ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Καλύτερα να πάρουμε μέτρα μόνοι μας πριν αποφασίσουν οι άλλοι για μας…

Μπορώ να σου αραδιάσω όσα τραγούδια θέλεις ή αντέχεις- το ΄χω, λόγω μακράς… θητείας στα λεγόμενα «πολιτιστικά κέντρα» και λόγω «προσήλωσης» στις μαγικές εποχές του ραδιοφώνου, τότε που ο κόσμος έστηνε αυτί κάθε Κυριακή μεσημέρι και Τετάρτη απόγευμα να ακούσει «λαϊκά» που ήταν «προσφορά της Κολούμπια». Τότε, που δεν υπήρχε ιδιωτική τηλεόραση- αυτή που κουβάλησε μαζί της «μεσημεριανά» και τις δέκα πληγές του Φαραώ. Δεν θα το κάνω, δεν έχει νόημα. Οι καιροί είναι τέτοιοι, που μόνο τραγούδια δεν επιτρέπουν. Σε περισυλλογή, ναι. Σε περίσκεψη, μάλιστα. Σε κατάθλιψη χωρίς συζήτηση- ίδιος Αιγέας πριν αποφασίσει το σάλτο μορτάλε στα κοφτερά βράχια του Σουνίου. Περνάμε φάση- ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, λες κι ο Ερμής είναι και πάλι ανάδρομος, μια φορά σε ορθή πορεία δεν τον θυμάμαι. Μιλάς, σου λένε μιλάς πολύ. Δε μιλάς, σου λένε γιατί δεν μιλάς. Έχεις κέφια; Πού τη βρίσκεις την όρεξη. Δεν έχεις; Πες τι συμβαίνει να το λύσουμε τώρα.

Καλαμπούρι με το «έθνος ανάδελφον»
Τι να λύσουμε; Τα μπερδεμένα; Τον γόρδιο δεσμό; Και δεν ζει κι εκείνο το παλικάρι από τη Μακεδονία να τραβήξει μια με το σπαθί να στο κάνει το κουβάρι φιτίλια. Ναι, ξέρω, κάτι τέτοια λέει κι ο Πανίκας με τον Άδωνι στην πελατεία τους, αλλά εμείς καμία σχέση. Τα λέμε για να τα λέμε. Επειδή έχει γίνει τελευταία πολύ της μόδας το καλαμπούρι με το «έθνος ανάδελφον», είπαμε και ως στήλη να συνεισφέρουμε στη βλακεία. Αυτή που θέλει τους Ευρωπαίους να μας μισούν επειδή είμαστε ωραίοι, μοιραίοι, μάγκες, εξαιρετικοί εραστές, γλεντοκόποι, τσαμπουκάδες, αισθηματίες, καρντάσια και επιπλέον ζούμε α) στην ωραιότερη χώρα του κόσμου β) έχουμε τον μεγαλύτερο πολιτισμό του κόσμου γ) είμαστε ο ομφαλός της Γης και δ) όλα τα υπόλοιπα: τις ωραιότερες παραλίες, το καλύτερο κλίμα, την πιο υγιεινή διατροφή, τον πιο καθαρό αέρα κ.λπ. κ.λπ. Λυπάμαι που θα τη χαλάσω την εικόνα, αλλά όποιος νομίζει ότι αυτά βρίσκονται πίσω από την κρίση είναι βαθιά νυχτωμένος και να γυρίσει από το άλλο πλευρό, γιατί έχει ξεσκεπαστεί και θα πλευριτώσει τώρα που οι νύχτες είναι ακόμη υγρές…

Θα τον βγάλουν από την αίθουσα!
Το άλλο που έχω να πω είναι καθαρά εσωτερικής καύσεως: ακούω εδώ κι εκεί ότι η κυβέρνηση είναι λέει σε σταυροδρόμι και δεν μπορεί να αποφασίσει πότε θα πάρει τα μέτρα. Αν πρέπει να τα πάρει μόνη της και τώρα ή να αφήσει να περάσει ο μήνας και να κάνει ταμείο στις 15 Μαρτίου για να δει αν πρέπει να τα πάρει, τι είδους μέτρα θα είναι αυτά που θα πάρει κ.λπ. Θεωρώ το όλο θέμα μια ανοησία. Αφού και ο τελευταίος Έλληνας έχει πειστεί ότι τα μέτρα θα ληφθούν, τι σημασία έχει αυτή η διστακτικότητα; Ποιος ωφελείται από αυτή την καθυστέρηση, πέρα από τις αγορές που έχουν χυμήξει πάνω μας σαν πεινασμένες λέαινες και μας καταβροχθίζουν κοκαλάκι κοκαλάκι; Κι έπειτα είναι κι αυτή η εξευτελιστική διαδικασία την οποία κινδυνεύουμε να υποστούμε: να συγκεντρωθεί στις 16 Μαρτίου το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Κοινότητας, να βγάλει από την αίθουσα τον Παπακωνσταντίνου, να πάρουν μόνοι τους τις αποφάσεις, και μετά να τις παραδώσει στον υπουργό Οικονομικών τον δικό μας με την εντολή «εφάρμοσέ τες». Η απόλυτη ξεφτίλα δηλαδή. Τουλάχιστον αν είναι να αυτοχειριαστούμε, καλύτερα να το κάνουμε μόνοι μας, να το φχαριστηθουμε κιόλας!

Έχουν πάρει πολλές ανάποδες με κάτι χαϊλίκια
Ξέρω, δεν σας αρέσουν και πολύ όλα αυτά- εδώ την προηγούμενη εβδομάδα που σας είπα ότι, εντάξει, δεν τα κλέψατε μαζί, αλλά πρέπει να πληρώσουμε όλοι μαζί, «φόρτωσαν» αρκετοί- αλλά τι να γίνει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ή παίρνουμε τα μέτρα μόνοι μας ή μας τα παίρνουν (κανονικά) όλοι αυτοί. Κι επειδή όσο να ΄ναι, άμα τα πάρει ο Γιώργος, όλο και θα ΄χει στο μυαλό του αυτούς που δεν έχουν και δυσκολεύονται, αυτό είναι χίλιες φορές προτιμότερο από το άλλο. Εκείνοι, σου λέει, έχουν πάρει πολλές ανάποδες με κάτι χαϊλίκια που έχουμε εμείς εδώ, του τύπου δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας. Άσε τον 13ο μισθό που δεν καταλαβαίνουν τι αντιπροσωπεύει. Μια λύση που μου είπε ένας φίλος είναι η κυβέρνηση να αριθμοποιήσει τους μισθούς σε ετήσια βάση: να λέει, για παράδειγμα, η αμοιβή σου για όλο τον χρόνο, δημόσιε υπάλληλε κύριε Τάδε, είναι 30.000 ευρώ. Ούτε επιδόματα, ούτε δώρα, ούτε τίποτε. Να ξέρεις ότι συνολικά θα πάρεις τόσο και θα φορολογηθείς επί τόσο. Και οι αποδοχές σου να αποτελούν το πηλίκον του ποσού αυτού διά 12. Παντού, λέει, στον κόσμο αυτό γίνεται. Εδώ πάντως όχι: άλλος ο μισθός, άλλο τα επιδόματα, άλλο τα δώρα. Κόλαση…

Πώς θα λειτουργούσε ο αείμνηστος Ανδρέας
Πήγα την περασμένη Τετάρτη στην εκδήλωση για την παρουσίαση του σπουδαίου βιβλίου του γνωστού νομικού και πολιτικού Αντώνη Βγόντζα «Η Δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου». Πλήθος κόσμου παρακολούθησε την εκδήλωση, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας: είμαι βέβαιος ότι στις δύσκολες μέρες που περνάει η χώρα, η σκέψη όλων μας εκεί ήταν στραμμένη στο πώς θα λειτουργούσε ο αείμνηστος Ανδρέας, αν εκαλείτο εκείνος να χειριστεί την παρούσα κρίση. Μερικοί μου το ψιθύρισαν και στο τέλος της εκδήλωσης, «αν ζούσε ο Ανδρέας…». Αν ζούσε ο Ανδρέας λοιπόν, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Μπορεί και όχι. Αλλά αυτή η συζήτηση σήμερα δεν έχει κανένα νόημα. Ο Ανδρέας ήταν τεράστιος ηγέτης για την εποχή του. Σήμερα οι εποχές έχουν αλλάξει, ο κόσμος είναι διαφορετικός, οι συνθήκες είναι τελείως άλλες. Και πρέπει να πορευτούμε ανάλογα με το τι έχουμε και με το τι περιμένουμε να αποδώσει αυτό που έχουμε…

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Πρώτα εισαγγελέας, μετά Εξεταστική

Αμφιταλαντεύτηκε πολύ ο Γιώργος Παπανδρέου με την υπόθεση της Εξεταστικής για την οικονομία. Ήταν της άποψης «να γίνει μια έρευνα, να δούμε τι θα αποδώσει και μετά βλέπουμε», αλλά δεν ήταν στις προτεραιότητές του να τη συγκροτήσει. Σύμφωνα με εγκυρότατες πληροφορίες, καταλυτικό ρόλο στην απόφασή του για τη συγκρότηση της Επιτροπής έπαιξαν δυο πράγματα:

●●●ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες και το διπλό σοκ της «ιεροεξέτασης» από το Γιούρογκρουπ και το Εκοφίν φέρεται να είπε στον κ. Παπανδρέου ότι «αν δεν κάνουμε κάτι με την απόδοση ευθυνών, δεν καθαρίζουμε. Με ρωτούσαν συνεχώς αν θα βάλουμε κάποιον φυλακή».

●●● Οι αποκαλύψεις για την «εξαφάνιση» μέρους του δημόσιου χρέους από την Γκόλντμαν Σακς επί κυβερνήσεως Σημίτη το 2000 και το 2001.

Τώρα, και μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν στο Μέγαρο Μαξίμου, το σκέφτονται το πράγμα ως προς τη μεθόδευση: είναι, μου λένε, πολύ πιθανό της συγκρότησης της Επιτροπής να προηγηθεί αποστολή του πορίσματος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων στον εισαγγελέα για έρευνα.

Οπότε δεν τον βλέπω καλά εκείνον τον Κοντοπυράκη…