«Τα “καλά παιδιά” δεν παίρνουν μεγάλους ρόλους και βραβεία»
«Τα πράγματα είναι σκληρά στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Εάν παίζεις σε μια επιτυχημένη παραγωγή τότε είσαι κι εσύ επιτυχημένος ηθοποιός. Εάν όχι, τότε είσαι ένας καλός ηθοποιός και συμπαθητικός τύπος. Αλλά κανένας δεν πρόκειται να σου εμπιστευτεί κάποιον μεγάλο ρόλο», λέει ο Ματ Ντέιμον
«Δεν νιώθω άνετα στον φανταχτερό κόσμο των πρωταγωνιστών του κινηματογράφου. Είμαι ένας ηθοποιός χαρακτήρων και ένας άνθρωπος που αποφεύγει συστηματικά τις παγίδες της φήμης και την προβολή. Δυστυχώς, ανήκω στην κατηγορία των ηθοποιών χαμηλών τόνων που δεν θα λάβουν βραβεία για την ερμηνεία τους» λέει ο Ματ Ντέιμον, ο οποίος αυτήν την περίοδο βρίσκεται στα γυρίσματα της ταινίας «Τhe Αdjustment Βureau» του Τζορτζ Νόλφι.
Η δόξα που του πρόσφερε ο «Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» (1997), η υποψηφιότητα για Όσκαρ ερμηνείας αλλά και η φετινή επιτυχία του «Πληροφοριοδότη» είναι αποτελέσματα της σκληρής δουλειάς και της τελειομανίας του.
Μόλις ολοκλήρωσε την ταινία «Ακίνητος» του Κλιντ Ίστγουντ και την «Πράσινη γραμμή» του Πολ Γκρίνγκρας (με τον οποίο συνεργάστηκε και στο «Τελεσίγραφο του Μπορν»), βασισμένη στην εξιστόρηση των γεγονότων που έλαβαν χώρα στην πράσινη ζώνη της Βαγδάτης.
«Έχω χάσει τον έλεγχο της δημόσιας εικόνας μου. Το παραδέχομαι και το μόνο που μπορώ να κάνω πλέον είναι να προσέχω κάθε μου κίνηση. Ακόμη και όταν συμμετέχω σε φιλανθρωπικές δράσεις, φροντίζω να είναι για ζητήματα που δεν προκαλούν διαφωνίες» λέει ο 39χρονος ηθοποιός.
Ηθοποιός πολλαπλών ταχυτήτων- για τους θαυμαστές του «ήρεμη δύναμη»- ο Ματ Ντέιμον δεν διστάζει να «φουσκώνει και να ξεφουσκώνει» ώστε να πείθει σε κάθε ρόλο που αναλαμβάνει. Άλλωστε, όπως λέει, «τίποτα δεν πρέπει να αφήνεται στην τύχη». Για τον «Ταλαντούχο κύριο Ρίπλεϊ» έχασε δεκατρία κιλά ενώ για τον «Πληροφοριοδότη» πήρε έντεκα. «Έπαιζε» με ένα όπλο επί ημέρες για μη δείχνει τρομαγμένος στις σκηνές της ταινίας «Χωρίς ταυτότητα» και έκανε ιππασία για τις ανάγκες της ταινίας «Όλα τα όμορφα άλογα».
«Δουλειά του ηθοποιού είναι να ανακαλύπτει τα βαθύτερα κίνητρα κάθε ρόλου, χωρίς να τα αποκαλύπτει στο κοινό. Το κόλπο είναι να μην καταλάβει το κοινό ότι υποκρίνεσαι» λέει ο Ματ Ντέιμον, που τα τελευταία τέσσερα χρόνια ακροβατεί μεταξύ της οικογενειακής θαλπωρής (είναι πατέρας τριών κοριτσιών) και της καριέρας (κάθε χρόνο ετοιμάζει τρεις ταινίες).
Η σχέση του με τους σκηνοθέτες θυμίζει περισσότερο τη σχέση δασκάλου- μαθητή. Και αυτό επειδή στόχος του Ματ Ντέιμον είναι να βρεθεί στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Είναι αρκετά φιλόδοξος για να δηλώνει ότι έχει κάνει μια «λίστα με σκηνοθέτες» με τους οποίους θέλει να δουλέψει, αλλά και αρκετά ταπεινόφρων ώστε να μην παραδέχεται ότι τα έχει ήδη καταφέρει.
«Μετά το Όσκαρ σεναρίου για τον “Ξεχωριστό Γουίλ Χάντινγκ” ένιωσα την ανάγκη να σκηνοθετήσω. Αλλά δεν βιάζομαι» λέει.














