οι αναλυτές χαρακτηρίζουν τις περιφερειακές εκλογές εθνικής σημασίας εκτιμώντας ότι από το αποτέλεσμα θα κριθούν πολλά για την επόμενη μέρα στο πολιτικό σκηνικό. Τους νικητές και τους χαμένους ανάμεσα στην Κεντροδεξιά και την Κεντροαριστερά δεν θα κρίνει μόνο το τελικό σκορ αλλά και ποιες περιφέρειες θα βαφτούν κόκκινες ή μπλε. Σε κάθε περίπτωση, το διακύβευμα είναι για όλους υψηλό. Με τη δημοτικότητά του να βρίσκεται στο πιο χαμηλό της σημείο, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θέλει μια νίκη όχι μόνο απέναντι στην Κεντροαριστερά αλλά και στη Λέγκα του Βορρά για να παραμείνει κυρίαρχος τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στον συνασπισμό του οποίου ηγείται. Αντίθετα, μια ήττα για τον Καβαλιέρε θα σήμανε την αρχή του τέλους του «μπερλουσκονισμού» όπως εκτιμούν αναλυτές, καθώς θα άνοιγε στον κεντροδεξιό χώρο το θέμα της διαδοχής του με τον Τζανφράνκο Φίνι, πρώην μεταφασίστα και νυν πρόεδρο της Βουλής, να περιμένει στη γωνία.

Εξίσου κρίσιμες θεωρούνται οι εκλογές και για την Κεντροαριστερά. Είναι βέβαιο ότι το Δημοκρατικό Κόμμα του Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι και οι σύμμαχοί του θα διατηρήσουν τουλάχιστον τα τέσσερα παραδοσιακά τους κάστρα στην κεντρική Ιταλία. Για ένα κόμμα, όμως, που από την ίδρυσή του τον Οκτώβριο του 2008 έχει αλλάξει τρεις ηγέτες, μια τέτοια επίδοση και θα οδηγήσει και πάλι σε ένα κλίμα εσωστρέφειας με ανυπολόγιστες συνέπειες για το μέλλον της ιταλικής Κεντροαριστεράς. Ο πήχυς έχει τεθεί στις 8 περιφέρειες, το σύνθημα είναι «αντιστροφή της τάσης» (έπειτα από δύο ήττες) και το βλέμμα στραμμένο στον πρόσφατο θρίαμβο των Γάλλων συντρόφων.

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θέλει μια νίκη όχι μόνο απέναντι στην Κεντροαριστερά αλλά και στη Λέγκα του Βορρά

Ανεργία και διαφθορά έφεραν την αποχή

ΤΑ ΠΡΩΤΑ στοιχεία κατά τη χθεσινή πρώτη ημέρα της ψηφοφορίας, έδειχναν αύξηση της αποχής κατά τουλάχιστον 7 μονάδες. «Τα πρόσφατα περιστατικά διαφθοράς και ο κίνδυνος της ανεργίας κρατά τους ψηφοφόρους μακριά από τις κάλπες», επισημαίνει ο αναλυτής Νάντο Πανιοντσέλι, επικεφαλής της εταιρίας δημοσκοπήσεων ΙΡSΟS. Ο Ιταλός πρωθυπουργός κάλεσε τα 41 εκατομμύρια των πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου να προσέλθουν στις κάλπες. Ο Μπερλουσκόνι κοιτά και αυτός προς τη Γαλλία. Η απογοήτευση από την οικονομική πολιτική του Νικολά Σαρκοζί οδήγησε σε αποχήρεκόρ και σε συντριπτική ήττα των δικών του Γάλλων συντρόφων. Αν και είναι δύσκολο να επαναληφθεί στην Ιταλία, ένα τέτοιο σενάριο αποτελεί εφιάλτη για τον «Λαό της Ελευθερίας» του Καβαλιέρε και τους συμμάχους του.