[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ποιος κάνει κουμάντο στην Ένωση;

ΤΕΛΙΚΑ, ποιος κάνει κουμάντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος είναι ο ηγέτης που μιλά εξ ονόματός της;

Στο ερώτημα αυτό η απάντηση είναι ότι ουδείς γνωρίζει, και αυτό φάνηκε (και) με τον χειρισμό του ελληνικού οικονομικού προβλήματος.

Έτσι, ένα θέμα που υποτίθεται ότι θα είχε λύσει η Συνθήκη της Λισαβώνας με τη θέσπιση του μόνιμου προέδρου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όχι μόνο δεν φαίνεται να το έχει επιλύσει, αλλά αντίθετα φαίνεται να το οξύνει και μάλιστα σε επικίνδυνο βαθμό. Με άλλα λόγια, ο μόνιμος πρόεδρος (ο Βέλγος πρώην πρωθυπουργός Ηerman Von Rompuy) απλώς προστέθηκε στον μακρύ κατάλογο των προέδρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον πρόεδρο της Ευρωομάδας (Εurogroup), τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και βεβαίως τον πρωθυπουργό της χώρας που ασκεί την εξάμηνη προεδρία, που σήμερα είναι η Ισπανία. Το πρόβλημα βρίσκεται μεταξύ άλλων στην προεδρεύουσα χώρα, ο πρωθυπουργός της οποίας (ο κ. Θαπατέρο) δεν θέλει να αποδεχθεί ότι σύμφωνα με τη Συνθήκη δεν έχει ουσιαστικά κανένα θεσμικό ρόλο.

Έτσι, οργανώνει διασκέψεις κορυφής και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, δραστηριότητες δηλαδή που ανήκουν στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Το αποτέλεσμα είναι μια μάλλον χαοτική κατάσταση σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και προκλήσεων που η Ένωση χρειάζεται ισχυρή ηγεσία. Από πλευράς κρατών-μελών και κυρίως των μεγάλων, με εξαίρεση ίσως της Γαλλίας υπό τον Ν. Σαρκοζί, η εικόνα δεν εμφανίζεται καλύτερη σε ό,τι αφορά τις πολιτικές ηγεσίες. Η καγκελάριος της Γερμανίας Ά. Μέρκελ αντιμετωπίζει έντονα εσωτερικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να έχει αποστασιοποιηθεί εμφανώς από τις ευρωπαϊκές και διεθνείς υποθέσεις. Η Βρετανία, από την πλευρά της, παραμένει Βρετανία, με το ένα πόδι εντός και το άλλο εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές και η προοπτική ανόδου στην εξουσία των Συντηρητικών υπό τον Ντ. Κάμερον αποκλείουν οποιονδήποτε ευρωπαϊκό ηγετικό ρόλο. Το πραγματικό, ωστόσο, πρόβλημα βρίσκεται στη Συνθήκη της Λισαβώνας και στην ανάγκη «σωστής» λειτουργίας των νέων θεσμών, εφ΄ όσον το επιτρέψουν οι εγωισμοί κυρίως των μεγαλύτερων κρατών-μελών.

Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.