Κυνηγούν 2 δισ. ευρώ από τις offshore

Φορο-μπλόκο σε περισσότερες από 10.000 offshore που βρίσκονται στην ιδιοκτησία Ελλήνων στήνει το υπουργείο Οικονομικών, που διενεργεί ήδη διασταυρώσεις στοιχείων στις συναλλαγές τους ώστε σε επόμενο βήμα να καταφέρει να τις φορολογήσει. Ουδείς γνωρίζει συνολικά πόσες offshore κατέχουν οι Έλληνες, παρότι πρόσφατες εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Δικτύου Φορολογικής Δικαιοσύνης ανεβάζει τον αριθμό σε περισσότερες από 10.000. Αντίθετα, το υπουργείο Οικονομικών έχει στη διάθεσή του λίστα με 3.684 offshore εταιρείες που έχουν στην κατοχή τους τουλάχιστον ένα ακίνητο. Και αυτές όμως αδυνατεί να τις φορολογήσει, παρά το γεγονός ότι από το 2002 ισχύει φόρος με συντελεστή 3% επί της αντικειμενικής αξίας των ακινήτων τους.

Πέρυσι τον σχετικό φόρο κατέβαλαν μόνο 44 από τις 3.684 offshore που κατέχουν ακίνητα και οι απώλειες εσόδων του Δημοσίου εκτιμώνται σε 2 δισ. ευρώ τον χρόνο. Οι υπόλοιπες, είτε το… ξέχασαν είτε κέρδισαν απαλλαγή με διάφορα τερτίπια. Ο εντοπισμός και η φορολόγηση των offshore αποτελεί την αιχμή του δόρατος στην προσπάθεια της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενώ η αντιμετώπισή τους θα αποτελέσει χωριστό κεφάλαιο στον διάλογο για την αναμόρφωση του φορολογικού.

Συναλλαγές μέσω τραπεζικών λογαριασμών
Στις προθέσεις του οικονομικού επιτελείου περιλαμβάνεται η υποχρεωτική διενέργεια όλων των συναλλαγών offshore εταιρειών μέσω τραπεζικών λογαριασμών, ενώ στο τραπέζι έχουν πέσει και προτάσεις για την αύξηση του συντελεστή 3% εφόσον βρεθεί τρόπος να εισπράττεται ο φόρος. «Θέλουμε να μπλοκάρουμε τη φοροδιαφυγή χωρίς να προκαλέσουμε άσκοπο πανικό, καθώς ορισμένες από τις offshore εξυπηρετούν ουσιαστικά επιχειρηματικά συμφέροντα» λέει στο «ΧΡΗΜΑ» ανώτερο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών και συμπληρώνει: Από το σύνολο των offshore, ορισμένες- αρχικά τουλάχιστον- δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν πραγματικές επιχειρηματικές ανάγκες, κυρίως των εφοπλιστών. Στην πορεία όμως ο θεσμός μετεξελίχθηκε σε πρώτης τάξεως μηχανή φοροκλοπής, αφού ακόμα και όταν δηλώνεται στην εφορία η ύπαρξή της δεν σημαίνει και φόρους για το κράτος.

Έτσι, σήμερα, μια offshore μπορεί να έχει μετοχικό κεφάλαιο 5.000 ευρώ και να δηλώνεται στο πόθεν έσχες με τον φορολογούμενο να είναι απολύτως καλυμμένος σε σχέση με τα εισοδήματά του, αλλά να έχει στην κατοχή της ακίνητη περιουσία δισεκατομμυρίων, για την οποία ουδέποτε πλήρωσε φόρο και η οποία ως περιουσιακό στοιχείο αλλοδαπής εταιρείας δεν υπόκειται καν σε έλεγχο πόθεν έσχες.

Το πρώτο βήμα του οικονομικού επιτελείου για την αντιμετώπιση των offshore έγινε ήδη με εντολή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων να κάνει διασταυρώσεις στοιχείων. Οι διασταυρώσεις αφορούν τις συναλλαγές μεταξύ συμβατικών επιχειρήσεων και offshore εταιρειών, περνώντας από κόσκινο όλα τα διαθέσιμα τιμολόγια. Τα στοιχεία αυτά θα αξιοποιηθούν και στον διάλογο για την αναμόρφωση του φορολογικού που αρχίζει την ερχόμενη εβδομάδα.

Υπεράκτια με απλές και γρήγορες διαδικασίες
Η απόκτηση offshore εταιρείας σε εξωτικούς προορισμούς του πλανήτη είναι πολύ πιο εύκολη υπόθεση από όσο φαντάζονται ορισμένοι. Με κόστος που αρχίζει από 965 ευρώ και με συνοπτικές διαδικασίες που απαιτούν λιγότερο από μία ώρα, κάθε φορολογούμενος μπορεί να αποκτήσει τη δική του offshore με απολύτως νόμιμες διαδικασίες, δεδομένου ότι αποτελούν το όχημα για πρώτης τάξεως φοροδιαφυγή. Μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο αναδεικνύει δεκάδες επιχειρήσεις οι οποίες διαφημίζουν «απόθεμα έτοιμων» offshore εταιρειών, με απόλυτη εξασφάλιση της ανωνυμίας των πραγματικών ιδιοκτητών, διεκπεραίωση των διαδικασιών για την αγορά ακινήτων, σκαφών και άλλων αξιών στην Ελλάδα, αποφυγή νομικών περιπλοκών και άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών.

Οι ίδιες εταιρείες παρέχουν στους πελάτες τους ακόμα και γραμματειακή υποστήριξη-βιτρίνα, αναλαμβάνοντας την παροχή πλήρους γραμματειακής, λογιστικής και διοικητικής υποστήριξης όπως και παροχή υπηρεσιών τηλεφώνου με εκτροπή των κλήσεων και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, όπου επιθυμεί ο πελάτης. Ορισμένες από αυτές τις υπηρεσίες πάνε… πακέτο με το αρχικό κόστος αγοράς μιας έτοιμης offshore, άλλες χρεώνονται εξτρά με τιμές που αρχίζουν από 40 ευρώ (κόστος στρογγυλής σφραγίδας εταιρείας). «Διαθέτουμε παρακαταθήκη ετοίμων Υπερακτίων Εταιρειών οι οποίες μπορούν να μεταβιβασθούν και να περιέλθουν αμέσως (εντός μιας ώρας) στην κυριότητα των ενδιαφερομένων» διαφημίζει στον δικτυακό της τόπο μια από τις εταιρείες πώλησης υπηρεσιών offshore. Για πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να επικοινωνήσουν ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά με την ΕΠΕ με έδρα τη Γλυφάδα. Άλλες εταιρείες πάντως με έδρα τα Παρθένα Νησιά, τις Σεϋχέλλες ή νησιά της Καραϊβικής αναρτούν στο Διαδίκτυο και αναλυτικούς τιμοκαταλόγους.

Έτσι, η αγορά μιας offshore κοστίζει από 965 έως 1.495 ευρώ στο πακέτο βασικών υπηρεσιών, το οποίο περιλαμβάνει σύσταση εταιρείας, τοποθέτηση νόμιμων μετόχων και διευθυντών (πρόκειται για πρόσωπα-βιτρίνα σε περίπτωση κατά την οποία ο κάτοχος της offshore θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του), πιστοποιητικά μετοχών, έδρα εταιρείας, σφραγίδες, έγγραφα τοποθέτησης πρώτου διευθυντή, πρακτικά πρώτης συνάντησης ιδρυτών (υπάρχουν σχετικές υποχρεώσεις) και βέβαια αποστολή εγγράφων.

Πέρυσι κατέβαλαν φόρο μόνο 44 από τις 3.684
υπεράκτιες εταιρείες με ακίνητα που βρίσκονται στη λίστα του υπουργείου Οικονομικών

Πώς κερδίζουν οι ιδιοκτήτες τους

Με τη δημιουργία μιας offshore εταιρείας ο ιδιοκτήτης κερδίζει προστασία από προσωπική ευθύνη, δεδομένου ότι όλες οι πράξεις, οι συμβάσεις και τα συμβόλαια γίνονται εξ ονόματος της εταιρείας. Στις ιστοσελίδες τους οι εταιρείες πώλησης οffshore διαφημίζουν ακόμα «απόλυτη κάλυψη των δραστηριοτήτων και των περιουσιακών στοιχείων του πραγματικού ιδιοκτήτη, μείωση της φορολογίας, εύκολη και ανώνυμη μεταφορά όλων των περιουσιακών στοιχείων». Συγκεκριμένα, μέσω μιας οffshore αποφεύγεται 100% ο φόρος αγοράς ακινήτων. Επειδή ο αγοραστής είναι αλλοδαπή εταιρεία, δεν υπόκειται σε πόθεν έσχες και φόρο μεταβίβασης. Το ίδιο ισχύει και για την κατοχή θαλαμηγών ή άλλων αντικειμένων αξίας. Μεγάλα κόλπα στήνονται και με τις δυνατότητες που έχουν οι offshore να χρηματοδοτούν άλλη εταιρεία μέσω δανειοδότησης. Χρησιμοποιώντας αυτή την τακτική, οι εταιρείες μπορούν να «δανειοδοτούνται» και να συγκεντρώνουν τους τόκους σε κράτη μηδενικής φορολογίας.