Οι άλλοι πρωταγωνιστές «Διεκδικώ το δικαίωμά μου στην απόλαυση»
«Στην αρχή ήμουν τρομοκρατημένος από μια διαιτολόγο που μου παρουσίασε ένα φρικαλέο διαιτολόγιο γεμάτο κανόνες. Άλλαξα γιατρό. Πήγα σε έναν από τους επιφανείς διαβητολόγους, ο οποίος μου έβαλε τις φωνές και μου διατύπωσε ξεκάθαρα την απλούστατη θεωρία του: δεν προσαρμόζεις τη ζωή σου στον διαβήτη, αλλά τον διαβήτη στη ζωή σου», λέει ο Νίκος Φωτάκης
Τώρα τελευταία έμαθα ότι ο Νίκος είναι διαβητικός και ξαφνιάστηκα. Ελπίζω να με συγχωρέσετε για την οικειότητα, αλλά ο Νίκος είναι παλιός γνώριμος. Τον ξέρω από τότε που έγραφε σχόλια στο «Αθηνόραμα». «Επιτέλους, μια φρέσκια πένα». Δεκατρία χρόνια από τότε ο Νίκος Φωτάκης είναι ένας αναγνωρισμένος δημοσιογράφος. Έχει δουλέψει σε ραδιόφωνα, εφημερίδες και σήμερα είναι αρχισυντάκτης του «Βig Fish» και συνεργάτης του «Jazz & Τζαζ».
Η μουσική και η σοκολάτα είναι οι τρέλες του. Ναι το ξέρω. Σοκολάτα και διαβήτης δεν πάνε μαζί. Γι΄ αυτό σας λέω ξαφνιάστηκα. Πριν από 3 χρόνια μάλιστα ο Νίκος άνοιξε στο Χαλάνδρι, στην «αυλή» του Αγίου Νικολάου, μια μικρή σοκολατερί.
Πάντα σου άρεσε η σοκολάτα;
Έχω τρέλα με τα γλυκά. Ειδικά με τη σοκολάτα. Πιτσιρικάς, μετά το σχολείο, έκανα πάντα μια στάση στο ψιλικατζήδικο για κόμικς και σοκολάτες. Αν στα 15 μου ερχόταν κάποιος και μου έλεγε ότι σε πέντε χρόνια θα έπρεπε να κόψω τα γλυκά, θα τον θεωρούσα παράφρονα. Πώς το έμαθες;
Ήμουν φοιτητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου, παράλληλα είχα ξεκινήσει να δουλεύω στα ένθετα της «ΕΞΠΡΕΣ», ένιωθα κουρασμένος και έχανα βάρος. Φοιτητικά ξενύχτια, αλκοόλ, πρόχειρο φαγητό κ.ο.κ. Οι δικοί μου όμως επέμεναν να κάνω εξετάσεις. Τελικά προέκυψε διαβήτης τύπου 1, ο «νεανικός». «Ιογενούς αιτιολογίας» είπαν οι γιατροί. Που σημαίνει ότι κάποιος ιός χτύπησε το πάγκρεας.
Δεν ξέρω αν είμαι η εξαίρεση, αλλά ξέρω πολύ λίγα πράγματα για τον διαβήτη.
Μη νομίζεις ότι ξέρω περισσότερα. Το θέμα με τον διαβήτη είναι ότι το πάγκρεας σταματά να παράγει ινσουλίνη, την ορμόνη που μετατρέπει τη γλυκόζη σε ενέργεια. Υπάρχουν δύο τύποι διαβήτη: ο νεανικός και ο τύπου 2, αυτός που έχουν οι ηλικιωμένοι όταν λένε «έχω ζάχαρο».
Πώς αντέδρασες μόλις το έμαθες;
Θυμάμαι τον πατέρα μου να επιστρέφει με τα αποτελέσματα και να μου λέει: «Αύριο θα πάμε να κάνουμε επαναληπτικές εξετάσεις, αλλά καλού- κακού μη φας από το κέικ που έφτιαξε η μητέρα σου».
Χωρίς να πει τίποτε άλλο. Πήγα στο ψιλικατζήδικο και πλακώθηκα στα κρουασάν. Δεν ξέρω γιατί. Αλλά νομίζω ότι αυτή είναι η φυσιολογική αντίδραση.
Κάν΄ το πριν στο απαγορεύσουν;
Ναι, λίγους μήνες αργότερα το άκουσα και στην ταινία ο «Άνθρωπος με το χρυσό χέρι», αυτή με τον Φρανκ Σινάτρα που παίζει έναν ναρκομανή ντράμερ. Σε μια σκηνή κάποιος μιλάει για έναν διαβητικό, που μια μέρα έφαγε όσα γλυκά μπορούσε να αντέξει, ώστε να συνεχίσει την υπόλοιπη ζωή του απόλυτα χορτάτος. Η αναφορά είχε να κάνει με την αποτοξίνωση, αλλά εγώ παρακολουθούσα σε απόλυτη ταύτιση. Το θέμα όμως είναι άλλο: η πρέζα κόβεται. Η σοκολάτα; Εσύ θα μου πεις;
Θα σου πω έναν αστικό μύθο για ένα ιστορικό ζαχαροπλαστείο της Πλατείας Μαβίλη. Λέγεται ότι κοντά στο ζαχαροπλαστείο έμενε ένας διαβητικός δημοσιογράφος, που περνώντας για την εφημερίδα του, ανίκανος να αντισταθεί στις μυρωδιές, έμπαινε και αγόραζε γλυκά, συνήθεια η οποία του κόστισε τη ζωή του. Στη μνήμη του, το ζαχαροπλαστείο έφτιαξε ένα ειδικό εργαστήριο με γλυκά μόνο για διαβητικούς. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια- κι έχω βαρεθεί να το ψάξω.
Ναι, πάστες ασπαρτάμης και μελομακάρονα μαλτιτόλης. Πριν από δώδεκα χρόνια δεν υπήρχε τρόπος να αναφέρεις σε έναν διαιτολόγο τον όρο «vinaigrette μελιού», δεν τον ήξερε. Τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα. Η Διαβητολογική Εταιρεία εξέδωσε έναν τόμο που έχει καταγράψει όλα τα προϊόντα που μπορεί να βρει κανείς γύρω του και να υπολογίσει πόσες μονάδες ινσουλίνης αναλογούν σε κάθε frappuccino, κάθε πιάτο εστιατορίου, κάθε γκοφρέτα.
Τώρα πια μπορείς να βρεις παντού γλυκά για διαβητικούς.
Δηλαδή τρως και γκοφρέτες;
Όχι, πρόσφατα όμως βρέθηκα στις Βρυξέλλες. Μπήκα σε μια μπουτίκ Godiva και βρήκα μια σοκολάτα με 70% κακάο, με γέμιση μια ganache ακόμη πιο βαριά. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην τη δοκιμάσω. Είναι θέμα ποιότητας ζωής. Στη συνέχεια βέβαια, πρόσθεσα την ποσότητα ινσουλίνης που αντιστοιχούσε στην ατασθαλία μου.
Κάνεις ενέσεις;
Όχι. Και από αυτήν την άποψη είμαι τυχερός: έγινα διαβητικός σε εξαιρετικό timing. Νιώθω ότι ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα δουλεύει για μένα. Έζησα τη μετάβαση από τις ενέσεις ινσουλίνης στην αντλία- το μικρό μου εξωσωματικό ηλεκτρονικό πάγκρεας, όπως το αποκαλώ χαϊδευτικά.
Η καθημερινή σου διατροφή πώς είναι;
Στην αρχή ήμουν τρομοκρατημένος από μια διαιτολόγο που μου παρουσίασε ένα φρικαλέο διαιτολόγιο γεμάτο κανόνες. Άλλαξα γιατρό. Πήγα σε έναν από τους επιφανείς διαβητολόγους, ο οποίος μου έβαλε τις φωνές και μου διατύπωσε ξεκάθαρα την απλούστατη θεωρία του: δεν προσαρμόζεις τη ζωή σου στον διαβήτη, αλλά τον διαβήτη στη ζωή σου. Νομίζω ότι του χρωστάω τεράστια ευγνωμοσύνη.
Αθλείσαι; Ξενυχτάς; Πίνεις;
Δεν ήμουν ποτέ αθλητικός τύπος, αλλά προσπαθώ να βρίσκω μορφές άσκησης που να έχουν ενδιαφέρον για να διατηρούμαι κάπως σε φόρμα. Η άθληση άλλωστε βοηθά στην απορρόφηση της ινσουλίνης. Κατά τ΄ άλλα, βγαίνω, ξενυχτάω, τρώω, πίνω. Δεν ζω αποστειρωμένα. Συνεχίζω να διεκδικώ με κάθε τρόπο το δικαίωμά μου στην απόλαυση.
«Θα με απασχολήσει περισσότερο μια καλή ταινία παρά ο διαβήτης»
Μιλάμε και απέναντί μας μια έγκυος γυναίκα προσπαθεί να αποφύγει με κάθε τρόπο τη χειραψία με μια φίλη της που την πλησιάζει.
Γελάμε, αλλά του θυμίζω ότι και ο ίδιος ανήκει στις ομάδες υψηλού κινδύνου.
Τώρα με τη γρίπη τι σκέφτεσαι;
Τίποτα. Δεν τη φοβάμαι, αν αυτό εννοείς. Όλα αυτά που γράφονται στο Ίντερνετ εναντίον των εμβολίων τα παρακολουθείς;
Όχι. Προσπαθώ να παρακολουθώ τις απόψεις ειδικών. Είναι μεγάλο θέμα οι φαρμακευτικές εταιρείες- είναι πολύ λεπτή η γραμμή ανάμεσα στην «αποστολή» τους και την επιθυμία τους για μεγαλύτερο κέρδος. Αλλά καλό είναι να μιλάμε με στοιχεία και αποδείξεις.
Κυκλοφορεί και αρκετή συνωμοσιολογία.
Η συνωμοσιολογία είναι το βασικό αναλυτικό εργαλείο του Έλληνα, αλλά μπορεί να οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην παράνοια.
Έχετε κάποια αιτήματα οι διαβητικοί από την Πολιτεία;
Αυτά που έχουν όλοι οι άνθρωποι που παλεύουν με τη γραφειοκρατία των Ταμείων. Θα έπρεπε για τις χρόνιες παθήσεις οι διαδικασίες να είναι κάπως αυτοματοποιημένες, να μην πρέπει να εξηγείς κάθε μήνα ότι δεν είσαι ελέφαντας για να σου εγκρίνουν την ινσουλίνη ή το απαραίτητο παραϊατρικό υλικό.
Σκέφτηκες ποτέ να ασχοληθείς με το ιατρικό ρεπορτάζ;
Όχι. Ασχολήθηκα με πράγματα που με ενδιαφέρουν περισσότερο. Μέσα στην ημέρα μου θα με απασχολήσει περισσότερο μια καλή ταινία ή ένα πολιτικό θέμα παρά ο διαβήτης.














