Με οδηγό το όνειρο

Ιστορία πρόκειται να γράψει ο Καναδός Μπράιαν ΜακΚίβερ στο Βανκούβερ, καθώς θα γίνει ο πρώτος τυφλός αθλητής που θα συμμετάσχει στους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς και Ολυμπιακούς Αγώνες.

Σε ηλικία 12 ετών ο ΜακΚίβερ αισθάνθηκε την όρασή του να μειώνεται. Διεγνώσθη ότι πάσχει από μία σπάνια εκφυλιστική ασθένεια των ματιών, γνωστή ως νόσος Stargardt. Έφηβος πια ο ΜακΚίβερ θεωρείτο νομικά τυφλός.

Στα 30 του χρόνια σήμερα, του κέντρο του αμφιβληστροειδούς και η εστίαση έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά μειώνοντας στο 10% την ικανότητά του να βλέπει, αλλά μόνο περιφερειακά.

Ο τέσσερις φορές χρυσός στους Παραολυμπιακούς Μπράιαν ΜακΚίβερ θα συμμετάσχει στη διοργάνωση τον επόμενο μήνα, έχοντας ως συνοδό τον αδελφό του Ρόμπιν. Στους Ολυμπιακούς όμως, θα αγωνιστεί χωρίς συνοδό στο αγώνισμα των 50 χιλιομέτρων σκι αντοχής.

Τέσσερα χρόνια προετοιμαζόταν ο τυφλός αθλητής για να καταφέρει να ανταγωνιστεί αρτιμελείς συναθλητές του. Τα κατάφερε τον προηγούμενο μήνα όταν νίκησε στα 50 χιλιόμετρα σκι αντοχής και πήρε το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς του Βανκούβερ.

«Από μικρό παιδί είχα όνειρο να εκπροσωπήσω τον Καναδά στους Ολυμπιακούς, αλλά καθώς άρχισα να χάνω την όρασή μου, το Ολυμπιακό μου όνειρο τρεμόσβηνε και το αντικατέστησα με το όνειρο των Παραολυμπιακών», λέει ο ΜακΚίβερ.

Ο Καναδός αθλητής προπονείται καθημερινά με τους αρτιμελείς συναθλητές του, οι οποίοι δεν παραλείπουν να εκφράζουν τον θαυμασμό τους για τη δύναμη ψυχής του ΜακΚίβερ: «Δεν με θεωρούν ως τον τύπο από τους Παραολυμπιακούς, με θεωρούν δικό τους. Ήταν σκληρό το ταξίδι μέχρι να φθάσω εδώ. Δεν βλέπω καλά στις κατηφόρες και στις γωνίες και πρέπει να σταματώ για μερικά δευτερόλεπτα εδώ κι εκεί». Για τον λόγο αυτό, ο ΜακΚίβερ προσπαθεί να απομνημονεύσει τη διαδρομή των 50 χιλιομέτρων που πρέπει να διανύσει: «Δεν ξέρω αν θα τερματίσω πρώτος ή τελευταίος. Πιστεύω όμως ότι δεν μπορούμε να ζούμε λυπημένοι για πράγματα που θέλαμε να κάνουμε και δεν κάναμε».

Η συναθλήτριά του Σάρα Ρένερ υποκλίνεται στον άνθρωπο και αθλητή ΜακΚίβερ και δηλώνει εντυπωσιασμένη από τη σκληρή δουλειά του και το γεγονός ότι δεν έχει αναφερθεί ποτέ στην αναπηρία του. «Τίποτε δεν τον κρατά πίσω. Είναι πραγματική έμπνευση για όλους μας».

ΠΙΣΤΗ

Δεν ξέρω αν θα τερματίσω πρώτος ή τελευταίος. Δεν μπορούμε όμως να ζούμε λυπημένοι για πράγματα που θέλαμε και δεν κάναμε