Ο φόρος θα φέρει αντίθετα αποτελέσματα

Δεν θυμάμαι να έχουν εξαγγελθεί ποτέ οικονομικά μέτρα στην Ελλάδα και να μην αφορούν ορισμένα και το αυτοκίνητο. Εξαίρεση δεν έγινε ούτε αυτή τη φορά, άσχετα βέβαια αν πέρασε στο… ντούκου ο φόρος πολυτελείας για ορισμένα Ι.Χ. μέσα στον ορυμαγδό των περικοπών μισθών και επιδομάτων και στην αύξηση του ΦΠΑ. Στόχος του πακέτου των οικονομικών μέτρων είναι η μείωση του ελλείμματος και η δημοσιονομική εξυγίανση, άρα το ζητούμενο είναι να εισπράξει το κράτος περισσότερα χρήματα και να ξοδέψει λιγότερα. Η ιστορία έχει δείξει ότι η πρόσθετη φορολόγηση προϊόντων, τα οποία δεν θεωρούνται απαραίτητα, φέρνει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, δηλαδή λιγότερα χρήματα στα κρατικά ταμεία. Το ακριβό αυτοκίνητο ανήκει στη συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων, καθώς μπορείς να επιλέξεις ένα φθηνότερο για να κάνεις τη δουλειά σου ή απλώς να αναβάλεις την αγορά του για αργότερα, ειδικά όταν είναι τόσο άσχημη η οικονομική κατάσταση. Τα αυτοκίνητα πολυτελείας με δίλιτρους ή μεγαλύτερης χωρητικότητας κινητήρες φορολογούνται έτσι κι αλλιώς με υψηλούς συντελεστές του Ειδικού Τέλους Κατανάλωσης έως και 50% επί της εργοστασιακής τους αξίας. Αν προσθέσουμε και τον ΦΠΑ, που αυξάνεται από 19% σε 21%, θα διαπιστώσουμε ότι το κράτος εισπράττει για κάθε τέτοιο μοντέλο ένα σημαντικό ποσό. Ο νέος φόρος πολυτελείας αναμένεται να συρρικνώσει τις πωλήσεις των ακριβών αυτοκινήτων, ιδιαίτερα μάλιστα εκείνων που θα επιβαρυνθεί η εργοστασιακή τους τιμή με 20% και 30%. Θεωρείται μάλιστα βέβαιο ότι τελικά θα βγει χαμένο το κράτος, αφού οι πρόσθετοι φόροι δεν θα αντισταθμίσουν τα διαφυγόντα έσοδα εξαιτίας της συρρίκνωσης των ταξινομήσεων στις κατηγορίες. Θα μου πείτε τώρα, εδώ καίγεται ο τόπος και θα συζητάμε για την επιβάρυνση των ακριβών αυτοκινήτων, που απευθύνονται έτσι κι αλλιώς στο περίπου 10% του ελληνικού πληθυσμού; Δίκιο έχετε, όμως μία σχετικά ομαλή αγορά αυτοκινήτων θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια μίας κυβέρνησης που έχει αποφασίσει να κυνηγήσει αλύπητα τους φοροφυγάδες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα τη συνέφεραν τα στοιχεία, που αποδεικνύουν μία οικονομική ευμάρεια, όπως η αγορά ενός Ι.Χ. π.χ. αξίας 25.000 έως 30.000 ευρώ. Με βάση όμως τα νέα δεδομένα ενδέχεται να μην εμπίπτει στα πολυτελή μοντέλα, εφόσον δεν υπερβαίνει η εργοστασιακή του τιμή τις 17.000 ευρώ. Η τελευταία αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό και τη γνωρίζουν – εκτός από το εργοστάσιο- μόνο τα τελωνεία και ο εισαγωγέας της μάρκας στη χώρα μας. Θεωρείται αναπόφευκτο ότι θα υποτιμολογηθούν αρκετά μοντέλα με οριακές χονδρικές τιμές γύρω στις 17.000, στις 22.000 και στις 30.000 ευρώ, για τις οποίες προβλέπεται αντίστοιχα φόρος πολυτελείας 10%, 20% και 30%. Έτσι χάνει διπλά το κράτος, αφού θα υπολογίζονται το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης και ο ΦΠΑ πάνω σε πλασματικά χαμηλότερες τιμές. Μακάρι να βγω ψεύτης, όμως ο φόρος πολυτελείας στα Ι.Χ. θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που πιστεύουν οι εμπνευστές του.