[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ο Μr Βig, τα ψηλοτάκουνα και το σεξ

Κάθε φορά που μπαίνει η νέα χρονιά, παίρνω αποφάσεις: Sex and the City, τέρμα. Ούτε τις επαναλήψεις. Ο Μr Βig είναι ένας σκέτος μ… με περικεφαλαία. Ο «αεράτος» της ακριβής γραβάτας και της αρρενωπής σιγουριάς (σαν μεγαλοστέλεχος πολυεθνικής) είναι πιο πασέ κι απ΄ τον Κωσταντάρα.

Και τα κορίτσια της σειράς, εδώ που τα λέμε, μας τα παραζάλισαν με τα ψηλοτάκουνα και τις… υπαρξιακές τους αναζητήσεις γύρω από το σεξ. Ας πάνε όλοι μαζί καμιά εκδρομούλα να δουν λίγο πράσινο (ίσως κατά Αφρική μεριά) και τα λέμε ξανά. Θέλετε pure γυναικεία συζήτηση και απελευθερωμένο «σεχ» με όλες τις φωτοσκιάσεις της σύγχρονης (ελληνικής) πραγματικότητας; Καλύτερα όχι, γιατί θα απογοητευτείτε. Μούφα η όλη ιστορία. Γιατί και η αναπαράσταση το θέλει το ταλεντάκι της στη διήγηση και η διήγηση υπόκειται- συνήθως- στους κανόνες λογοκρισίας που επιβάλλει η αισθητική των περιοδικών. Όπως μούφα είναι και τα «καλόγουστα» και ευφάνταστα ψηλοτάκουνα που θα βρείτε σε μια (ελληνική) ντουλάπα. Εξηγούμαι. Το ψηλοτάκουνο το ΄χει το ρίσκο του. Το κρυμμένο μυστικό του. Απαραίτητο συστατικό επιτυχημένου κοθόρνου είναι το χιούμορ και η φαντασία. Η αίσθηση ότι το πόδι που θα το φορέσει έχει ξεκολλήσει από το «μικρό μαύρο φουστάνι» και ότι μπορεί να του δώσει τον αέρα μιας προσωπικής περιπέτειας. Αν δεν έχεις τη φαντασία του σκηνοθέτη μέσα σου, να δώσεις στον εαυτό σου ρόλο, να «παίξεις» την ηρωίδα σου και να το απολαύσεις, να εξερευνήσεις τα όριά σου, να τα χλευάσεις και να τα ξεπεράσεις- κινδυνεύοντας ενίοτε να γίνεις και λίγο ρεντίκολο- τι τη θες τη μαγκιά (του τάδε διάσημου σχεδιαστή) στο τακούνι; Αλλά εδώ στα μέρη μας, τα «τολμηρά» κορίτσια των τρέντι οικογενειών φοράνε τη μόδα (όπως και το σεξ) σαν να δίνουν εξετάσεις στο λύκειο. Τουτέστιν παπαγαλία. Και μάλιστα παπαγαλία από εγχειρίδια που έχουν ξεπεραστεί από καιρό. Με άλλα λόγια (για να τελειώνουμε): Η πραγματική ζωή το θέλει το ψηλοτάκουνό της. Αλλά φορεμένο αλλιώς. Όσο για το σεξ; Αχ, είναι τόσο μεγάλη συζήτηση…