ΑΝΑΛΥΣΗ Μέτρα στα όρια

Τα μέτρα που ανακοίνωσε την Τετάρτη ο Πρωθυπουργός, είναι μεν όσο γίνεται πιο δίκαια, με την έννοια ότι λαμβάνουν μια μέριμνα ώστε να μη θιγούν τα πολύ χαμηλά εισοδήματα, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ σκληρά για μεγάλες ομάδες πληθυσμού, όχι απαραίτητα προνομιούχων. Έχει ήδη αναφερθεί το παράδειγμα του δημόσιου υπαλλήλου των 2.500 ευρώ, που θα δει τις αποδοχές του να μειώνονται ίσως και κατά 300 ευρώ, δηλαδή πάνω από 10%, από τη μια στιγμή στην άλλη, σε μια παραλλαγή του ιρλανδικού μοντέλου. Και ας μη γελιόμαστε: το παράδειγμα του δημόσιου τομέα θα ακολουθήσουν και πολλές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.

Στις περικοπές των μισθών πρέπει να προστεθούν οι αυξήσεις φόρων, πάλι για την ίδια κατηγορία των μεσαίων και υψηλότερων εισοδημάτων, που επίσης αναμένονται, βάσει της νέας κλίμακας, αλλά και οι αυξήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης, όπως της βενζίνης, που πλήττουν τους πάντες.

Όπως δείχνουν τα πράγματα αυτήν τη στιγμή, μια μεγάλη κατηγορία πληθυσμού θα γίνει από φέτος φτωχότερη.

Η προσφυγή σε τόσο επώδυνα μέτρα, όμως, ήταν αναπόφευκτη. Οι πιέσεις ήταν αφόρητες και, ώς έναν βαθμό, στηρίζονταν σε ισχυρά επιχειρήματα. Η Ελλάδα έχει πράγματι συντηρήσει ένα σπάταλο κράτος με διεφθαρμένους μηχανισμούς και δεν έχει λάβει κανένα μέτρο εξυγίανσης της οικονομίας της και τόνωσης της ανταγωνιστικότητάς της τα τελευταία χρόνια. Τώρα καλείται να διορθώσει όλα τα λάθη του παρελθόντος μαζί, και αυτό είναι φυσικά επώδυνο.

Το έκανε, λοιπόν, το μεγάλο βήμα και ανακοίνωσε τα επώδυνα μέτρα ο Πρωθυπουργός, παρ΄ όλο που ήταν φανερό ότι θα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του αν μπορούσε να το αποφύγει.

Τώρα, όμως, είναι η σειρά των εταίρων της χώρας και των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τη στηρίξουν. Η αντίδραση του κ. Χ. Αλμούνια μετά την ανακοίνωση της έγκρισης του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης την Τετάρτη ήταν πολύ χλιαρή και προκάλεσε απογοήτευση. Όχι μόνο ανακοίνωσε πρωτοφανή διαδικασία επιτήρησης, λες και η χώρα είναι σε κατοχή, αλλά ταυτίστηκε σχεδόν με τις αγορές, όταν είπε πως αν αυτές διαπιστώσουν ότι το Πρόγραμμα τηρείται πιστά, θα χαλαρώσουν την πίεση, διαφορετικά θα την εντείνουν.

Ίσως ο κ. Αλμούνια, ο κ. Τρισέ και οι άλλοι αξιωματούχοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη ότι τα όρια αυστηρότητας της οικονομικής πολιτικής εξαντλήθηκαν. Στα επόμενα μέτρα θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη- αν δεν υπάρξει από τώρα- ενώ ταυτόχρονα παραμονεύει ο κίνδυνος μακροχρόνιας ύφεσης. Και, ως γνωστόν, από τον νεκρό δεν μπορείς να ζητήσεις τίποτα.