ΣΦΕΕ: 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη Διοίκηση, τα Οικονομικά και τις Πολιτικές Υγείας

Χαλάνδρι, 3 Δεκεμβρίου 2009

Ομιλία του Προέδρου του ΣΦΕΕ, κ. Διονυσίου Φιλιώτη στο 5^ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη Διοίκηση, τα Οικονομικά και τις Πολιτικές Υγείας

Οι δημοσιονομικές συνθήκες της χώρας, οι οποίες επηρεάζονται από την παγκόσμια οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση, ωθούν τους κυβερνώντες σε παρεμβάσεις στο σύνολο των δημοσίων επενδύσεων. Στο πλαίσιο αυτό, αποφασίστηκε μια νέα σειρά από διοικητικές παρεμβάσεις στο φάρμακο. Ο ΣΦΕΕ αντιμετώπισε τις προτάσεις αυτές θετικά, μέσα από την επανάληψη της καθαρής θέσης για τη θεσμοθέτηση διαλόγου της Πολιτείας με το ΣΦΕΕ, με σκοπό την προαγωγή του κοινού συμφέροντος ανάμεσα στους πολίτες, την πολιτεία και τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις.

Ο ΣΦΕΕ έχει σοβαρές επιφυλάξεις για την επανακοστολόγηση των φαρμάκων και για την περαιτέρω μείωση της τιμής των αντιγράφων. Η πρώτη θα πρέπει να γίνει τμηματικά και με προσοχή, έτσι ώστε να μην καταστήσει πολλά φάρμακα ζημιογόνα και ασύμφορα, κάτι που θα είχε, ως αποτέλεσμα, ή να επανεξάγονται ή πιθανώς, μερικά απ’αυτά να αποσυρθούν από την αγορά και έτσι, να δημιουργηθεί πρόβλημα στην άμεση πρόσβαση των ασφαλισμένων. Πιθανόν δε, να αντικαθίστανται τα φάρμακα αυτά από νεότερα και ακριβότερα. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις ήδη διαθέτουν φάρμακα με τις χαμηλότερες τιμές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού αυτό επιτάσσει η αγορανομική διάταξη, και σηκώνουν το βάρος δυσθεώρητων χρεών από τα ταμεία και τα νοσοκομεία. Είναι όμως κατανοητό ότι καμία εταιρεία δεν μπορεί να λειτουργεί προσφέροντας φάρμακα κάτω του κόστους. Οι φαρμακευτικές εταιρείες επιτελούν κοινωνικό έργο, ήδη πωλούν φάρμακα με τις χαμηλότερες τιμές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού αυτό επιτάσσει η αγορανομική διάταξη, και σηκώνουν το βάρος δυσθεώρητων χρεών από τα ταμεία και τα νοσοκομεία. Είναι όμως κατανοητό ότι καμία εταιρεία δεν μπορεί να λειτουργεί προσφέροντας φάρμακα κάτω του κόστους.

Στη χώρα μας απασχολούνται περίπου 15.000 εργαζόμενοι στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις. Η απασχόληση αυτή αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Οι ανωτέρω εργαζόμενοι είναι κατά την πλειονότητα τους επιστήμονες και αμείβονται αξιοπρεπώς. Παράλληλα, έχουμε επιτελέσει σημαντικά βήματα στο χώρο της έρευνας, και ιδιαίτερα της κλινικής έρευνας, και πράγματι μπορούμε να πούμε ότι με τις κατάλληλες κινήσεις μπορούμε σήμερα να πετύχουμε ένα ποιοτικό άλμα, μια κρίσιμη αλλαγή για το μέλλον της φαρμακοβιομηχανίας στη χώρα μας. Είναι κρίμα να ματαιώσουμε και να ακυρώσουμε αυτές τις δυνατότητες και τις προοπτικές με βιαστικές περιοριστικές ενέργειες, προτού γίνει σοβαρή διαβούλευση.

Ένα μεγάλο βήμα για την επίλυση των περισσότερων προβλημάτων θα ήταν να επικρατήσει στη χώρα μας μια φιλοσοφία ειλικρινούς διαλόγου ανάμεσα στην πολιτεία και τους αρμοδίους φορείς. Οι αιφνιδιασμοί των φορέων από την υπεύθυνη πολιτεία δεν οδηγεί παρά σε αδιέξοδα. Αυτό έχει αποδειχθεί πάμπολλες φορές στο παρελθόν. Η πολιτεία και οι επιχειρήσεις δεν είμαστε αντίπαλοι. Αντιθέτως. Σκοπός μας είναι να διατηρήσουμε τα σωστά και να λύσουμε τα πραγματικά προβλήματα. Έχει αποδειχθεί όλα αυτά τα χρόνια ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα απ’ όλα είναι ότι οι εκάστοτε διοικούντες δε γνωρίζουν ποιο πραγματικά είναι το πρόβλημα. Όπως σε όλους τους κλάδους έτσι και στον δικό μας τα προβλήματα και πώς αυτά μπορούν να λυθούν τα γνωρίζουν αυτοί που τα ζουν καθημερινά εκ των ένδον.

Καλούμε λοιπόν τους κυβερνώντες με τη φρεσκάδα και την όρεξη που τους διακρίνει να συζητήσουν μαζί μας, γιατί μόνον έτσι μπορούν να βρεθούν λύσεις διαρκείας, πραγματικές λύσεις προς όφελος των πολιτών, της πολιτείας και των εργαζομένων στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις. Πιστεύουμε στη δύναμη του διαλόγου και της δημιουργικής ανταλλαγής απόψεων ανάμεσα στην πολιτεία και τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις. Εάν εφαρμόσουμε αυτή τη φιλοσοφία διαλόγου, τότε θα πετύχουμε ταχύτατη επίλυση προβλημάτων και θα καλύψουμε μέσα σε ελάχιστο χρόνο μια υστέρηση ετών σε κρίσιμα πεδία, όπως είναι η μηχανοργάνωση.

Η δαπάνη για τα φάρμακα δεν είναι δαπάνη αλλά επένδυση. Η ύψιστη επένδυση στον άνθρωπο, τη μακροημέρευσή του, την ποιότητα ζωής του, την παραγωγικότητά του, την ευημερία της χώρας. Είναι επένδυση που δημιουργεί τεράστιες οικονομίες σ’ όλα τ’ άλλα σημεία του συστήματος υγείας. Από το κλείσιμο εκατοντάδων σανατορίων με την ανακάλυψη της στρεπτομυκίνης, τη μακροημέρευση εκατοντάδων χιλιάδων διαβητικών με την ανακάλυψη της ινσουλίνης, την εξάλειψη των αφροδισίων νοσημάτων, την αποασυλοποίηση και την αποστιγματοποίηση των ψυχικά πασχόντων, τον έλεγχο και την πρόληψη της αθηροσκλήρωσης με φάρμακα ελέγχου για τη χοληστερίνη και την πίεση κλπ., έως το πιο επίκαιρο θέμα των εμβολίων για τη νέα γρίπη, όπου η πολιτεία με ελάχιστη επένδυση ελέγχει αποτελεσματικά το επαπειλούμενο πρόβλημα της πανδημίας, μ’ όλες τις δυνητικά ανυπολόγιστες οικονομικές, αλλά και κοινωνικές συνέπειες.

Το φάρμακο είναι πράγματι επένδυση. Και έτσι πρέπει να το βλέπουμε στη σκακιέραόλου του συστήματος υγείας, αλλά και του οικονομικού και κοινωνικού ιστού.

Με ψυχραιμία, νηφαλιότητα και καλή πίστη πρέπει όλοι μαζί, να αποφασίσουμε για το τι είναι καλύτερο να πράξουμε.