Τη Δεκαετία της Κόλασης αποχαιρετούν οι ΗΠΑ

Στην αμερικανική ιστορία η δεκαετία που άρχισε το 2000 καταγράφεται ως μία από τις χειρότερες στην Ιστορία.
Φυσικές, κοινωνικές και οικονομικές καταστροφές έπληξαν τις ΗΠΑ, επηρεάζοντας όμως σε μεγάλο βαθμό και τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτά τα χρόνια ονομάστηκαν Δεκαετία της Κόλασης.

Δύο λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της 1ης Ιανουαρίου 2000 ήχησε ο συναγερμός στο πυρηνικό εργοστάσιο της Οναγκάουα, στην Ιαπωνία. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι και ειδικοί στα κομπιούτερ σε όλο τον κόσμο ανησύχησαν. Μήπως ήταν η αρχή της καταστροφής όλων των υπολογιστών λόγω του ιού της χιλιετίας; Όχι. Ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός και έτσι η πολυσυζητημένη καταστροφή δεν ήρθε ποτέ.

Αντίθετα, εκείνο που χάθηκε ήταν το αμερικανικό όνειρο, γράφει το περιοδικό «Τime» σε άρθρο με τίτλο «Η δεκαετία των ΄00s: Αντίο (επιτέλους) στη Δεκαετία της Κόλασης». Με αρχή τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και τέλος την παγκόσμια οικονομική ύφεση, τα πρώτα 10 χρόνια αυτού του αιώνα θα καταγραφούν ως η πιο απογοητευτική δεκαετία που έζησαν οι Αμερικανοί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μπορεί να απέχουμε μερικές εβδομάδες από το τέλος του 2009, όμως δεν είναι νωρίς για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Πολλοί την έχουν ονομάσει ήδη Δεκαετία της Κόλασης, Δεκαετία των Χαμένων Ονείρων ή Χαμένη Δεκαετία. Όπως και να τη χαρακτηρίσουμε, ας χαρούμε που τελειώνει.

Μέσα σε αυτά τα 10 χρόνια οι ΗΠΑ είδαν όχι μία αλλά δύο μεγάλες πτώσεις στο χρηματιστήριο- μία στην αρχή και μία στο τέλος της δεκαετίας. Η πρώτη ήταν στα τέλη του 2000, αλλά σε σύγκριση με την πρόσφατη δείχνει πολύ ήπια. Ακολούθησαν οι πιο διχαστικές προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας, όπου το αποτέλεσμα έκριναν τα δικαστήρια. Εκείνο όμως που έδωσε τον τόνο σε αυτά τα χρόνια ήταν οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, που καθόρισαν την παγκόσμια πολιτική για, τουλάχιστον, μια γενιά. Οι Αμερικανοί ενεπλάκησαν σε πόλεμο στο Αφγανιστάν που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, πιο αιματηρός από ποτέ. Μετά ακολούθησε το φιάσκο του Ιράκ. Στις 29 Αυγούστου του 2005 ο τυφώνας Κατρίνα κατέστρεψε τη Νοτιοανατολική Λουιζιάνα, σκοτώνοντας περισσότερα από 1.500 άτομα και προκαλώντας ζημιές που ξεπέρασαν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια- η μεγαλύτερη φυσική καταστροφή στην ιστορία των ΗΠΑ.

Δεν υπάρχει όμως τίποτα φυσικό στην οικονομική ύφεση με την οποία όχι μόνο η Αμερική αλλά ολόκληρος ο κόσμος ακόμα παλεύει. Η φούσκα της αγοράς ακινήτων που δημιουργήθηκε από το φθηνό χρήμα και τον υπερβολικό δανεισμό που βασίστηκε στα τραπεζικά παράγωγα, τα αποκαλούμενα και πιστωτικά όπλα μαζικής καταστροφής, έφεραν την οικονομία στο χείλος της καταστροφής. Θα καταγράφουμε τις καταστροφές για πολλά χρόνια ακόμα. Εν τω μεταξύ, το ζωντανό σύμβολο της οικονομικής αθλιότητας, ο κρατούμενος Νο 61727-054, αλλιώς Μπέρνι Μέιντοφ, σαπίζει σε ένα κελί φυλακής της Νότιας Καρολίνας, καταδικασμένος σε κάθειρξη 150 ετών ως υπεύθυνος της μεγαλύτερης κομπίνας στην ιστορία της ανθρωπότητας.


«Αναλάβετε τις ευθύνες σας»

ΤΟ ΜΕΓΑ ερώτημα δείχνει αδυσώπητο: Γιατί; Γιατί συνέβησαν τόσα αρνητικά σε αυτή τη δεκαετία;

Ήταν απλά κακή τύχη ή κάτι περισσότερο; Σε μεγάλο βαθμό, γράφει το περιοδικό «Τime», θα πρέπει να αναλάβουμε εμείς τις ευθύνες μας. Χιλιάδες οικονομικά προβλήματα, ο πόλεμος με το ακραίο Ισλάμ, η κατάρρευση των αμερικανικών αυτοκινητοβιομηχανιών αλλά και ο τυφώνας Κατρίνα ήταν αίτια που μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε, όμως υπήρχαν και άλλα που παραβλέφθηκαν, γράφει ο δημοσιογράφος Άντι Σέρβερ:

●ΑΜΕΛΕΙΑ. Η αμερικανική κουλτούρα αναλώνεται πολύ εσωτερικά και δεν παρακολουθεί τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Κάπως έτσι η ισλαμική τρομοκρατία έφθασε απαρατήρητη στις ακτές των ΗΠΑ.

●ΑΠΛΗΣΤΙΑ. Η απόλυτη πίστη στις αγορές και στην Ουόλ Στριτ, συνδυασμένη με τη διάθεση των κερδοσκόπων να υπονομεύσουν το οικονομικό σύστημα.

●ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Η αυτοκινητοβιομηχανία κατέρρευσε την ώρα που τα στελέχη και οι εργαζόμενοι πήγαιναν από τη μια κακή συμφωνία στην άλλη, αγνοώντας τους πελάτες και τον ανταγωνισμό.

●ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ. Το πλέγμα εξουσίας χρειάζεται επειγόντως αναβάθμιση, γράφει ο δημοσιογράφος του «Τime», «Η Νέα Ορλεάνη πνίγηκε επειδή οι αρχές δεν μπόρεσαν να ενισχύσουν τα προστατευτικά φράγματα, παρ΄ ότι γνώριζαν πως η καταστροφή επίκειται.