Γνώμη

Επίσημη δυσφήμηση
του , Μανώλη Σαριδάκη

Πριν από πέντε χρόνια οι Έλληνες φίλαθλοι στην Πορτογαλία κατέκτησαν το δικό τους ευρωπαϊκό κύπελλο, μαζί με την Εθνική μας. Στα γήπεδα ήταν κύριοι, ευγενείς, προσιτοί και κάθονταν ανάμεσα σε «αντίπαλους» οπαδούς, χωρίς να προκαλούν, ούτε να προκαλούνται.

Το ποδόσφαιρο είναι γιορτή, θέαμα, πανηγύρι και οι «δικοί» μας, στο εξωτερικό, το αποδέχονται.

Εκεί όμως υπάρχουν κανόνες.

Και θα τους ασπαστείς. Σε διαφορετική περίπτωση θα καταλήξεις τσουβαλιασμένος σε κάποιο αστυνομικό τμήμα για τα περαιτέρω.

Εδώ «στο Ελλάντα», όπως θα έλεγε και ο Γιάτσεκ Γκμοχ, υπάρχουν μεν κανόνες πλην όμως περιφρονούνται κανονικά, πρωτίστως από τους «επισήμους». Αυτοί οι «επίσημοι» έκαναν για άλλη μια φορά ρεζίλι τη χώρα μας. Βιαιοπράγησαν εις βάρος των Ουκρανών, τους έβρισαν χυδαία, έκαναν απρεπείς χειρονομίες και γενικά μετέτρεψαν τις «διακεκριμένες θέσεις» του Ολυμπιακού Σταδίου σε θέσεις ντροπής.

Αναρωτηθήκαμε λοιπόν εμείς, «των παλαιών αρχών», που μάθαμε τους κανόνες καλής συμπεριφοράς από τους γονείς μας και που ακόμη πιστεύουμε στην πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία: Γιατί άραγε οι «επίσημοι»στην πλειονότητά τους- εξευτελίζουν τη χώρα σε κάθε ευκαιρία; Γιατί πηγαίνουν στο γήπεδο, κουβαλώντας μαζί όλα τα απωθημένα και τα συμπλέγματά τους;

Αυτοί δεν διασκεδάζουν. Και αναγκαστικά δεν αφήνουν και εμάς να διασκεδάσουμε. Στο ματς Πορτογαλίας- Βοσνίας, που έγινε την ίδια μέρα με το δικό μας, οι φίλαθλοι των δυο ομάδων ήταν μαζί. Ούτε νεκρές ζώνες, ούτε διαχωρισμοί. Εδώ, κοντά στους άμοιρους Ουκρανούς εκδρομείς, τα σαΐνια της ΕΠΟ, αντί να βάλουν παιδιά, αγόρια, κορίτσια, ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα, έβαλαν… τους επίσημους που δυσφημούν τη χώρα. Λες και δεν μας αρκούν οι… ανεπίσημοι σαλτιμπάγκοι…