[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] «Καλλικράτης»: το νέο πρόβλημα του ΣΥΝ

Η «ΝΕΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ» του υπουργείου Εσωτερικών για τη διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας θα περίμενε κανείς να ξεσηκώσει καλοβολεμένους δημάρχους και νομάρχες, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν αποκτήσει εξουσία στις τοπικές κοινωνίες και ουσιαστικά έχουν χτίσει μικρές βαρονίες σε μικρές ή μεγαλύτερες πόλεις. Κι αυτό διότι ο «Καλλικράτης» αναμένεται να λειτουργήσει ως… άσπρος σίφουνας και να εξαφανίσει από τον χάρτη της Αυτοδιοίκησης όλους τους νομάρχες και περίπου 660 δημάρχους.

Οι αντιδράσεις που εισπράττει ωστόσο η κυβέρνηση, τουλάχιστον σε επίπεδο αυτοδιοικητικών παραγόντων, είναι προς το παρόν περιορισμένες.

Αυτό ενδεχομένως ως έναν βαθμό να οφείλεται στο γεγονός ότι η χαρτογράφηση των νέων δήμων δεν θα γίνει πριν από το Πάσχα. Ίσως και στην ωρίμαση της ιδέας πως θα πρέπει να προχωρήσουν κάποιες τομές στη χώρα. Άπαντες όμως θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι ο νέος διοικητικός χάρτης θα πλήξει πρωτίστως τους υποψηφίους που εκλέγονται με τα χρώματα της Αριστεράς μειώνοντας την επιρροή τους. Με βάση αυτήν την προοπτική, κάποιοι θα θεωρούσαν λογικό κόμματα όπως π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο πώς θα μπορέσουν να διασφαλίσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ισχυρές συμμαχίες στις τοπικές κοινωνίες.

Στις εκλογές του 2006 η Κουμουνδούρου ενέκρινε με το σταγονόμετρο τη σύμπραξη στελεχών του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας για μία ακόμη φορά να ξηλώσει την ταμπέλα που πολλοί της έχουν φορέσει, ότι δηλαδή σύρεται πίσω από ένα κόμμα εξουσίας.

Φέτος, έστω και καθυστερημένα, ο ΣΥΝ έχει ανακοινώσει ότι σκέφτεται να προωθήσει στις τοπικές κοινωνίες συνεργασίες με τους Οικολόγους Πράσινους μολονότι στις εκλογές του 2007 δεν ήθελε ούτε ζωγραφιστούς να τους δει.

Παράλληλα απέκλεισε συνεργασίες στους μεγάλους δήμους και συγχρόνως την πρόταση των Ανανεωτών που λένε «όχι» στη λογική του απομονωτισμού. Κάπου εδώ επανέρχεται όμως ένα κρίσιμο ερώτημα για ένα πολιτικό κόμμα που διεκδικεί την ψήφο του ελληνικού λαού: επιθυμεί να λειτουργεί ως κόμμα διαμαρτυρίας, ως πολιτική κίνηση αδιαφορώντας για τη συμμετοχή στην κάθε μορφής εξουσίας ή αποσκοπεί στη συμμετοχή στην εξουσία με τη δική του προσέγγιση για την πρόοδο του τόπου, παίρνοντας βεβαίως και το ρίσκο των επιλογών του;