Το Πνεύμα του Τόνου

Παιδεία, τέχνες, πολιτισμός
Της Εύας Κοταμανίδου

Η Περιφέρεια, άλλοτε λέγαμε η Επαρχία, αντέχει, προχωρεί και δημιουργεί. Συχνά η Αθήνα, με τον μισό σχεδόν πληθυσμό της χώρας συγκεντρωμένο ασφυκτικά στα σπλάχνα της, υποτιμά και πνίγει την εκτός τειχών υπόλοιπη Ελλάδα, αφαιρώντας της πόρους και δυνατότητες. Ευτυχώς υπάρχουν και Περιφέρειες που της ξεφεύγουν και παίρνουν τις τύχες τους στα χέρια τους, χάρις ειδικά σε κάποιους πολίτες ταγμένους στις τέχνες και στον πολιτισμό, με στόχο ζωής τον πνευματικό πλουτισμό της άοσμης και άχρωμης πεζής καθημερινότητας.

Στις 3 Δεκεμβρίου βρεθήκαμε στον Πύργο, προσκεκλημένοι για μια βραδιά Γ. Ρίτσου στα πλαίσια παράλληλων εκδηλώσεων του 12ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους και του 9ου Κάμερα- Ζιζάνιο, που αποτελεί και τη σημαντικότερη εκδήλωση νεανικής οπτικοακουστικής δημιουργίας και έκφρασης σε Ελλάδα και Ευρώπη και γνωρίσαμε από κοντά τους σκαπανείς αυτής της υπέροχης κινηματογραφικής γιορτής, που απλώνεται εκτός του Πύργου και σε άλλες πόλεις και χωριά του Νομού Ηλείας, με προβολές ταινιών, εκθέσεις, συναυλίες, λογοτεχνικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικά και εικαστικά εργαστήρια για μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, συν την καθημερινή έκδοση της εφημερίδας «Ζιζάνιο», που συντάσσεται από παιδιά και νέους. Ένας οργασμός δηλαδή συμμετοχικής δημιουργίας. Σε μια παλαιότερη επίσκεψή μου στο Φεστιβάλ θυμάμαι τη λάμψη στα μάτια των παιδιών, την έξαρση, την απογειωτική χαρά που τα πλημμύριζε μέσα στις αίθουσες και στις συναντήσεις με τους συνομηλίκους άλλων χωρών. Παιδεία, τέχνες, πολιτισμός, αποδεδειγμένο ότι διαμορφώνουν σωστούς, ενεργούς, δημιουργικούς πολίτες. Το άπαν!