[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γιάννης Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τη στάση των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος)

Παρακολουθούσα την περασμένη εβδομάδα τις (πολύ καλές, κατά τα άλλα…) ομιλίες του Γ. Παπανδρέου και του Αντ. Σαμαρά στη Βουλή για τον προϋπολογισμό. Είμαι βέβαιος πως αν κάποιος ήταν περαστικός από την Ελλάδα και τους άκουγε, αποκλείεται να καταλάβαινε από τα λεγόμενά τους ποιος είναι «δεξιός» και ποιος «αριστερός».

Ακόμη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αδυνατώ να αντιληφθώ τις θεμελιώδεις διαφορές της οικονομικής πολιτικής του Μπράουν και του Θαπατέρο από αυτές του Σαρκοζί και της Μέρκελ. Κακά τα ψέματα, η διακυβέρνηση μιας χώρας μεσούσης της οικονομικής κρίσης είναι άσκηση υπευθυνότητας και αποτελεσματικότητας, όχι εκθέσεις ιδεών για τη Βουλή των Εφήβων.

Κι όμως! Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα όπου οι βουλευτές της συμπολίτευσης ψήφισαν τον προϋπολογισμό με όρους και προϋποθέσεις.

Υπέθετα πως αυτού του τύπου τα διλήμματα έχουν λυθεί εδώ και μερικές δεκαετίες.

Η σωστή πολιτική είναι πάντα αυτή που σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο αντιμετωπίζει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Ακόμη κι ο Τενγκ Χσιάο Πινγκ, ερωτηθείς κάποτε αν τα στελέχη της οικονομίας οφείλουν να είναι πρώτα καλοί κομμουνιστές ή πρώτα ικανά στελέχη, απάντησε με το περίφημο «άσπρη γάτα ή μαύρη γάτα, η καλή γάτα είναι αυτή που πιάνει τα ποντίκια». Πολύ φοβούμαι ότι στην κυβερνητική παράταξη ορισμένοι εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για το χρώμα της γάτας.

(«Το Βήμα»)