[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ιστορίες καθημερινής ελληνικής τρέλας…

Mέσα σε μια μέρα, προχθές, έζησα την Ελλάδα του 2010 σε όλο το μεγαλείο της. Το πρωί, η συνάδελφος με πληροφόρησε, τρέμοντας από τα νεύρα, ότι πήγε σε μία Εφορία στο κέντρο της Αθήνας για να πάρει ένα χαρτί που χρειαζόταν επειγόντως για την πώληση ενός σπιτιού. Ο «αρμόδιος» υπάλληλος άκουγε απερίσπαστος τη μουσική του και της ανήγγειλε με αυταρχικό και βαριεστημένο ύφος ότι το χαρτί θα το έπαιρνε σε τουλάχιστον δεκαπέντε μέρες. Ύστερα από τις φωνές της και τη γνωστή απειλή «θα φέρω τα κανάλια», το χαρτί βγήκε «μαγικά» την ίδια στιγμή. Δύο ώρες μετά, ήρθε η δική μου σειρά να πάρω τη μηνιαία «δόση» μου δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, όταν χρειάστηκε να επισκεφτώ ένα κατάστημα του ΟΤΕ. Μπήκα και απηύθυνα ευγενικά μια ερώτηση στη σαρανταπεντάρα υπάλληλο. Εκείνη, απαθέστατη, μού γύρισε την πλάτη χωρίς λέξη, έπιασε την τσάντα της με αργές κινήσεις, έβγαλε το κραγιόν της, έβαψε με το πάσο της τα χείλη της και μετά μου έκανε τη χάρη να με ρωτήσει τι είπα ότι θέλω! Λίγο μετά, ξαποσταίνοντας σε ένα καφέ, άκουγα δίπλα μου μια παρέα να μιλάει έξαλλη για τα νέα οικονομικά μέτρα («τι πράγματα είναι αυτά» και «δεν ντρέπονται» κ.λπ. κ.λπ.)-… έως ότου κατέφθασε ξαφνικά ένα ραδιοφωνικό συνεργείο που έκανε ρεπορτάζ για το καυτό θέμα των ημερών. «Πώς σας φαίνονται τα νέα μέτρα;», ρώτησε την παρέα ο δημοσιογράφος και εκείνοι συναγωνίστηκαν χωρίς κανένα δισταγμό ποιος θα πει τα καλύτερα λόγια, ποιος θα βγάλει τη μεγαλύτερη πατριωτική κορόνα («τα μέτρα είναι απαραίτητα για τη χώρα» και «πρέπει όλοι να βοηθήσουμε» και άλλα τέτοια δακρύβρεχτα), αφήνοντάς με άφωνη! Και έτσι, για να «δέσει το γλυκό», έτυχε να γνωρίσω το ίδιο βράδυ στο τραπέζι ενός φίλου μια λαλίστατη κυρία, η οποία έμαθα ότι διατηρεί κρυφά γυμναστήριο στο ισόγειο του διώροφου σπιτιού της στην Κηφισιά επί τριάντα χρόνια (και με μεγάλη πελατεία) και εισπράττει επιπλέον ενοίκιο 2.500 ευρώ από ένα σπίτι (από τα οποία δηλώνει μόνο τα 1.000), η οποία διαμαρτυρόταν έντονα ότι το Κράτος δεν κάνει τίποτα γι΄ αυτήν! Ιστορίες καθημερινής ελληνικής τρέλας ή τα ευτράπελα μιας περίεργης και άσχημης εποχής…