[ ΡΙΠΕΣ ] Κρυφτούλι

ΟΛΟΙ κατανοούν ότι η Ελλάδα και η ελληνική οικονομία έχουν βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα καθώς οι επιθέσεις πλέον από τους ξένους χρηματοοικονομικούς οίκους αλλά και τον Τύπο τείνουν να γίνουν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.

ΚΑΙ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι διακυβεύονται πολύ περισσότερα από τη δυνατότητα ή όχι της χώρας μας να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος.

ΥΠΟ αμφισβήτηση μπαίνει συνολικά η οικονομική συνοχή της ευρωζώνης και η ικανότητά της να στηρίξει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Η Ελλάδα αποτελεί απλώς τον πιο αδύναμο κρίκο.

ΓΙΑ την κυβέρνηση ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πολλά πράγματα: όποια και αν είναι τα κίνητρα το τελικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αν δεν δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία ο κίνδυνος να μην μπορεί να δανειστεί παραμένει υπαρκτός.

Η «ανακωχή» με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η παράταση που δόθηκε έως ότου παρουσιαστεί το πρόγραμμα σταθερότητας στις αρχές του χρόνου ήταν ασφαλώς μια ανάσα.

ΕΙΝΑΙ όμως φανερό ότι οι πιέσεις συνεχίζονται και ότι έτσι κι αλλιώς θα χρειαστεί να ανακοινωθούν σοβαρά, εφαρμόσιμα και αποτελεσματικά μέτρα.

ΤΟ φορολογικό νομοσχέδιο θα είναι ένα πρώτο βήμα. Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής όπως βέβαια και της εισφοροδιαφυγής μπορεί να παίξουν αποφασιστικό ρόλο στη μείωση των ελλειμμάτων.

ΚΑΝΕΙΣ όμως δεν τρέφει αυταπάτες ότι επαρκούν. Και δυστυχώς μέχρι σήμερα η κυβέρνηση δεν έχει δείξει την αποφασιστικότητα που χρειάζεται για την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών που θα μειώσουν τις δαπάνες.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ παράδειγμα ο διάλογος για το Ασφαλιστικό, όπου σχεδόν εκ των προτέρων έχει αποκλειστεί κάθε μέτρο που μπορεί να έχει πολιτικό κόστος.

ΤΟΤΕ όμως προς τι ο διάλογος; Και τι νόημα έχει να δίνουμε διαρκώς διαβεβαιώσεις για μέτρα που δεν παίρνουμε και τελικώς να μας κατηγορούν ότι τους κοροϊδεύουμε;