«Πήγα για τσιγάρα και ξύπνησα στο Ωνάσειο»

Έπαθε έμφραγμα μπροστά στο περίπτερο, λίγο πριν αγοράσει ακόμη ένα πακέτο τσιγάρα. Η τύχη όμως του έδωσε το πιο λαμπερό της χαμόγελο, αφού το περίπτερο βρισκόταν πίσω από το Ωνάσειο.

Ο κ. Βαγγέλης Δ. κάπνιζε από 18 ετών. Σε κάποιες φάσεις της ζωής του μάλιστα, δεν του αρκούσε ένα πακέτο την ημέρα. Κάπνιζε τουλάχιστον 2…

Δεν ήταν ποτέ παχύσαρκος. «Κάποια παραπάνω κιλά τα είχα, αλλά ποτέ δεν θα με αποκαλούσε κάποιος χοντρό» λέει ο Βαγγέλης «Έκανα όμως κραιπάλες αφού με ευχαριστούσε να φάω γαριδάκια, πατατάκια, σοκολάτες, γκοφρέτες και άλλα, αντί για ένα κανονικό γεύμα…» εξηγεί ο κ. Δ.Β.

Και από άσκηση «λίγα πράγματα. Σε κάποια στάδια της ζωής μου έκανα ήπια γυμναστική, περισσότερο για φυσική κατάσταση …».

Στην οικογένειά του δεν υπήρχε ιστορικό καρδιοπάθειας. Ούτε από τους γονείς, ούτε από κάποιο παππού ή γιαγιά.

Γενικά είναι πράος ως άτομο και δεν υπήρχαν ιδιαίτερα στρεσογόνα γεγονότα στη ζωή του, τα οποία θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο εκδήλωσης κάποιου καρδιαγγειακού επεισοδίου.

Ένα γεγονός που είχε επιδράσει αρνητικά στην ψυχολογία του ήταν ένας διαγωνισμός του ΑΣΕΠ για μία θέση στο δημόσιο. «Δεν πέρασα για δύο μόρια και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι με είχε στεναχωρήσει πάρα πολύ. Δεν ήταν κάτι όμως που με μπλόκαρε. Συνέχισα κανονικά…».

Έτσι, αφού τις σπουδές στα Οικονομικά πήγε στην Αγγλία για μεταπτυχιακό. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του και επέστρεψε στην Ελλάδα. Ακολούθως, του προσφέρθηκε εργασία λόγω εξειδικευμένων σπουδών, από μία μεγάλη εταιρεία.  

Το 2000 ξεκίνησε να εργάζεται σε ηλικία 28 ετών. Ήταν πολύ ευχαριστημένος από τη δουλειά του. Με την πρόοδο του χρόνο πήρε προαγωγή και έγινε υπεύθυνος στο τμήμα του. 

Παράλληλα, η προσωπική του ζωή ήταν όπως την είχε φανταστεί. «Παντρεύτηκα το 2002 τη γυναίκα μου και αποκτήσαμε δύο παιδιά. Όλα κυλούσαν όμορφα και με ηρεμία. Δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα ούτε στη σχέση μας, ούτε στην υγεία μας, ούτε στα οικονομικά μας, ούτε στη ζωή μας γενικότερα» λέει.  

Ωστόσο, ένα γεγονός  ήρθε να ταράξει τη γαλήνη που είχε δημιουργήσει ο ίδιος με τον κόπο, αλλά και τις επιλογές του… 

Δίχως κανένα σύμπτωμα

Ήταν 36 ετών. Έφτασε το πρωί στο γραφείο του, που βρίσκεται  στη Λεωφόρο Συγγρού. Πάρκαρε  το αυτοκίνητό του και πριν πάει στο γραφείο, έκανε μία στάση στο περίπτερο για να πάρει τσιγάρα. Ακριβώς μία ανάσα πριν πει καλημέρα στον περιπτερά και χωρίς να αισθανθεί τίποτα κατέρρευσε. 

Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε κάποιο σύμπτωμα. Ούτε πόνο στο στήθος, ούτε εφίδρωση, ούτε ζαλάδα, ούτε «κοφτό» λαχάνιασμα. Τίποτα που να του έλεγε «φίλε πρόσεξε την καρδιά σου». 

Μία συνάδελφός του που τυχαία βρισκόταν εκείνη τη στιγμή κοντά του φώναξε αμέσως βοήθεια από το Ωνάσειο. Οι τραυματιοφορείς τον παρέλαβαν και τον μετέφεραν στο καρδιοχειρουργικό κέντρο. 

Οι γιατροί του έκαναν μαλάξεις, απινίδωση και τον διασωλήνωσαν. Ακολούθως του έκαναν καρδιογράφημα και διαπίστωσαν ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα. Τον έβαλαν στο χειρουργείο και βρήκαν ένα αγγείο τελείως αποφραγμένο. Του έκαναν αμέσως πρωτογενή αγγειοπλαστική και τον μετάφεραν σε θάλαμο. Η αγγειοπλαστική στο οξύ έμφραγμα είναι η μέθοδος με τα καλύτερα αποτελέσματα. Γι’ αυτό και οι καρδιολόγοι συμβουλεύουν μόλις αισθανθεί κάποιος τα πρώτα συμπτώματα να πάει αμέσως στο νοσοκομείο. 

«Όταν συνήλθα  νόμιζα ότι απλώς είχα λιποθυμήσει. Ακόμη και όταν μου το είπαν, δεν  μπορούσαν να πιστέψω ότι είχα πάθει έμφραγμα και είχα σωθεί  απλώς επειδή έτυχε να βρίσκομαι  πίσω από το καρδιοχειρουργικό κέντρο, το Ωνάσειο» λέει ο κ. Δ.Β. «Επειδή είχα χτυπήσει το κεφάλι μου από την πτώση και μου έκαναν ράμματα, νόμιζα ότι μου έκαναν πλάκα και ότι απλώς είχα κάτι στο κεφάλι». 

Ακόμη και εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει πως εάν πάθαινε ανακοπή οπουδήποτε τα πράγματα δεν θα ήταν όπως σήμερα. Όμως ο χρόνος και ο τόπος ήταν με το μέρος του.  

Και αυτό διότι  χρειάζεται να γίνουν άμεσα μαλάξεις για να πάρει ο εγκέφαλος οξυγόνο. Εάν παραμείνει ένα άτομο για πέντε λεπτά δίχως οξυγόνο δύναται να συνέλθει, αλλά θα είχε υποστεί βλάβες στο νευρικό σύστημα. Μάλιστα, το 25% των ανθρώπων με έμφραγμα πεθαίνουν λόγω αρρυθμίας πριν φτάσουν στο νοσοκομείο. Γι’ αυτό και οι καρδιολόγοι λένε πως «ο χρόνος είναι καρδιά». 

Διασωθείς από αιφνίδιο θάνατο 

«Διασωθείς από αιφνίδιο θάνατο». Αυτή είναι η διάγνωση που αναγράφεται στο βιβλιάριο υγείας του κ. Δ.Β. Και είναι αρκετό για να κατανοήσει κάποιος τι μπορούν να πυροδοτήσουν καθημερινές συνήθειες όπως το κάπνισμα και η διατροφή. Ακόμη και όταν δεν έχεις άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες όπως το οικογενειακό ιστορικό και το στρες και δεν είσαι παχύσαρκος, όπως στην περίπτωση του κ. Δ.Β. 

«Σήμερα, μετά από δυόμισι χρόνια, ακολουθώ κατά γράμμα τις οδηγίες του καρδιολόγου μου. Οι αλλαγές σε καθημερινές συνήθειες είναι απαραίτητες. Και δεν είναι καθόλου δύσκολες, ειδικά όταν έχεις μία τέτοια εμπειρία». 

Ο Δ.Β. έχει κόψει «μαχαίρι» το τσιγάρο. Τον πρώτο χρόνο ήταν λίγο δύσκολο και υπήρξαν κάποιες φορές που ήθελε να ανάψει κάποιο τσιγάρο όπως λέει, αλλά σήμερα αυτή η επιθυμία-εθισμός αποτελεί παρελθόν.  

Όσον αφορά  την διατροφή του, αποφεύγει τα τηγανητά και το αλάτι. Πολλές φορές συνοδεύει το γεύμα του με ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί. 

Επιπλέον, δεν  προσθέτει ποτέ αλάτι στο φαγητό του. «Το αλάτι υπάρχει στα περισσότερα τρόφιμα. Ακόμη και στο ψωμί. Όταν μαγειρεύουμε στο σπίτι προσθέτουμε λεμόνι ή ρίγανη, σε περίπτωση που επιθυμούμε περισσότερη γεύση». 

Και φυσικά αποφεύγει τα λιπαρά. «Δεν τρώω γύρο χοιρινό, προτιμώ ένα άπαχο φιλέτο. Επίσης, τρώω τυρί με λιγότερα λιπαρά. Καταναλώνω περισσότερα φρούτα και σαλάτες» εξηγεί.  

Κάθε πρωί που ξυπνάει αντί για καφέ και τσιγάρο στύβει 3 πορτοκάλια, τα οποία του δίνουν πολύ περισσότερη ενέργεια.  

Έχει πάρει  ηλεκτρικό διάδρομο στο σπίτι  και «περπατάει 15 – 20 χιλιόμετρα την εβδομάδα. Γρήγορο περπάτημα 6,5-7 χιλιόμετρα την ώρα. Βάζω τη μουσική μου και περπατάω… τις καθημερινές διαδρομές δεν τις μετράω στην κίνηση που έχω βάλει ως στάνταρ στη ζωή μου». 

Επιπλέον προσπαθεί  να μην εμπλέκεται σε καθημερινές στρεσογόνες καταστάσεις, ακόμη και όταν έχει απόλυτο δίκιο. «Προσπαθώ όσο μπορώ να αποβάλλω το στρες από τη ζωή μου. Χθες για παράδειγμα πέρασε ένας με κόκκινο και παραλίγο να με χτυπήσει. Ήμουν στο αυτοκίνητο με τη σύζυγο και τα παιδιά. Δεν έβαλα τις φωνές, δεν προκάλεσα παρεξήγηση. Δίνω“τόπο στην οργή” και παραμένω ήρεμος. Εξάλλου δεν έχει και νόημα να εμπλακείς εφόσον ήδη έχει γίνει κάτι για να βρεις το δίκιο σου» εξηγεί ο Δ.Β. 

Με τη φαρμακευτική του αγωγή είναι τυπικός. Στην αρχή είχε δυσκολευτεί διότι έπρεπε να θυμάται τις ώρες για να πάρει έξι χάπια. «Μετά γίνεται συνήθεια και το κάνω μηχανικά. Από ένα σημείο και μετά, δεν είχα κανένα πρόβλημα. Επίσης, επειδή ακολουθώ κατά γράμμα τις οδηγίες του καρδιολόγου μου έχουν μειωθεί τα χάπια που λάμβανα καθημερινά και αυτή την στιγμή παίρνω τέσσερα» μας λέει.  

Και όταν θυμάμαι  τις στιγμές εκείνες και δυσανασχετώ, η συμβουλή του γιατρού μου είναι «πιες ένα ουισκάκι. Και αυτό κάνω!».