«Νιώθω πλήξη με την ομοιομορφία του Χόλιγουντ»

Η κακάσχημη μάγισσα νταντά Νάνι Μακ Φι (Έμα Τόμσον) ξαναχτυπάει μέσα από τη συνέχεια της ταινίας που θα προβάλλεται από τις 25 Μαρτίου σε Αμερική και Βρετανία. Και η κομψή πρωταγωνίστρια Έμα Τόμσον- υπογράφει και το σενάριο της ταινίας- έχει την ευκαιρία να μιλήσει για τον (δύσκολο) ρόλο της γυναίκας στη σημερινή κοινωνία.

«Το εργασιακό σύστημα- λέει στους «Sunday Τimes»πρέπει να αναθεωρηθεί. Οι γυναίκες που προσπαθούν να τα προλάβουν όλα σκοτώνουν τον εαυτό τους. Για μένα ο θεμέλιος λίθος της κοινωνίας δεν είναι ο γάμος, αλλά η δίκαιη κατανομή όλων των πραγμάτων».

Μαχητική, έξυπνη, αθυρόστομη και με μια προσωπικότητα που απεχθάνεται τις υποκριτικές συμπεριφορές του Χόλιγουντ, φαίνεται να έχει γλιτώσει από την έπαρση της σταρ (μάλιστα έχει βραβευθεί δις με Όσκαρ, το 1993 με πρώτου γυναικείου ρόλου και το 1996 για προσαρμογή σεναρίου).

Σε οικογενειακό επίπεδο, φαίνεται να τα καταφέρνει εξίσου καλά.

Παντρεμένη σε δεύτερο γάμο με τον Γκρεγκ Γουάιζ, και με μια κόρη, την Γκάια, 10 ετών, διάγει βίο αν όχι ανθόσπαρτο πάντως ισορροπημένο, έχοντας βρει τη χρυσή τομή μεταξύ της εξωστρέφειας και της έντασης που έχει το επάγγελμά της και της αυτοσυγκέντρωσης και της εσωτερικότητας που χρειάζεται το γράψιμο. Από τότε που γεννήθηκε η Γκάια», λέει, «δεν παίζω πολύ. Διάλεξα να μένω στο σπίτι και να γράφω. Άλλωστε, είναι πολύ καλύτερο να γράφει κανείς τους δικούς του ρόλους».

Η Νάνι Μακ Φι, πάντως, (που βασίζεται στη σειρά βιβλίων «Νurse Μatilda» της Κριστιάνα Μπραντ) δεν είναι ο ρόλος που θα κυνηγούσε μια ηθοποιός του δικού της διαμετρήματος: μια άσχημη μπάμπουσκα με μια απαίσια ελιά στο πρόσωπο καταφέρνει με μαγικό τρόπο να κάνει τα διαβολάκια της οικογένειας αγγελούδια.

«Το βρίσκω εξαιρετικά εύκολο να παίζω την άσχημη» λέει. «Άμα διαβάσω σενάριο που ζητάει μια “όμορφη γυναίκα”, ξέρω ότι δεν είναι για μένα».

Αλλά πώς καταφέρνει να μπει στο χοντρό “κοστούμι” της Μακ Φι μια τόσο καλοφτιαγμένη σιλουέτα;

«Δεν είμαι ποτέ πιο ελεύθερη παρά όταν είμαι μέσα σε τέτοια κοστούμια. Νιώθω αφόρητη πλήξη όταν βλέπω αυτή την ατέλειωτη σειρά γυναικών από το Χόλιγουντ, που είναι όλες ίδιες. Εξάλλου, δεν παίζω για να προσελκύσω τον θαυμασμό σας απέναντι στην εμφάνισή μου. Αν είναι αυτός ο λόγος που γινόμαστε ηθοποιοί, καλύτερα να γίνουμε μοντέλα».