Χώρα των θαυμάτων

Απο την εποχή του Βερόν μέχρι τις… αλκυονίδες ημέρες που ζει ο Σισέ, το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει μακρά παράδοση να φτιάχνει «τσαλακωμένες» καριέρες παικτών.

Τη δεκαετία του ΄70 ο σπουδαίος Πούσκας είχε πει για τον Αργεντίνο άσο πως «αν είχε σακατεμένο το ένα πόδι δεν θα ερχόταν εδώ- είχε χτυπημένο το…

1 και ήρθε στον Παναθηναϊκό»! Όντως, ο Βερόν έμεινε λίγο, αλλά πρόσφερε στιγμές μαγείας.

Αργότερα, αρκετές ομάδες ζήτησαν λάμψη από τη λάμψη των άσων. Η ΑΕΚ κέρδισε από τη συνεργασία με τον Οκόνσκι, τον Πολωνό ο οποίος βρισκόταν σε πτώση στη Γερμανία. Ο Ολυμπιακός είδε τον Τζιοβάνι να ακολουθεί πορεία εκτυφλωτική, τον Καρεμπέ να… ξανανιώνει και να ξεπερνά τις δυσκολίες του αγγλικού πρωταθλήματος και τον Ριβάλντο από τα αζήτητα της Μίλαν να επανέρχεται στον αφρό. Αποτέλεσμα; Ο «Ρίμπο» οδήγησε τον Ολυμπιακό σε τίτλους, έφερε την ΑΕΚ στην κορυφή και κατάφερε στα 36 του να αποκτήσει νέα περιουσία από τις χρυσοφόρες μεταγραφές.

Στο «σήμερα», ο Μετίν των 35 ετών δείχνει κλάση στη Λάρισα και ο Πάμπλο Γκαρσία του ΠΑΟΚ, όχι μόνο έγινε πολύτιμος στην Τούμπα, αλλά έφτασε στο σημείο να υπογράψει νέο συμβόλαιο!

Ο δε Σισέ, ο τόσο ξεχωριστός κυνηγός του Παναθηναϊκού, βάζει γκολ με ρυθμό πολυβόλου, κερδίζει την αναγνώριση, ενώ μαζεύει διακρίσεις στυλιστικού τύπου λες και εκτός από τατουάζ, στο σώμα του υπάρχουν και μαγνήτες που τραβούν τη δόξα!

Ναι, το εγχώριο ποδόσφαιρο είναι χαμηλού επιπέδου και επιτρέπει σε ποδοσφαιριστές με σαφείς ικανότητες να ανακάμψουν και να διεκδικήσουν πόστο στο ευρωπαϊκό στερέωμα ή και επιστροφή στην εθνική τους ομάδα. Αρκεί να το θέλουν και να μην είναι τουρίστες τύπου Μπίσκαν ή Κονσεϊσάο. Με λίγη προσπάθεια, ο σκόρερ ξαναβρίσκει την επαφή με τα δίχτυα και ο ικανός μέσος παίρνει τον… διαβήτη και σχεδιάζει ακριβείς πάσες.

Τι άλλο βοηθά την «ανάσταση»; Το πώς συμπεριφερόμαστε ως λαός στους ξένους άσους. Τους κάνουμε «θεούς», τους αγκαλιάζουμε με αγάπη, τους παρέχουμε εμπιστοσύνη, τους βάζουμε στην κορυφή του star system. Και αυτοί ανταποδίδουν με την προσφορά τους, μοιράζοντας πλούσιες στιγμές θεάματος.

ΑΠΟ το Πολυδένδρι, εκεί όπου ο Μπάγιεβιτς έχει «μόνο φίλους», η προπόνηση της ΑΕΚ μεταφέρθηκε στο γήπεδο των Θρακομακεδόνων. Σκεφτείτε τι χάλι ήταν η εναλλακτική λύση! Αλλά τέτοια προχειρότητα από μια ισχυρή ΠΑΕ; Δεν θα έπρεπε να έχουν τσεκάρει σε τι αγωνιστικό χώρο θα γυμναστούν οι ποδοσφαιριστές; Το θέμα με το προπονητικό είναι το μείζον στην ΑΕΚ. Οι δε παλαιότεροι, θυμούνται με θλίψη τις εποχές που η ΑΕΚ έκανε προπονήσεις σε γήπεδο που υπήρχε εντός του εργοστασίου «Σακαλίδη»!

ΧΑΛΚΙΑΣ – Τζόρβας… 1-0; Ίσως. Γιατί στα ενδότερα της Εθνικής υφίσταται μια εκκρεμότητα. Ποιος θα είναι ο γυμναστής των γκολκίπερ, ποιος δηλαδή θα μεταβεί μαζί με την ομάδα του Ρεχάγκελ στη Νότια Αφρική. Ο Τζόρβας και οι λοιποί «πράσινοι» πολύ θα ήθελαν να επιλεγεί ο κ. Αλεξούδης, ο άνθρωπος που έχει συμβάλει τα μέγιστα στη θεαματική άνοδο του γκολκίπερ του Παναθηναϊκού. Από τον Βορρά, η ψήφος πήγε στον κ. Καραβέλη, με θητεία στο παρελθόν στον Ηρακλή και προ τριετίας στον ΠΑΟΚ. Στο «Καυταντζόγλειο» γνωρίστηκε με τον Χαλκιά και μοιάζει να παίρνει κεφάλι. Αν τελικά συμβεί αυτό, τότε θα αποδειχθεί πως η ΕΠΟ του κ. Πιλάβιου σε ορισμένες περιπτώσεις προτιμά να επιλέγει κάποιον εντελώς εκτός αγωνιστικού ρυθμού…