[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Τότε που άλλαξε η Ιστορία

Πέρασαν κιόλας είκοσι χρόνια από τότε που βλέπαμε- και δεν πιστεύαμε – τον κόσμο να αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη; Βλέποντας προχθές την αναπαράσταση της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου, με τα χιλιάδες ζωγραφισμένα ντόμινο (ποιος, αλήθεια, θεώρησε καταλληλότερο πρόσωπο τον αμφιλεγόμενο Βαλέσα, για να κάνει αυτό το συμβολικό γκρέμισμα;), ελάχιστα πράγματα μού θύμιζαν τα συναισθήματα εκείνης της συγκλονιστικής χρονιάς.

Το 1989 συγκαταλέγεται στις υποψήφιες χρονιές που άλλαξαν την Ιστορία, στο ενδιαφέρον «παιχνίδι» που άρχισε το περασμένο καλοκαίρι το ένθετο «Ιntelligent Life» του έγκυρου περιοδικού «Εconomist». Στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού διάβασα απόψεις και σχόλια αναγνωστών του. Πολλοί ήταν εκείνοι που θεωρούν ως πιο σημαντικά χρόνια της ανθρώπινης Ιστορίας τον χρυσούν αιώνα της Αθήνας, ενώ αρκετοί μιλούσαν για το έτος γέννησης του Ιησού και άλλοι πήγαιναν πολύ πιο πίσω: στο άγνωστο έτος εμφάνισης του homo sapiens. Το 1204 και η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, όπως (λιγότερο) και το 1453, «έπαιζαν» σε πολλά σχόλια ως το πιθανώς σημαντικότερο έτος- ορόσημο.

Πολλοί, επίσης, υπερθεμάτιζαν υπέρ του 1945 και του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ ορισμένοι έγερναν υπέρ της ανακάλυψης του DΝΑ το 1953.

Ουκ ολίγοι βέβαια μιλούσαν για το 1492 και την ανακάλυψη της Αμερικής από τον Κολόμβο. Δεν έλειπαν και εκείνοι που θεωρούσαν ως πιο σημαντική χρονιά αυτή που διανύουμε, λόγω της κρίσιμης Διάσκεψης της Κοπεγχάγης για το κλίμα. Με παραξένεψε, όμως, που διάβασα τόσο λίγα σχόλια για τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 και τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως και για τον Μάη του ΄68- και γενικά τη δεκαετία του 1960.

Τo ενδοοικογενειακό γκάλοπ που έκανα για τις ιστορικές εκτιμήσεις της νέας γενιάς, ήταν έκπληξη: Ως πιο σημαντική στιγμή της ανθρωπότητας «ανακηρύχθηκε» η επινόηση της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο το 1439. «Χωρίς τα βιβλία, δεν θα ήταν δυνατή η γρήγορη μετάδοση των γνώσεων και ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός», μου δόθηκε πάραυτα και η εξήγηση.

Και στο blog του «Εconomist», κάποιοι- μάλλον νέοιγράφουν λακωνικά (και αισιόδοξα;): «Οι πιο σημαντικές είναι οι χρονιές που έρχονται»!