Ξανανιώνουν με… τον χορό

«Έγιναν άλλοι άνθρωποι! Μπορούσαν να περπατούν περισσότερο από πριν, ένιωθαν ευεξία, η καρδιά τους λειτουργούσε καλύτερα, τούς είχε φύγει το άγχος και η κόπωση. Κι όλα αυτά αρχίζοντας από έναν απλό καλαματιανό και καταλήγοντας σε έναν πιο απαιτητικό… ζωναράδικο»!

Το σύνθημα δόθηκε μόλις πήρε μπρος το κλαρίνο! Άνδρες και γυναίκες ηλικίας από 60 μέχρι και 91 χρονών, σχημάτισαν έναν κύκλο και άρχισαν να χορεύουν τον καλαματιανό. Λίγα μέτρα πιο πέρα, μια άλλη ομάδα ανθρώπων της τρίτης ηλικίας, τους παρακολουθούσε αγέρωχα, παίζοντας τάβλι, συζητώντας και βλέποντας τηλεόραση. Καθώς τα λεπτά κυλούσαν και ο ενθουσιασμός μεγάλωνε, οι γηραιοί χορευτές άρχισαν να κροταλίζουν τα δάκτυλα, να κάνουν γρήγορους βηματισμούς που εξελίχτηκαν σε πηδηματάκια, να κουνούν ακόμη πιο γρήγορα τη μέση και το σώμα, να παρασέρνει ο ένας τον άλλον να πάει πιο σβέλτα!

«Φτάνει για σήμερα! Ελάτε να καθίσουμε τώρα να δούμε πώς πήγαμε», ακούστηκε η φωνή του κ. Φώτη Μαυροβουνιώτη που είναι λέκτορας στο Εργαστήριο Αθλητιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο κ. Μαυροβουνιώτης με τους συνεργάτες του, κοίταξαν σχολαστικά τους μετρητές της καρδιακής συχνότητας που φορούσαν οι ηλικιωμένοι άνθρωποι στον καρπό του χεριού. «Από 60- 70 παλμούς το λεπτό, φτάσαμε τους 120 με 130». «Πώς αισθάνεστε τώρα;» «Μια χαρά νιώθουμε», ακούστηκε η απάντηση των χορευτών στο ΚΑΠΗ της Θεσσαλονίκης.

Πριν από λίγο καιρό χιλιάδες επιστήμονες που πήραν στα χέρια τους την επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Βodywork and Μovement Τherapies», είδαν μια μελέτη ότι οι ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί έχουν πολύ σημαντικά οφέλη για την ψυχική και σωματική υγεία των ηλικιωμένων. Σίγουρα κάτι ήξεραν για τις λεγόμενες χοροθεραπείες και τα ευεργετικά τους αποτελέσματα. Όμως για την ιδιαιτερότητα των ελληνικών παραδοσιακών χορών, μάλλον θα διάβαζαν για πρώτη φορά. Η έρευνα του ΑΠΘ
«Ήταν εντυπωσιακή η αλλαγή που καταγράψαμε στη σωματική και ψυχική υγεία αυτών των ανθρώπων», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Φ. Μαυροβουνιώτης. «Η έρευνά μας διήρκεσε πολλούς μήνες και στο διάστημα αυτό υποβάλαμε 111 ανθρώπους στην εκμάθηση παραδοσιακών χορών με σκοπό να δούμε τα οφέλη στην υγεία τους. Πάνω κάτω, ήμασταν σίγουροι για το αποτέλεσμα αλλά θέλαμε να το αποδείξουμε και επιστημονικά». Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν, 75 γυναίκες και 36 άνδρες που συμμετείχαν με όλη την καλή διάθεση στην έρευνα του ΑΠΘ, είδαν τον εαυτό τους να ξαναγεννιέται. «Τα χορευτικά προγράμματα γίνονταν τρεις φορές την εβδομάδα και η διάρκειά τους ήταν κατά μέσο όρο, μία ώρα. Όταν ολοκληρώθηκε η έρευνα, οι άνθρωποι αυτοί- σε αντίθεση με τη δεύτερη ομάδα ηλικιωμένων που δεν συμμετείχε και έκανε καθιστική ζωή μέσα στο ίδιο ΚΑΠΗ- παρουσίασαν βελτίωση της καρδιαγγειαναπνευστικής τους λειτουργίας, γεγονός που σημαίνει ότι γυμνάστηκε το μυοκάρδιό τους», λέει ο κ. Μαυροβουνιώτης και προσθέτει: «Επιπλέον, εκεί που αρχικά μπορούσαν να περπατήσουν 200 μέτρα, μετά τη συμμετοχή τους στην έρευνα μπορούσαν να περπατούν 450 ή και 480 μέτρα».

Η ΕΡΕΥΝΑ

Οι 75 γυναίκες και 36 άνδρες που συμμετείχαν στην έρευνα, μετά τον χορό δήλωσαν πως αισθάνονταν σαν έφηβοι

Με χορούς κυκλωτικούς

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ των ελληνικών παραδοσιακών χορών είναι ο κύκλος. Που υποδεικνύει τη συνύπαρξη, τη συνένωση των ανθρώπων που πιάνονται χέρι χέρι για να χορέψουν.

Σχηματίζοντας τον κύκλο, οι χορευτές αποδέχονται ο ένας τον άλλον και με την ενθάρρυνση της μουσικής μεγαλώνει η διάθεση για συμμετοχή. Ο κ. Φ. Μαυροβουνιώτης λέει στα «ΝΕΑ» ότι και από παλιότερες έρευνες που έγιναν από το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΑΠΘ, το οποίο διευθύνει ο καθηγητής Αστέριος Δεληγιάννης, προέκυψε ότι οι άνθρωποι που χόρευαν παραδοσιακούς χορούς, ανάλογα μάλιστα και με την ένταση και τον ρυθμό που ο καθένας τους επιβάλλει, είχαν ευεργετικά αποτελέσματα στο σώμα και στο πνεύμα. «Οι άνθρωποι ξεχνούσαν τα προβλήματα που τους επιφυλάσσει το κατώφλι της τρίτης ηλικίας που βρίσκονται.

Κοινωνικοποιούνται, δουλεύει όλο τους το σώμα, από τα δάκτυλα του χεριού μέχρι τα πόδια, καθώς στη χώρα μας υπάρχουν 300 παραδοσιακοί χοροί, 500 ανάλογα με τις παραλλαγές τους όπως υποστηρίζουν κάποιοι λαογράφοι, και καθένας από αυτούς έχει και διαφορετικό βαθμό δυσκολίας και διαφορετική κινησιολογία».