Σε 100 χρόνια σκοτώσαμε τις μισές φάλαινες

Ήταν οι κυρίαρχοι των ωκεανών. Ζούσαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες σε κάθε γωνιά του υδάτινου περιβάλλοντος. Και πριν αρχίσει το συστηματικό τους κυνήγι, οι πληθυσμοί κάποιων ειδών ήταν έως και 20 φορές μεγαλύτεροι από ό,τι είναι σήμερα. Τα τελευταία χρόνια, πολλοί ερευνητές προσπαθούν με τη βοήθεια αρχειακών δεδομένων να εκτιμήσουν πόσες φάλαινες ζούσαν στους ωκεανούς πριν από 100 ή 150 χρόνια.

Από τα ιστορικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας προκύπτει, για παράδειγμα, ότι σήμερα ζουν στον Βόρειο Ατλαντικό περίπου 11.000 μεγάπτερες φάλαινες. Πριν από την εποχή του κυνηγιού λέγεται πως υπήρχαν 20.000 έως 40.000 φάλαινες αυτού του είδους. Απο την άλλη πλευρά, οι πτεροφάλαινες του Βορείου Ατλαντικού ανέρχονται σήμερα σε 56.000 και εκτιμάται πως κάποτε έφθαναν τις 155.000. Τέλος, οι γκρι φάλαινες του Ανατολικού Ειρηνικού υπολογίζονται σήμερα σε 22.000 και εκτιμάται ότι παλιότερα ανέρχονταν σε 28.000.

Όμως όλες αυτές οι εκτιμήσεις φαίνεται πως διαψεύδονται, καθώς επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Στάνφορντ, που ανέλυσαν τη γενετική ποικιλότητα των φαλαινών, υποστηρίζουν ότι οι πληθυσμοί τους ήταν πολύ μεγαλύτεροι από όσο εκτιμά η Διεθνής Επιτροπή. Οι μεγάπτερες φάλαινες, λένε, έφθαναν τις 240.000, οι πτεροφάλαινες τις 360.000 και οι γκρι φάλαινες τις 97.000. «Αν μπορείς να διαβάσεις το μέγεθος της γενετικής ποικιλότητας, δηλαδή τις διαφορές στο DΝΑ από μια μεμονωμένη φάλαινα σε μία άλλη, και σταθμίσεις τη διαφορά αυτή, μπορείς να υπολογίσεις το ιστορικό μέγεθος του πληθυσμού», εξηγεί ο Στίβεν Παλούμπι που είναι μέλος της ερευνητικής ομάδας των δύο πανεπιστημίων.