Γνώμη

Συναίσθημα ή λογική;
Του Δημήτρη Δοντά

Οι ΠΑΕ δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν τη νοοτροπία που διακρίνει τους περισσότερους Έλληνες. Οι οποίοι, αν και είμαστε για πολλά χρόνια υπερχρεωμένοι, δεν σταματήσαμε να καταναλώνουμε, εναποθέτοντας τις όποιες ελπίδες μας για σωτηρία στο τζόκερ ή το λαχείο.

Στη λογική αυτή κινήθηκε η ΑΕΚ επί ημερών Ντέμη Νικολαΐδη. Άρχισε με τις καλύτερες προοπτικές και σκοπό την εξυγίανση, αλλά στην πορεία ο συγκεκριμένος στόχος χάθηκε και σήμερα βρίσκεται σε δεινή θέση. Όμως, όπως φαίνεται, κανένα πάθημα σε αυτό τον τόπο δεν γίνεται μάθημα. Και ο ΠΑΟΚ κάνει, δυστυχώς για την ομάδα, τους ανθρώπους που τη διοικούν και τον κόσμο του, τα ίδια λάθη.

Ο κόσμος άσκησε πίεση για ενίσχυση του ρόστερ στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Η διοίκηση έκανε την υπέρβαση (για πολλοστή φορά) για να ικανοποιήσει τους φιλάθλους και να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες στο κυνήγι του τίτλου μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου. Είναι γνωστό όμως πως χρήματα δεν υπήρχαν.

Και ποιο ήταν το λαχείο που περίμενε η διοίκηση του ΠΑΟΚ; Η συμβολή του κόσμου στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου (κατά 15.300.000 ευρώ).

Όπως φαίνεται όμως, οι φίλοι της ομάδας δεν ανταποκρίνονται. Αφού μέχρι την Πέμπτη (χτες ήταν η τελευταία ημέρα της διαδικασίας)

το ποσό που είχε συγκεντρωθεί ήταν μόλις 440.000 ευρώ. Ούτε δηλαδή το 1.000.000 που είχε θέσει σαν μίνιμουμ στόχο ο Θοδωρής Ζαγοράκης. Και αυτά τα χρήματα δεν φθάνουν ούτε για να καλυφθούν τα χρέη προς τους παίκτες. Είναι νωπές άλλωστε οι μνήμες από την πρόσφατη κινητοποίηση των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι έκαναν αποχή από την προπόνηση την παραμονή του αγώνα Κυπέλλου με τα Γιάννινα.

Αυτά συμβαίνουν όταν το συναίσθημα μπαίνει πάνω από την κοινή λογική. Και έτσι είναι εύκολο να καταστραφούν οι όποιες προσπάθειες για την εξυγίανση και τον εξορθολογισμό της λειτουργίας μιας ΠΑΕ.