[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Καπνιστική… αταξία

Φυσώντας τον καπνό και απολαμβάνοντας τη νικοτίνη σαν να ήταν το τελευταίο τσιγάρο που κάπνιζα, διήνυσα τα εναπομείναντα χιλιόμετρα προς τον αγαπημένο προορισμό μου. Έναν παράδεισο, μόλις μιάμιση ώρα μακριά από την Αθήνα. Την τελευταία φορά που επισκέφτηκα το όμορφο ταβερνάκι- όπως το αποκαλούν οι ντόπιοικάθησα στην αυλή. Τώρα όμως, με τη θερμοκρασία λίγο πάνω από τους 10 βαθμούς Κελσίου, οι συνθήκες για έναν καπνιστή στο εσωτερικό του «ναού» του κοψιδιού παρέμεναν άγνωστες. Ίσως στην περιφέρεια οι ιδιοκτήτες εστιατορίων και μπαρ να είναι ταγμένοι στον αντικαπνιστικό σκοπό, συλλογιζόμουν στο αυτοκίνητο. Στην Αθήνα είναι κοινό μυστικό πως τα μέτρα έχουν γίνει- προς το παρόν τουλάχιστον-… καπνός, και έτσι οι εσωτερικοί χώροι είναι φιλικοί προς τους καπνιστές.

Το βλέμμα μου ανοίγοντας την πόρτα καρφώθηκε στα τραπέζια. Προς μεγάλη μου ανακούφιση, εντόπισα το τασάκι που κοσμούσε το κλασικό άσπρο-σομόν τραπεζομάντιλο.

Τα δύο 24ωρα που διέμεινα εκεί, οι ανησυχίες μου εξανεμίστηκαν και όλα κύλησαν φυσιολογικά για την καθημερινότητα ενός καπνιστή.

Το πακέτο μου συνόδευε απροκάλυπτα και το ποτήρι με το ποτό μου. Οφείλω να ομολογήσω όμως πως αισθανόμουν πως παίζω με την ανοχή των αντικαπνιστών. Δεν παραμυθιάζονται πως αναπνέουν καθαρό αέρα, επειδή οι καπνιστές περιορίζονται γύρω από το μπαρ, όντας αποκλεισμένοι από τα τραπέζια.

Κάποιοι ελπίζουν πως η αποτίμηση των πρόσφατων αντικαπνιστικών μέτρων δεν είναι ενδεικτική του τι πρόκειται να επακολουθήσει. Εκτιμούν πως κάποια στιγμή η εγχώρια αταξία θα παύσει και πως η Ελλάδα θα εξευρωπαϊστεί και στον τομέα αυτό. Άλλοι μειδιούν ικανοποιημένοι με την ανυπακοή.

Τα νέα που έρχονται από το εξωτερικό είναι ευχάριστα ή δυσάρεστα- ανάλογα σε ποιους απευθύνονται. Οι βρετανικές αρχές προσανατολίζονται να απαγορεύσουν το κάπνισμα και στις εισόδους κτιρίων. Οι καιροί αλλάζουν…