«Δουλειά βρίσκεις μόνο παρτ-τάιμ…»

«Το άγχος και η αβεβαιότητα για το εργασιακό μου μέλλον συνεχίζονται», λέει στα «ΝΕΑ» ο 28χρονος απόφοιτος του ΤΕΙ Καλαμάτας Ευθύμιος Καρανίκας.
Επί τρία χρόνια εργαζόταν στη Νομαρχία Αθηνών με το ιδιότυπο εργασιακό καθεστώς της σύμβασης έργου.
Η μονιμοποίηση στην οποία ήλπιζε δεν ήρθε ποτέ…

Πλέον εργάζεται ως μπάρμαν τα βράδια «ώσπου να καταφέρω να βρω εργασία στον ιδιωτικό τομέα βάσει του πτυχίου μου, που είναι η διοίκηση μονάδων υγείας και πρόνοιας». Ο μισθός του στη νυχτερινή εργασία που κάνει είναι ικανοποιητικός- άλλωστε διαθέτει εμπειρία και προϋπηρεσία- αλλά όπως λέει, δεν είναι ένα επάγγελμα με προοπτική. Στόχος του είναι να βρει μόνιμη εργασία σε αυτό που έχει σπουδάσει, μολονότι γνωρίζει ότι αυτό δεν είναι εύκολο: «Το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί οι άνεργοι που αναζητούν δουλειά, οι πρώην συμβασιούχοι ή οι σταζιέρ».

Το σίγουρο είναι πάντως ότι δεν πρόκειται να ασχοληθεί ξανά με τον δημόσιο τομέα, όπως λέει. Και αυτό, διότι δεν θέλει να ξαναπεράσει την εργασιακή εμπειρία που είχε στη Νομαρχία ως συμβασιούχος. Όπως θυμάται, μπορεί να εργαζόταν σκληρά στη Νομαρχία, όπως οι μόνιμοι υπάλληλοι, αλλά πληρωνόταν με μπλοκ παροχής υπηρεσιών. «Ήμουν δηλαδή… ελεύθερος επαγγελ- ματίας. Πλήρωνα ΤΕΒΕ, δεν δικαιούμουν δώρα ούτε μπορούσα να μπω στο ταμείο ανεργίας». Σε παρόμοια κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας βρίσκονται χιλιάδες εργαζόμενοι στην Ελλάδα. Σε αυτό συνέβαλε μάλιστα και η οικονομική κρίση προκαλώντας έκρηξη στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης.

Η έκθεση
Όπως τονίζεται σε έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, η οποία αφορά τις αυξομειώσεις στη μόνιμη και την προσωρινή απασχόληση στο διάστημα 2008- 2009, τα μεγάλα θύματα της κρίσης είναι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα που απασχολούνται στους κλάδους κυρίως των κατασκευών, της μεταποίησης και των άλλων δραστηριοτήτων παροχής υπηρεσιών. Η έρευνα δηλαδή δείχνει πως σε αρκετούς κλάδους αυξάνονται οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης έναντι της μόνιμης εργασίας.

Στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας μειώθηκε η μισθωτή εργασία με τη μορφή της μόνιμης απασχόλησης κατά 43.230

μισθωτούς και αυξήθηκε με τη μορφή της προσωρινής κατά 7.640 μισθωτούς. Στη λίστα των κλάδων που έχουν δεχτεί τα μεγαλύτερα πλήγματα σε ό,τι αφορά τη μείωση της μόνιμης εργασίας περιλαμβάνονται ακόμη επαγγελματίες από τον χώρο της εκπαίδευσης, των μεταφορών- επικοινωνιών, του τουρισμού και των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων. Οι ποσοστιαίες μεταβολές ανέρχονται σε 2,54% και 3,1% αντίστοιχα.

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι εμφανείς. Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, η μισθωτή εργασία με τη μορφή της μόνιμης απασχόλησης μειώθηκε κατά 21.450 μισθωτούς, ενώ ταυτόχρονα η προσωρινή αυξήθηκε κατά 4.760

μισθωτούς. Οι ποσοστιαίες μεταβολές ανέρχονται σε 2,3% και 5% αντίστοιχα.

Η ΤΑΣΗ

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΣΕ, αυξάνονται οριακά μόνο οι θέσεις μερικής απασχόλησης

«Τα stage ήταν κοροϊδία»

«ΑΥΤΟ δεν είναι μαθητεία, είναι παραμύθια. Δουλεύουμε όσο οι μόνιμοι και κάνουμε ακριβώς ό,τι κι εκείνοι», λέει η κ. Έβελυν Αθανασούλα, υπάλληλος στο ΙΚΑ Καλαμπάκας με σύμβαση stage, που βρέθηκε χθες το μεσημέρι στην πανελλήνια συγκέντρωση συμβασιούχων στο Σύνταγμα. «Τώρα πια, ούτε η προϋπηρεσία μας δεν μετράει, αφού μας υπολογίζουν όπως τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα», επισημαίνει η 38χρονη.
«Αβεβαιότητα και αδικία»

«ΠΡΕΠΕΙ να σταματήσουν αυτές οι ευέλικτες μορφές εργασίας και να γίνονται μόνιμοι όσοι μπαίνουν πλέον στο Δημόσιο. Σήμερα είμαστε χαμηλόμισθοι και αύριο θα πεταχτούμε στον δρόμο», τονίζει η κ. Κωνσταντίνα Κουτσιούμπα, υπάλληλος με σύμβαση stage στο υπουργείου Πολιτισμού, στην Εφορία Αρχαιοτήτων Λαρίσης. Για εκείνη, το πρόγραμμα stage άρχισε τον Απρίλιο του 2007 και λήγει τον Νοέμβριο του 2010. Όπως λέει, αισθάνεται αβέβαιη για το μέλλον και αδικημένη.


«Μετά τα 40 είναι δύσκολο να βρεις δουλειά»

«ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ από τον Φεβρουάριο του 2009. Έχω κάνει ασφαλιστικά μέτρα- τα οποία κέρδισα- και αγωγή που αναμένεται να εκδικαστεί διεκδικώντας να παραμείνω στη θέση μου ως φύλακας στο υπουργείο Πολιτισμού με το επιχείρημα ότι καλύπτω πάγιες και διαρκείς ανάγκες».

Ο 45χρονος κ. Στέλιος Παχύς εργάζεται τα τελευταία 3 χρόνια ως συμβασιούχος φύλακας στο υπουργείο Πολιτισμού. Το τελευταίο διάστημα όμως νιώθει όλο και πιο απειλητικό το… φάντασμα της εργασιακής αβεβαιότητας, αφού εκτιμά ότι δύσκολα θα παραμείνει στην εργασία του. Άρχισε να εργάζεται ως συμβασιούχος φύλακας στο υπουργείο τον Ιούνιο του 2006. Εργαζόταν δηλαδή με συμβάσεις που διαρκούσαν 6 ή 8 μήνες, ενώ ανάμεσά τους μεσολαβούσαν κάποια κενά διαστήματα εκτός εργασίας. «Συνολικά εργάστηκα 21 μήνες».

Όπως τονίζει, επέλεξε να εργαστεί στο Δημόσιο υπό αυτό το εργασιακό καθεστώς- της σύμβασης- διότι είναι πάνω από 40 ετών. Κι όπως είναι γνωστό, σ΄ αυτή την ηλικία είναι δύσκολο να σε προσλάβουν στον ιδιωτικό τομέα». Έπειτα από την εργασιακή ταλαιπωρία που έχει υποστεί τονίζει ότι εάν γνώριζε εξαρχής πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα, δεν θα επιχειρούσε ποτέ να εργαστεί στο συγκεκριμένο πόστο.


«Είμαι 30 και έχω 15 ένσημα»

«ΜΠΗΚΑ με πρόγραμμα stage στο ΙΚΑ Τρίπολης, όταν ήμουν 26 ετών και τώρα έχω φθάσει τα 30. Είναι αρκετά χρόνια δουλειάς, ώστε το συγκεκριμένο πρόγραμμα να θεωρείται ακόμα ως προϋπηρεσία ή απλή εργασιακή εμπειρία. Είμαστε πλέον κανονικοί εργαζόμενοι, όχι μαθητευόμενοι», λέει ο 30χρονος κ. Νίκος Γεωργόπουλος, ο οποίος διαδήλωσε χθες μαζί με εργαζομένους με συμβάσεις stage από όλη την Ελλάδα, αντιδρώντας στην κατάργηση των προγραμμάτων.

«Ήρθαμε στη συγκέντρωση ζητώντας τη μονιμοποίησή μας. Καλύπτουμε μόνιμες και πάγιες ανάγκες και το πιο καίριο ζήτημα, της ασφάλισής μας, παραμένει ακόμα άλυτο. Είμαι 30 ετών και έχω 15 ένσημα», τονίζει ο κ. Γεωργόπουλος και συμπληρώνει: «Τέλος θέλαμε όλοι να δοθεί, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο. Εάν μπει κάποιος σε μία δημόσια υπηρεσία, μπορεί να καταλάβει πόσες ακάλυπτες θέσεις υπάρχουν. Το ΙΚΑ από τον Ιανουάριο θα είναι άδειο, να δούμε πώς θα δώσουν συντάξεις!».