Δάσκαλε που δίδασκες

Βρέθηκα το Σάββατο στη χριστουγεννιάτικη γιορτή την οποία διοργάνωσε ετεροχρονισμένα λόγω της νέας γρίπης η ΕΣΗΕΑ- δηλαδή, το σωματείο των δημοσιογράφων- για τα παιδιά μας. Βγαίνοντας από τις εγκαταστάσεις όπου έγινε η γιορτή, έβλεπα να αναχωρούν δεκάδες αυτοκίνητα με παιδάκια και συνειδητοποίησα ότι ελάχιστα από τα πιτσιρίκια προστατεύονταν σωστά είτε με το κατάλληλο καθισματάκι είτε με ζώνη ασφαλείας στο πίσω μέρος του καθίσματος.

Το θέαμα μου έκανε εντύπωση, επειδή εμείς οι δημοσιογράφοι ενημερώνουμε την κοινή γνώμη και ταυτόχρονα κρίνουμε και αξιολογούμε τα κακώς κείμενα. Βεβαίως οι δημοσιογράφοι του αυτοκινήτου ήμασταν ελάχιστοι μεταξύ των παρόντων, όμως θα περίμενα ότι και οι υπόλοιποι συνάδελφοι να γνωρίζουν μερικά πράγματα παραπάνω από τον μέσο Έλληνα, αφού βρίσκονται στην πηγή της ενημέρωσης.

Ξεκίνησα από το δικό μας επάγγελμα, για να μην παρεξηγηθώ. Είμαι βέβαιος ότι τα ίδια- και χειρότερα- ισχύουν για τα παιδιά των αστυνομικών, οι οποίοι μας γράφουν για τροχαίες παραβάσεις, των δικαστών που μας επιδικάζουν πρόστιμα και άλλες ποινές, των εμπόρων που μας πωλούν αυτοκίνητα, των εκπαιδευτικών οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη μόρφωση των παιδιών μας, ακόμη και των δασκάλων οδήγησης!

Δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ σήμερα με τη μεταφορά των παιδιών μας με τα αυτοκίνητα, κάτι που έχει απασχολήσει στο παρελθόν κατ΄ εξακολούθηση τη στήλη. Απλώς χρησιμοποίησα το συγκεκριμένο παράδειγμα για να καταγράψω το τεράστιο έλλειμμα γνώσεων στο κεφάλαιο της οδικής ασφάλειας από κλάδους επαγγελματιών και λειτουργών, οι οποίοι έχουν άμεση σχέση γενικότερα με το αυτοκίνητο, την εκπαίδευση και τον πειθαρχικό έλεγχο των Ελλήνων οδηγών. Όταν λοιπόν συμβαίνει αυτό με τους «καθ΄ ύλην αρμόδιους», τότε τι μπορεί να περιμένεις από τους υπόλοιπους… αμύητους στα μυστικά των δύο και των τεσσάρων τροχών.

Γι΄ αυτό και δεν συμφωνώ με τους βαρύγδουπους χαρακτηρισμούς που προσάπτονται σε οδηγούς οι οποίοι προκάλεσαν κάποιο σοβαρό δυστύχημα. Δεν είναι ούτε εγκληματίες ούτε ασυνείδητοι ούτε πρόκειται για άτομα με ανύπαρκτο δείκτη ευφυΐας, αλλά ανήκουν στη μεγάλη πλειονότητα των ανεκπαίδευτων Ελλήνων οδηγών. Το πρόβλημα αυτό μπορεί να λυθεί μακροπρόθεσμα μέσα από τα σχολεία, ταυτόχρονα όμως πρέπει να πάρουμε και μέτρα με αμεσότερο χαρακτήρα, ώστε να μειώσουμε τον φόρο αίματος στους δρόμους μας.

Να εστιάσουμε λοιπόν στους οδηγούς οι οποίοι εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά και να τους αποδείξουμε ότι μας ενδιαφέρει κατά πρώτον η βελτίωσή τους και κατά δεύτερον η τιμωρία τους. Να μην περιμένουμε έως τη στιγμή που θα συμπληρώσουν τους 25 βαθμούς ποινής στο πόιντ σίστεμ, οπότε θα τους αφαιρεθεί το δίπλωμα οδήγησης, αλλά να παρεμβαίνουμε αμέσως έπειτα από επικίνδυνες παραβάσεις (π.χ. οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη, μεταφορά παιδιών χωρίς τη χρήση κατάλληλων καθισμάτων, κ.λπ.). Προτείνω να μη χρεώνονται την πρώτη φορά οι συγκεκριμένοι παραβάτες με βαθμούς ποινής, εφόσον περάσουν άμεσα από ειδικά σεμινάρια με εξειδικευμένους εκπαιδευτές, των οποίων το κόστος θα συμψηφίζεται με το πρόστιμο!

Έτσι θα ξεκινήσουμε αναμορφώνοντας τους πιο επικίνδυνους οδηγούς και θα καταρριφθεί και το επιχείρημα ότι η εφαρμογή του ΚΟΚ γίνεται στη χώρα μας επιλεκτικά και μόνο για να γεμίζουν τα ταμεία του κράτους. Άσε που θα μάθουμε και εμείς οι δημοσιογράφοι να μεταφέρουμε σωστά τα παιδιά μας με το αυτοκίνητο.

Δείτε τις τιμές των επιβατηγών στο www.tanea.gr