Δεν αντέχονται άλλες θυσίες

Κριτική στην κυβέρνηση διότι πορεύεται με… ίνδαλμα τη Μάργκαρετ Θάτσερ και αποδέχεται τη «συγκυβέρνηση» με τους κ.κ. Μητσοτάκη και Καρατζαφέρη ασκεί ο πρόεδρος του ΣΥΝ και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, προβλέποντας παράλληλα ένταση της ύφεσης.

Με συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο κ. Τσίπρας προβλέπει επιβολή νέων μέτρων και συγχρόνως επιτίθεται στον πρόεδρο του ΛΑΟΣ για τις πρόσφατες εμετικές, όπως τις χαρακτηρίζει, δηλώσεις του για τα «παλικάρια» των ΟΥΚ. Για τα εσωκομματικά του Συνασπισμού δηλώνει με έμφαση πως δεν ανησυχεί για «διασπάσεις» και δεν φοβάται κάποια «διάλυση», εκφράζοντας φόβους μόνο μήπως παραταθεί η εσωστρέφεια στην Κουμουνδούρου.

Κύριε πρόεδρε, ο ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε κριτικά την πρόσφατη απόφαση της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες για τη χώρα μας. Ποια λύση θα θεωρούσατε εσείς καλύτερη;

Δεν συμμερίζομαι το κλίμα ανακούφισης και πανηγυρισμών που έχει αρχίσει και εκπέμπεται από το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, από τον Πρωθυπουργό και το επιτελείο του. Μπορεί να αποφύγαμε το χειρότερο, αλλά το κακό παραμένει. Και το κακό είναι ότι η χώρα παραμένει όμηρος των κερδοσκοπικών αγορών, που τη δανείζουν με τοκογλυφικό επιτόκιο. Ταυτόχρονα, οι Έλληνες παραμένουν δέσμιοι μιας πολιτικής σκληρών μέτρων ύφεσης, που θα συρρικνώσουν το εισόδημά τους. Η Ε.Ε. αντί να βάζει στα δικά της χωράφια το ΔΝΤ, θα έπρεπε να φτιάξει δικό της μηχανισμό αλληλεγγύης και στήριξης. Είτε με απευθείας δανεισμό των ευάλωτων στις κερδοσκοπικές πιέσεις μελών της είτε με την έκδοση ευρωομολόγου.

Το κόμμα σας οδηγείται σε έκτακτο συνέδριο παρουσιάζοντας διαλυτικά φαινόμενα. Ανησυχείτε για ενδεχόμενη διάσπαση της πλειοψηφούσας τάσης ή για αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας;

Η περίοδος διαλυτικών φαινομένων είναι πίσω μας και αυτά είχαν να κάνουν με την απουσία διαδικασιών και τήρησης κοινών κανόνων λειτουργίας. Στα δημοκρατικά κόμματα, πόσω μάλλον στην Αριστερά, αυ

ΕΙΠΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Το μόνο που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα είναι η αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας σε αυτή τη μεγάλη αδικία. Να καταλάβουν ότι πιέσεις δεν θα δέχονται μόνο από τους κερδοσκόπους των αγορών αλλά και από την κοινωνία

τούς τους κανόνες τούς ορίζουν τα μέλη με τις επιλογές τους. Το επικείμενο συνέδριο ήταν απαίτηση των μελών του ΣΥΝ για να ακουστούν δυνατά η φωνή τους και οι ανησυχίες τους. Δεν ανησυχώ για «διασπάσεις» και «συγκρούσεις». Ούτε φοβάμαι κάποια διάλυση. Η μόνη υπαρκτή διάλυση που μπορεί να υπάρξει στο συνέδριο, θα είναι η διάλυση των στερεότυπων αντιλήψεων. Αυτό για το οποίο ανησυχώ είναι να μην παραταθεί η εσωστρέφεια, την ώρα που τα μέλη μας και η κοινωνία μάς θέλουν στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων.

Ο ΣΥΝ επιμένει στη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κομμάτι όμως της συμμαχίας «κλείνει το μάτι» στον κ.Αλαβάνο.Αυτό δεν προκαλεί σύγχυση στους ψηφοφόρους;

Σύγχυση στους ψηφοφόρους προκαλεί μια κυβέρνηση που ψηφίστηκε για να κάνει την αριστερή στροφή και πορεύεται με ίνδαλμα τη Θάτσερ. Σύγχυση προκαλούν στην κοινωνία τα οικονομικά μέτρα και τα σχέδια μιας «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης που τη στηρίζουν μόνο ο Μητσοτάκης και ο Καρατζαφέρης. Περιμένω, έστω και τώρα, μετά τις εμετικές δηλώσεις του προέδρου του ΛΑΟΣ για τα «παλικάρια» των ΟΥΚ, να βγει ένας υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ένα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και να πει ντρέπομαι για την κοινή πλεύση και τη «συγκυβέρνηση» με ακραίες δεξιές φωνές. Στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ τα πράγματα είναι απλά. Στρατηγική μας είναι η ενότητα της Αριστεράς, η διεύρυνσή της, ο σεβασμός της αυτονομίας κάθε μιας από τις συνιστώσες. Χωρίς ηγεμονισμούς, χωρίς ανούσιους ανταγωνισμούς, με καλύτερη λειτουργία. Οι πολιτικοί αγώνες που δίνουμε είναι τέτοιας έντασης και σπουδαιότητας που δεν μας επιτρέπουν ούτε λεπτό να κλείνουμε τα μάτια. Αντιθέτως, απαιτείται να τα έχουμε ορθάνοιχτα.

ΕΙΠΕ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Δεν ανησυχώ για «διασπάσεις» και «συγκρούσεις». Ούτε φοβάμαι κάποια διάλυση. Η μόνη υπαρκτή διάλυση που μπορεί να υπάρξει στο συνέδριο, θα είναι η διάλυση των στερεότυπων αντιλήψεων. Αυτό για το οποίο ανησυχώ είναι να μην παραταθεί η εσωστρέφεια, την ώρα που τα μέλη μας και η κοινωνία μάς θέλουν στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων

ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΡΩΤΟΥΝ

Γεώργιος Μόκος
Με την παρούσα κατάσταση, εκτιμάτε ότι πρέπει να δανειστεί η χώρα; Και αν ναι, ποιες πιστεύετε ότι θα είναι οι συνέπειες;

Η χώρα θα δανειστεί. Και θα ξαναδανειστεί. Μετά την τριπλή επιτήρηση, μετά τα καταστροφικά μέτρα της 3ης του Μάρτη οδηγούμαστε σε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης. Με τα μέτρα αυτά, η ύφεση θα πολλαπλασιαστεί. Και όσο το εισόδημα θα μειώνεται, η ψαλίδα του ελλείμματος δεν θα κλείνει, το χρέος δεν θα καλύπτεται και θα μας ζητούν κι άλλες θυσίες. Μόνο που η κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει άλλες θυσίες, που είναι προκλητικά μονόπλευρες.

Ιωάννης Μποφίλιας
Αγαπητέ κ. Τσίπρα, αφού ευγενώς επιμένετε να επιβαρυνθούν εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που διαθέτουν υψηλά οικονομικά αποθέματα, γιατί οι υπάλληλοι που απολύονται εισπράττοντας δυσανάλογα μεγάλα ποσά αποζημίωσης δεν θα πρέπει να φορολογηθούν; Αυτό είναι βαρβαρότητα ή προσωπική σας αντίφαση;

Η αποζημίωση, ξέρετε, δεν είναι εισόδημα. Εμείς όμως δεν αντιδράσαμε για τα γκόλντεν μπόις, που άλλωστε έχουν προσωπικές συμβάσεις και όχι συλλογικές. Εμείς αντιδράσαμε στη λογική που εισάγεται στο φορολογικό νομοσχέδιο, ότι ακόμα και από τις απολύσεις θα ψάξουμε να βρούμε χρήματα. Και επειδή οι καιροί που έρχονται είναι πολύ δύσκολοι, η ανεργία θα ξεπεράσει το 20% και οι μακροχρόνια άνεργοι θα είναι ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι φορολόγηση των απολύσεων, επιδότηση από το κράτος των ασφαλιστικών εισφορών και επιδόματα ανεργίας με ποσά ντροπής.

Δανιήλ Τσοβατζιάν
Τι θα λέγατε σε κάποιο υπερχρεωμένο νοικοκυριό που δεν μπορεί να δανειστεί;

Να αγωνιστεί ενώνοντας την οργή και τη φωνή του με αυτή του διπλανού. Να βγει στους δρόμους και να ενώσει την αγανάκτησή του με την αγανάκτηση των απολυμένων, των ανέργων, των φτωχών. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Το μόνο που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα είναι η αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας σε αυτή τη μεγάλη αδικία. Να καταλάβουν ότι πιέσεις δεν θα δέχονται μόνο από τους κερδοσκόπους των αγορών αλλά και από την κοινωνία.

Στέλιος Χαρίτος
Σύντροφε Αλέξη, ποιος χώρος είναι για σένα «μακράς πνοής»; Ο Συνασπισμός ή ο ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως έφτασε η στιγμή για επιστροφή στο κόμμα;

Το κόμμα μας δεν είναι ένα καβούκι το οποίο κάποια στιγμή εγκαταλείψαμε και τώρα θα επιστρέψουμε να χωθούμε μέσα του. Ο Συνασπισμός είναι το κόμμα μας, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική μας συμμαχία. Δεν έρχονται σε σύγκρουση αυτά τα δύο, όσο κι αν μερικές φορές η πολιτική ενδοσυνεννόηση παρουσιάζει δυσκολίες.

Πολυχρόνης Βογιατζής
Τι θα κάνει ο Συνασπισμός στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές; Θα συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ ή θα προσπαθήσει να διευρύνει το κύμα δυσαρέσκειας στα «δεξιά» μέτρα της κυβέρνησης;

Φοβάμαι πως αυτός που δεν θα θελήσει να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές θα είναι ο κόσμος που το στήριξε στις προηγούμενες. Όχι μόνο εξαιτίας των κεντρικών επιλογών του στην οικονομία, αλλά και για τις αυτοδιοικητικές επιλογές του. Ο «Καλλικράτης» φτιάχνεται χωρίς πόρους και χωρίς αρμοδιότητες. Πώς να κάνεις συνεργασία σε νομαρχιακό και δημοτικό επίπεδο στη Θεσσαλονίκη, κόντρα στην τριπλέτα Ψωμιάδης- Παπαγεωργόπουλος- Άνθιμος, όταν η ίδια η Οργάνωση του ΠΑΣΟΚ εκεί παίρνει αποφάσεις που δεν αντιστοιχούν σε δημοκρατικά κόμματα; Εμείς θα κρίνουμε, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με αυτοδιοικητικά κριτήρια. Με πολιτικά κριτήρια.

Στη βάση προγραμμάτων που θα πηγαίνουν κόντρα σε δεξιές πολιτικές και σε συμφέροντα εργολάβων και μεσαζόντων στις τοπικές κοινωνίες.

Σπύρος Μηλίνης
Πώς εξηγείτε να πέφτουν τα ποσοστά του κόμματός σας σε περίοδο κρίσης; Επιτρέψτε μου, στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζετε;

Κατ΄ αρχάς δεν πέφτουν τα ποσοστά του κόμματος μας την χρονική περίοδο στην οποία αναφέρεστε, όσο προλαβαίνω να μελετήσω τις δημοσκοπήσεις- αλήθεια, γιατί δεν γίνονται πια με ρυθμό δύο την ημέρα; Ο κόσμος επιλέγει, λίγο πριν από την κοινωνική έκρηξη, τη σιωπή. Όχι λοιπόν, δεν αρμενίζουμε στραβά! Πάμε κόντρα στον καιρό, με μεγάλες δυσκολίες, αλλά έχουμε πλεονέκτημα τη δικαίωση όλων μας των αναλύσεων για τη σημερινή κατάσταση και κυρίως το εναλλακτικό πρόγραμμα που καταθέσαμε πέρυσι. Μένει να πολιτικοποιήσουμε τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων. Οι εκπλήξεις τότε θα είναι μεγάλες για όλους.