Δίκτυο

Μετά ένδεκα έτη…
Γ.Δ.Κ.Σ.

«Το μπελκάντο του Ντονιτσέτι πλημμύρισε το βράδυ της Πέμπτης τη- με πολλές κενές θέσεις- Αίθουσα των Φίλων της Μουσικής του Μεγάρου. Η παρουσίαση της “Άννας Μπολένα” του, σε μορφή- περίπου- “κοντσερτάντε”, από τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Χορωδία της Ρουμανίας ήταν ευπρεπής και καλαίσθητη, με τη Βάσω Παπαντωνίου να αντιμετωπίζει τον επώνυμο ρόλο με την εκφραστικότητα και τη μουσικότητά της. Όμως εκεί όπου θα ήθελα να σταθώ είναι στη μέτζο που τραγούδησε τον δεύτερο ρόλο του έργου, την Τζέιν Σίμουρ- Τζοβάνα Σέιμουρ κατά το ιταλικό λιμπρέτο. Στη Λετονή Ελίνα Γκαράντσα. Μεστή, παλλόμενη, μεγάλη φωνή με ζεστό τίμπρο και έξοχο φραζάρισμα, η νεώτατη, νομίζω, Ελίνα Γκαράντσα, έκανε μουσική με όλη της την ψυχή. Και δεν ήταν τυχαία τα χειροκροτήματα, τα “μπράβο” και οι επευφημίες που εισέπραξε.

Θέλω να ελπίζω ότι οι ενταύθα αμέσως ενδιαφερόμενοι, ήτοι η Λυρική και το Μέγαρο Μουσικής, δεν θα αφήσουν την ευκαιρία να χαθεί»: δημοσιεύτηκε στην ίδια στήλη, στο φύλλο της 24 Οκτωβρίου 1998. Η Ελίνα Γκαράντσα έκανε τότε το ντεμπούτο της- τώρα το έμαθα. Πέρασαν έντεκα χρόνια- δεν πειράζει. Αλλά την Τετάρτη επιστρέφει, δόξη και τιμή, διεθνής, βραβευμένη μέτζο πια, στο Μέγαρο για προσωπική συναυλία. Καλώς να ορίσει.


Καθόλου «Μόνος»
Μ.Μ.

Από τα ονόματα που έχουν ξεχωρίσει στη νέα ελληνική σκηνή, ο Lolek. Με τις μουσικές του, το εκφραστικό στυλ, τις όμορφες μελωδίες και έναν αέρα από Λέοναρντ Κοέν και Τομ Γουέιτς. Τα έχει λοιπόν όλα αυτά και στη σκηνή. Τον είδαμε σε έναν καινούργιο χώρο που λειτούργησε ωραία και «ζεστά» για το λάιβ (πολυχώρο για την ακρίβεια, το Ρandou στου Ψυρή, που αν αξιοποιηθεί σωστά φαίνεται να γίνεται σημείο συνάντησης και για μουσικόφιλους). Συνεσταλμένος αλλά με τον δικό του τρόπο επικοινωνιακός, συνδύασε τα όμορφα δικά του τραγούδια από το άλμπουμ του «Αlone» (Μόνος) με Κοέν, Ντίλαν, Χατζή και άλλα- ανάμεσά τους και επτανησιακά (που «μαρτύρησαν» όμορφα στο πρόγραμμα τις μουσικές του, από Ιθάκη, καταβολές), με φουλ μπάντα, κιθάρες/ μπάσο/ντραμς/ βιολί/ ακορντεόν- όλα σε ένα βράδυ όπου φάνηκε καθαρά πως η ανεξάρτητη ελληνική σκηνή δεν έχει ανάγκη να κλείνεται σε στεγανά και να αφορά λίγους.


Κινδυνεύουν με λουκέτο
Μ.Α.

Λουκέτο θα βρουν όσοι αποφασίσουν να φτάσουν αύριο ώς την πόρτα του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου (σήμερα είναι όπως κάθε Δευτέρα κλειστό) είτε για να δουν τις νέες συλλογές του, που άνοιξαν πριν από έναν μήνα, είτε για να επισκεφθούν την έκθεση με τα πορτρέτα του Άντι Γουόρχολ. Κι αυτό διότι έχει λήξει ήδη η σύμβαση του έκτακτου φυλακτικού προσωπικού. Αυτός είναι και ο λόγος που όσοι πήγαν ώς το Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας στη Βασιλίσσης Σοφίας το Σαββατοκύριακο μπόρεσαν να δουν μόνο την περιοδική έκθεση του Γουόρχολ και όχι τις μόνιμες συλλογές. Το δραστήριο μουσείο δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει κανονικά μέχρι να υπογραφούν νέες συμβάσεις, ενώ ήδη προσωπικό ζητούν μέσω προκηρύξεων και τα Μουσεία Βεργίνας, Ηρακλείου, Βυζαντινό Θεσσαλονίκης, Δίου και Ηγουμενίτσας για να μπορέσουν να λειτουργήσουν σωστά και να μην αρχίσουν να κλείνουν αίθουσες. Πολλοί είναι εκείνοι πλέον που αναρωτιούνται αν εκείνη η λύση- γέφυρα που υποσχέθηκε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού μέχρι να λυθεί το θέμα των συμβασιούχων έχει εξελιχθεί σε γεφύρι της Άρτας. Και ακόμη περισσότεροι εκείνοι που περιμένουν 43 μέρες μετά τις εκλογές κάτι να κινηθεί στο νεοσύστατο υπουργείο, που μοιάζει ακόμη ναρκωμένο.