Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.
gr (με ένδειξη:
Για Φοίβη)
και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Κομμένο το ζάουερκραουτ

Aγαπητή Φοίβη, Σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς οικονομικής κατάντιας της Ελλάδας, πιθανόν τα πολιτιστικά ζητήματα να είναι πολυτέλεια. Παρά ταύτα η χώρα εξακολουθεί να υπάρχει και να προγραμματίζει τις καλοκαιρινές φεστιβαλικές εκδηλώσεις. Με μεγάλη έκπληξη λοιπόν διάβασα από έγκριτο θεατρικό συντάκτη για τις παραστάσεις που έχουν προγραμματιστεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και με μεγαλύτερη έκπληξη διαπίστωσα πως παρ΄ όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες με τη γερμανική ηγεσία σε σχέση με την Ελλάδα, εμείς καλούμεθα να υποκλιθούμε άλλη μία φορά στο θεατρικό μεγαλείο των Γερμανών. Επίσης ο ίδιος συντάκτης μάς υπενθύμισε τις πρόσφατες παραστάσεις της γερμανικής πρωτοπορίας στην Αθήνα (και κυρίως παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών) για να μην ξεχαστούμε.

Και αναρωτιέμαι:

1. Είναι η κατάλληλη στιγμή για γερμανικές μετακλήσεις;

2. Τόσο ανάξιοι κρίνονται οι Έλληνες καλλιτέχνες από τους ιθύνοντες του Φεστιβάλ; Ή η ανεργία στον τόπο μας είναι ανύπαρκτη οπότε ας βοηθήσουμε λίγο τους συμπαραστάτες Γερμανούς εταίρους που μαζί με τους άλλους σπουδαίους Νότιους λαούς μάς αποκαλούν συνοπτικά και υποτιμητικά ΡΙGS;

3. Από τον κρατικό προϋπολογισμό που πληρώνουμε όλοι εμείς και με δεδομένη την προσπάθεια για μείωση του ελλείμματος, η μόνη λύση θεατρικής ανάτασης είναι οι παραστάσεις γερμανικών θιάσων, και η αποστολή συναλλάγματος στην κ. Μέρκελ; Έλεος, λυπηθείτε μας.

Δήμητρα Χατζή ΥΓ: Εύχομαι και ελπίζω ότι αν δεν επικρατήσει σύνεση και άρα ακύρωση των συγκεκριμένων παραστάσεων το δικό μας θεατρόφιλο κοινό να λάμψει διά της απουσίας του από τον τόπο του εγκλήματος, δηλαδή από την Πειραιώς 260.

Δεν είναι λιγουλάαααακι υπερβολικό, αγαπητή Δήμητρα, να συνδέετε την πολιτική- και δη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης- με το πολιτιστικό προϊόν; Δηλαδή, θα πρέπει να κόψουμε κάθε τι γερμανικό επειδή ένα γερμανικό περιοδικό έβαλε… δάχτυλο στην Αφροδίτη της Μή λου; Να μου πείτε για μονομανία και για μονοτονία με τα γερμανικά θεάματα, άντε να το καταλάβω. Αλλά να φτάνουμε στο μποϊκοτάζ δεν είναι λίγο ακραίο;

Προσωπικώς, αν σας ικανοποιεί αυτό, θα κόψω το ζάουερκραουτ!


Πού τη θυμήθηκες την Ευτέρπη;

Κυρία Φοίβη, Στη στήλη σας ο κ. Αξελής αναφέρθηκε στον κ. Παναγιωτόπουλο για τα περί φθηνού δανεισμού που θα ΄κανε, αν κέρδιζε, η Ν.Δ.

Με ύφος πεντακοσίων καρδιναλίων- ο κ. Μητσοτάκης είπε χιλίων για κάποιον, εγώ κάνω σκόντο- κατακεραύνωσε τα πάντα και τους πάντες της κυβέρνησης, ζητώντας της ευθύνες από το 1981 και ξεχνώντας ότι πριν από λίγους μήνες έφυγαν αφήνοντας καμένη γη, σκάνδαλα, οικονομικό χάος και μια Ελλάδα ανέκδοτο στην Ευρώπη… Ας θυμηθούμε τον κ. Λιάπη. «Αν δεν ήταν η Ν.Δ. Ολυμπιακοί Αγώνες δεν θα γίνονταν».

Όσο για συγγνώμες και τέτοια, για ήπιες πολιτικές, μαξιλάρι 7.000.000.000 για ώρα ανάγκης, αυτά είναι είδη εν ανεπαρκεία. Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε πράξη το όνειρό του. Να φύγει. Εξαφανίστηκε από παντού, λες και δεν κυβέρνησε 5 χρόνια τη χώρα. Α, ξέχασα να ρωτήσω τον κ. Παναγιωτόπουλο: τι απάντησε στον κ. Αλογοσκούφη που είπε ότι άφησε 6% έλλειμμα και ο διάδοχος το έκανε 127%; Έχουν πολλοί άνθρωποι τέτοιες απορίες. Μένουν όμως χωρίς απάντηση και θα μείνουν.

Νώντας Κούρτης, Άγιος Πέτρος Λευκάδος Μου θυμίζετε, αγαπητέ Νώντα, εκείνο το ανέκδοτο που πηγαίνουν γριούλες- όλες πάσχουσες από Αλτσχάιμερ- για καφέ στη φίλη τους την Ευτέρπη κι εκείνη κάθε τόσο τις ρωτάει (ξεχνώντας πως ξαναρώτησε) «θα πάρετε καφεδάκι;». Και φεύγοντας λέει η μία: «Καλή η Ευτέρπη, αλλά ούτε έναν καφέ δεν μας κέρασε».

Και λέει κι η άλλη: «Πού τη θυμήθηκες την Ευτέρπη;». Έτσι… Πού τις θυμηθήκατε τις Ευτέρπες; Εεεεε;


Δρόμοι ανοχής (και ενοχής)

Αγαπητή Φοίβη, Αυτή την επιστολή την υπαγορεύω στην κόρη μου γιατί, δυστυχώς, είμαι τυφλός.

Ήθελα να σας πω πως περνούσα το Σάββατο από τον πεζόδρομο της Μηλιώνη στο Κολωνάκι και διαπίστωσα πως τα τραπεζοκαθίσματα επί της Κανάρη έχουν πλέον επεκταθεί ώς το μη παρέκει. Δεν μπορεί πια να περάσει άνθρωπος, πέρα από το ότι έχουν «πατήσει» πλέον και τις λωρίδες για τους τυφλούς.

Και ρωτώ: Αυτό γίνεται με την ανοχή ή μήπως πλέον με τη συνενοχή του Δήμου Αθηναίων; Με ποιο δικαίωμα, αλήθεια; Σας χαιρετώ, Στέλιος Καρ. Με το δικαίωμα, προφανώς, της «εξυπηρέτησης» σε δικούς και φίλους, αγαπητέ Στέλιο, που ασκεί αδιακρίτως και προκλητικώς καιρό τώρα ο Δήμος. Γιατί άλλους κι άλλους τους κυνηγάνε αλύπητα οι λεβέντες του (συνήθως μέχρι να εισπράξουν)…