Κάνουν τον μάρτυρα να… μαρτυρήσει

Ένα βράδυ του περασμένου Νοεμβρίου έτυχε να γίνω μάρτυρας ενός τροχαίου ατυχήματος, όπου ένα αυτοκίνητο χτύπησε έναν μοτοσυκλετιστή και ο οδηγός του πάτησε γκάζι και εξαφανίστηκε. Από εκεί και μετά, άρχισε μια ιστορία, η οποία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται σε οποιαδήποτε τριτοκοσμική χώρα και σίγουρα σε καμία άλλη ευρωπαϊκή. Τηλεφώνησα λοιπόν αμέσως στην Τροχαία της περιοχής και ανέφερα τον αριθμό κυκλοφορίας του Ι.Χ. που εγκατέλειψε τον δικυκλιστή στην τύχη του, ενώ ζήτησα και ένα ασθενοφόρο για τη μεταφορά του σε νοσοκομείο, ώστε να εξακριβωθούν ενδεχόμενοι τραυματισμοί του. Τελικά κατέφθασε έπειτα από περίπου σαράντα λεπτά ο πατέρας του νεαρού μοτοσυκλετιστή κι έτσι αναχώρησα για το σπίτι μου. Μέχρι τότε δεν είχε φανεί ούτε περιπολικό της Αστυνομίας ούτε ασθενοφόρο. Στις αρχές Ιανουαρίου δέχθηκα τηλεφώνημα, να προσέλθω και να καταθέσω Σάββατο βράδυ- γύρω στις 9, αν δεν απατώμαι- για το ατύχημα, προφανώς επειδή εκτιμούσε η Αστυνομία ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να «σκοτώσω» τον χρόνο μου το σαββατόβραδο. Ζήτησα να καταθέσω άλλη ημέρα και τελικά κλείστηκε το επόμενο ραντεβού μερικές εβδομάδες αργότερα, πάλι στις 8.30 το βράδυ όμως, για να συνεχιστεί η παράδοση. Εννοείται ότι και η κατάθεση έκρυβε αρκετές εκπλήξεις. Πρώτα απ΄ όλα ο αριθμός κυκλοφορίας του Ι.Χ., ο οδηγός του οποίου είχε εγκαταλείψει το σημείο του ατυχήματος, αντιστοιχούσε σύμφωνα με το υπουργείο Μεταφορών σε άλλο μοντέλο και μάλιστα ανύπαρκτο! Ενώ επρόκειτο για ένα διθέσιο καμπριολέ Οpel GΤ, στο υπουργείο ήταν καταχωρημένο ως Cadillac GΤ, δηλαδή ως ένα μοντέλο που απλά δεν υπάρχει. Επέμενα ότι πρόκειται για λάθος και στο τέλος συμβιβαστήκαμε με μία αναφορά ως «μαύρο, σπορ καμπριολέ». Ολοκληρώνοντας την κατάθεση, ρώτησα τι απέγινε με τον οδηγό που έφυγε και άφησε αβοήθητο τον μοτοσυκλετιστή. Ο νεαρός αστυνομικός απάντησε αφοπλιστικά, ότι γνώριζαν ποιος είναι (φοβερό!) και ότι προβλεπόταν να καταθέσει έπειτα από τους μάρτυρες. Επέμενα και ήθελα να πληροφορηθώ, αν τον είχαν αναζητήσει αμέσως μετά το τηλεφώνημά μου- στο κάτω κάτω θα μπορούσε να ήταν μεθυσμένος, να βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών, να τον καταζητούσαν για οτιδήποτε άλλο. Εδώ άρχισε να μου τα μασάει το νεαρό όργανο της τάξης, οπότε πετάχτηκε από το διπλανό γραφείο ένας εμπειρότερος αστυνομικός και είπε- απ΄ έξω και χωρίς να γνωρίζει καν το περιεχόμενο του φακέλου- ότι είχε δοθεί σήμα αναζήτησης, δυστυχώς όμως χωρίς αποτέλεσμα. Σε οποιαδήποτε πολιτισμένη κοινωνία κυνηγούν αλύπητα όσους εγκαταλείπουν τον τόπο του ατυχήματος, είτε πρόκειται μόνο για υλικές ζημιές είτε υπάρχουν και τραυματισμοί. Στη χώρα μας όμως σηκώνουμε αδιάφορα τους ώμους και συνεχίζουμε σαν να μην τρέχει τίποτα. Η υπόθεση βρίσκεται ακόμη στην αρχή της, καθώς θα ακολουθήσουν πιθανότατα κλήσεις σε δικαστήρια, αναβολές, κ.λπ. Μέχρι να περάσουν μερικά χρόνια, να μου έχουν κάνει τη ζωή ποδήλατο και να μετανιώσω την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισα να… μαρτυρήσω. Θα συνεχίσω πάντως να σας ενημερώνω, αρκεί να μη βγω προηγουμένως στη σύνταξη.