Το Πνεύμα του Τόνου

Υπέροχοι άνθρωποι
Της Εύας Κοταμανίδου

Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή και χάνονται στην άβυσσο του πλήθους. Κανείς δεν τους μνημονεύει, κανείς δεν τους θυμάται πια. Και υπάρχουν άνθρωποι δημιουργικοί που αφήνουν ανεξίτηλο το χνάρι τους στη σκέψη του κόσμου. Η αύρα που εξέπεμπαν εν ζωή, εξακολουθεί να πλανάται, να εμπνέει και μετά την αποδημία τους. Τα έργα τους, το πνεύμα τους, η στάση ζωής τους σημάδεψαν το διάβα τους, άφησαν κληρονομιές και παρακαταθήκες πολύτιμες στο μέλλον. Κορυφαίες φυσιογνωμίες της τέχνης και του πολιτισμού οι πρόσφατα αποδημήσαντες Γιάννης Μόραλης και Χρήστος Λαμπράκης. Ζωγράφος, γλύπτης, δάσκαλος ο πρώτος, δημοσιογράφος, πάνω απ΄ όλα, εκδότης, δημιουργός, εμπνευστής καλλιτεχνικών γεγονότων και έργων ο δεύτερος (Μέγαρο Μουσικής, Μικρό Θέατρο Επιδαύρου…).

Όταν βλέπεις με ποιο κύκλο ανθρώπων συνεργάζονταν, συνομιλούσαν (Σεφέρης, Ελύτης, Εγγονόπουλος, Εμπειρίκος, Γκάτσος, Κουν, Χατζιδάκις, Τσαρούχης, Καραπαναγιώτης, Μελίνα, Ντασσέν, Θεοδωράκης…), αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της σκέψης, της θέλησης, της δημιουργικής πνοής που τους διακατείχε. Πνευματικοί άνθρωποι, πρότυπα μιας γενιάς που εκλείπει στους χαλεπούς καιρούς πνευματικής ομίχλης που διαβιούμε.

Κι εμείς, χαμένοι στα όνειρα που πιστέψαμε και αφοσιωθήκαμε, αναζητώντας ανάσες ελπίδας στο παρελθόν, σε όσα ωραία, μεγάλα και υψηλά μάς δίδαξαν, μας κληροδότησαν. Το «ουδείς αναντικατάστατος» μέγα λάθος. Όσο κι αν η ζωή αγαπά τη συνέχεια, ο κάθε άνθρωπος – δημιουργός είναι μοναδικός, ξεχωριστός, ουδείς δύναται να τον αντικαταστήσει. Δυνατόν μόνο να εμπνεύσει τον νέο οδοιπόρο να τον ξεπεράσει. Ό,τι θα ευχόταν από καρδιάς κι εκείνος!