Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τι θα τραγουδούσε;

Τι θα τραγουδούσε άραγε σήμερα, αν ζούσε, ο Νίκος Ξυλούρης;

Τριάντα χρόνια συμπληρώθηκαν κιόλας- εχθές- από τον θάνατό του. Ήταν μόλις 44 ετών. Αλλά η ερώτηση παραμένει: Τι θα είχε τραγουδήσει τις τελευταίες δεκαετίες; Ο Ανωγειανός Ξυλούρης παραμένει και σήμερα μια φωνή που ανέδειξε μοναδικά την κρητική ιδιαιτερότητα. Ήταν ένας Έλληνας προάγγελος του έθνικ προτού ακόμη υποψιαστεί κανείς την ύπαρξη ενός τέτοιου όρου. Σήμερα δεν θα έβρισκε, μάλλον, χώρο. Γιατί ούτε η μαντιναδομανεία των Κρητικών θα τον εξέφραζε, ούτε όμως και θα έβρισκε, στο λεγόμενο σημερινό «έντεχνο», τραγούδια για τα δικά του μεγάλα πνευμόνια. Απάντηση στην ερώτηση, μάλλον δεν υπάρχει…

Φοίβη
Μηχανοκίνητος συνδικαλισμός

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Η αγροτιά του μόχθου με τα απλά, πρωτόγονα εργαλεία του χεριού, το αλέτρι, το δρεπάνι, το δικράνι, για το όργωμα, τον θερισμό και το αλώνισμα μέσα στο λιοπύρι, με το γαϊδουράκι και το βόδι με το κάρο, χωρίς ασφάλιση και σύνταξη, όλες αυτές οι βουκολικές εικόνες, με τους εργάτες γης των τσιφλικιών και τις σταχομαζώχτρες δεν υπάρχουν πια.

Σήμερα ο αγρότης μετά τις απαλλοτριώσεις τσιφλικιών και αποξηράνσεις ελών έχει γίνει ιδιοκτήτης γηςπολύτιμης ακίνητης περιουσίας-, οδηγός γεωργικών μηχανών και ιδιοκτήτης Ι.Χ. και φορτηγών.

Η σοδειά του είναι ασφαλισμένη για τις θεομηνίες από την Πολιτεία, που του εξασφαλίζει και τα γηρατειά με διπλή σύνταξη για το ζεύγος χωρίς εισφορές. Εισπράττει και επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για διάφορες καλλιέργειες και κυρίως το βαμβάκι, που είναι προϊόν μη ανταγωνιστικό και στραγγίζει τον υδροφόρο ορίζοντα της Θεσσαλίας. Σχεδόν απαλλάσσεται από τη φορολογία (1,5% το μερίδιο στον συνολικό φόρο).

Και, τέλος, καθιέρωσε τέτοια εποχή μετά την ολοκλήρωση της σποράς να διεκδικεί εκβιαστικά και πρόσθετη επιδότηση με 25 μπλόκα με τα τρακτέρ, αδιαφορώντας αν η χώρα επί μήνες είναι κομμένη στα δύο από κατολισθήσεις στα Τέμπη και σε περίοδο δεινής οικονομικής κρίσης.

Με το αίολο επιχείρημα ότι αντιμετωπίζει ζήτημα… επιβίωσης- περίπου ημιθανής ο κ. Μπούτας. Και όταν λέμε «οι αγρότες στα μπλόκα», δεν πρόκειται για τα εκατομμύρια των αγροτών αλλά για 4.000 τρακτέρ, δηλαδή είναι λιγότεροι από το 1% των καλλιεργητών. Και δεν πρόκειται για τα εκλεγμένα σωματεία της ΠΑΣΕΓΕΣ αλλά για συντονιστικά όργανα των μπλόκων, δηλαδή για μηχανοκίνητο συνδικαλισμό.

Είναι πράγματι η αγροτική τάξη η φτωχότερη, που πεινάει; Δηλαδή πιο φτωχή από τους χαμηλόμισθους των 500- 700 ευρώ, τους χαμηλοσυνταξιούχους και προπαντός τους ανέργους (το 10% του ενεργού εργατικού πληθυσμού με μηδενικό εισόδημα);

Και αν γενικευτεί ο μηχανοκίνητος συνδικαλισμός, τα πρωτεία στα μπλόκα θα έχουν οι νταλίκες και στα σταυροδρόμια των πόλεων τα ταξί που θα αποκλείουν σχολεία, νοσοκομεία, λιμάνια κ.λπ.

Ο ελληνικός λαός γνώρισε την ξενική κατοχή και τα τανκς της χούντας, πρέπει να υποστεί και εσωτερική κατοχή από τα τρακτέρ; Να μην έχει δικαίωμα να κυκλοφορεί και να υφίσταται ζημιές εκατομμυρίων κάθε μέρα; Θα ανεχθούμε μια παράλυτη δημοκρατία;

Με εκτίμηση Άρης Γιαννουλόπουλος Παθολόγος- καρδιολόγος Θεσσαλονίκη ΥΓ: Αλήθεια, ποιος εκμεταλλεύεται τους Αλβανούς; Η μπουρζουαζία;

Δεν μπορώ να σχολιάσω τίποτα. Μπλόκαρα.


Θάμα και κλάμα

Κυρία Φοίβη, Τα λόγια του μεγάλου μας Νίκου Καζαντζάκη είναι επίκαιρα σήμερα, περισσότερο από ποτέ. Αποτελούν στήριγμα ελπίδας και αισιοδοξίας των Ελλήνων για τη σωτηρία της πατρίδας:

«Η ελληνική φυλή ήταν πάντα, είναι ακόμα, η φυλή που έχει το επικίντυνο μέγα προνόμιο να κάνει θάματα.

Όπως όλες οι δυνατές, μεγάλης αντοχής φυλές, κι η ελληνική μπορεί να φτάσει στον πάτο του γκρεμού, κι ακριβώς εκεί, στην πιο κρίσιμη στιγμή όπου οι αδύνατες ράτσες γκρεμίζονται, αυτή δημιουργεί το θάμα. Επιστρατεύει όλες της τις αρετές και πετιέται μονομιάς, χωρίς διάμεσους σταθμούς, στην κορυφή της λύτρωσης. Το απότομο τούτο, απρόβλεφτο από το λογικό, ανατίναγμα προς τ΄ απάνω ονομάζεται θάμα. Όλη μας η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα βίαιο επικίντυνο δρασκέλισμα από το χαμό στη σωτηρία…». Ν.Κ.

Κι ο λόγος του επίσης μεγάλου μας Κωστή Παλαμά, στηρικτικός και αισιόδοξος: «… Και μην έχοντας πιο κάτω άλλο σκαλί να κατρακυλίσεις πιο βαθιά στου Κακού τη σκάλα, για τ΄ ανέβασμα ξανά που σε καλεί θα αισθανθείς να σου φυτρώνουν, ω χαρά! τα φτερά, τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα»!

Για την αντιγραφή Μπάμπης Γιαννόπουλος Είμ΄ αϊτός χωρίς φτερά…