«Η τέχνη έχει ανάγκη από έναν Περικλή, αλλιώς δεν κάνει τίποτα»
«Η ζωγραφική είναι η μνήμη μου, η ζωή μου», λέει ο «ηδονιστής του χρώματος» Λεονάρντο Κρεμονίνι, που γνώρισε την ελληνική τέχνη μέσα από τις τοιχογραφίες της Πομπηίας
«Ητέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί να τον βοηθήσει όμως, υπό την προϋπόθεση πως συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια και η κοινωνία. Η τέχνη έχει ανάγκη πάντα από έναν Περικλή. Διαφορετικά δεν μπορεί να γίνει τίποτα», λέει στα «ΝΕΑ» ο Λεονάρντο Κρεμονίνι. Ο 85χρονος ιταλικής καταγωγής δημιουργός που τόλμησε να υπερασπιστεί την παραστατική ζωγραφική στο Παρίσι του ΄60, όπου πρωταγωνιστούσε η αφηρημένη τέχνη, επιστρέφει στην Αθήνα. Και αποκαλύπτει ένα πανόραμα της δουλειάς του μέσα από 102 σχέδια και ακουαρέλες του στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο (επιμέλεια: Αντριάνο Μπατσιλέρι) και 49 μεγάλων διαστάσεων λάδια του στην Αθηναΐδα (επιμέλεια: Τάκης Μαυρωτάς). Συναναστράφηκε με τον Ουμπέρτο Έκο, τον Αλμπέρτο Μοράβια και τον Ίταλο Καλβίνο και δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι τη σύγχρονη γενιά των Ελλήνων παραστατικών (και πλέον εμπορικών) ζωγράφων. Δεν δίστασε δε να μείνει πιστός στις επιθυμίες του ακόμη κι όταν τον θεωρούσαν όλοι εκτός μόδας.
«Η μόδα της αφηρημένης ζωγραφικής ήρθε για να αρνηθεί το παραστατικό φορτίο και έτσι να βάλει ουσιαστικά τη ζωγραφική σε δεύτερο επίπεδο μετά τη φωτογραφία», υπερασπίζεται την επιλογή του. «Η βασική αρχή της ζωγραφικής όμως είναι φορτισμένη με ασυνείδητες ενδείξεις μιας συγκινησιακής κατάστασης». Πώς ορίζετε τη ζωγραφική;
Ως τη μορφή της επιθυμίας. Ζωγραφίζεται η επιθυμία;
Βεβαίως. Η επιθυμία είναι το βασικό συστατικό της ζωγραφικής και το μεγάλο κενό της φωτογραφίας.
Κάθε ζωγράφος αποτυπώνει στοιχεία
της εποχής του. Τα δικά σας έργα μοιάζουν άχρονα. Δεν αισθάνεστε την ανάγκη να σχολιάσετε όσα συμβαίνουν γύρω;
Τα έργα μου σχολιάζουν την εποχή μας, αλλά όχι ως καρικατούρα. Η επιθυμία των διακοπών όμως που αποτυπώνω σχολιάζει τον καταναλωτισμό, που είναι στην ουσία μια παγίδα της εποχής.
Διδάξατε πολλούς από τους νέους και εμπορικούς Έλληνες ζωγράφους. Διδάσκεται η τέχνη;
Στην αρχαιότητα μπορούσε να διδαχθεί, σήμερα όχι. Σήμερα το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να υποβληθούν οι απαραίτητες ιδέες και στρατηγικές για να καταλάβει ο καλλιτέχνης και να προστατεύσει τον εαυτό του. Προσωπικά πιστεύω πως βοήθησα τους νέους ζωγράφους στο Παρίσι να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να είναι λιγότερο μόνοι.
ΙΝFΟ
Εγκαίνια στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο (Πατησίων 47) απόψε στις 20.00 και αύριο στις 19.00 στην Αθηναΐδα (Καστοριάς 34-36). Έως 24 Μαρτίου.














