Οι διαφορές στην οστική απώλεια

Ο καθηγητής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Οστεοπόρωσης κ. Γ. Λυρίτης απαντά ότι η μέτρηση οστικής πυκνότητας στη σπονδυλική στήλη διαπιστώνει την ύπαρξη οστεοπόρωσης και μάλιστα σε προχωρημένο στάδιο.

Αντίθετα, η μέτρηση στο ισχίο δείχνει ότι η οστική πυκνότητα βρίσκεται στα όρια του κατώτερου φυσιολογικού (οστεοπενία). Το εύρημα αυτό είναι πολύ συνηθισμένο και γι΄ αυτό είναι απαραίτητο να γίνεται η μέτρηση σε δύο τουλάχιστον περιοχές του σκελετού.
Διαγνωστική σημασία για την ανεύρεση οστεοπόρωσης έχει η ανεύρεση Τ score μικρότερου του-2,5 σε μία τουλάχιστον περιοχή. Το γεγονός της ανεύρεσης διαφορετικών τιμών στις δύο περιοχές εξηγείται από το ότι η οστική απώλεια μετά την εμμηνόπαυση μπορεί να διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, καθώς και από το ότι η καλή κατάσταση του μυϊκού συστήματος μπορεί να προστατεύει μερικώς την περιοχή του ισχίου.

Είναι αναγκαία η έναρξη θεραπείας, καθώς έχει φανεί από μελέτες ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος εμφάνισης οστεοπορωτικού κατάγματος, κυρίως στην περιοχή με την έντονη οστεοπόρωση. Γι΄ αυτό, αφού ο θεράπων γιατρός σας αποκλείσει άλλα νοσήματα που μπορεί να προκαλούν την οστική απώλεια (οστεομαλακία, υπερπαραθυρεοειδισμός, αιματολογικά νοσήματα κ.ά.), συνιστάται να λάβετε αγωγή με φάρμακα που δρουν κατ΄ εξοχήν στη σπονδυλική στήλη, όπως το ρανελικό στρόντιο ή η τεριπαρατίδη.

Η θεραπεία θα πρέπει να συνοδεύεται από καθημερινή λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D.