Το Πνεύμα του Τόνου

Τείχη!
Της Εύας Κοταμανίδου

Οχτώβρης 1917, Σοβιετική Ένωση, πριν από 92 χρόνια:

«Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο»! 9 Νοεμβρίου 1989, 20 χρόνια πριν, Γερμανία, Βερολίνο, μια νύχτα που άλλαξε τον κόσμο. Το Τείχος που χώριζε την πόλη στα δύο, από το 1961, έπεφτε εν μια νυκτί! Έξαλλοι από χαρά και αναπάντεχη ευτυχία οι Γερμανοί σκαρφάλωναν στο Τείχος, αγκαλιάζονταν, έκλαιγαν, παραληρούσαν, γέμιζαν την Πύλη του Βρανδεμβούργου, σημείο ένωσης των δύο Γερμανιών. Η μπίρα, τα δάκρυα έρρεαν σ΄ ένα τρελό πανηγύρι χαράς και αγαλλίασης. 28 χρόνια τείχη, φυλάκια, περίπολα, ηλεκτροφόρα σύρματα, γίνονταν συντρίμμια σ΄ ένα πανδαιμόνιο ευδαιμονίας.

Είχαν προηγηθεί 231 νεκροί στην απέλπιδα προσπάθεια διαφυγής. Συγγενείς και φίλοι έσμιγαν ξανά. Η επανένωση των δύο Γερμανιών γινόταν απτή πραγματικότητα.

Πολλά γράφτηκαν, πολλοί προσπάθησαν να εξηγήσουν τι ακριβώς «έπεφτε» εκείνο το βράδυ του Νοέμβρη. Εξίσου πολλά είχαν προηγηθεί, Πολωνία, Γκορμπατσόφ, περεστρόικα, που οδήγησαν απρόσμενα στην κατάρρευση όλου του υπαρκτού σοσιαλισμού. Τι ακριβώς όμως κατέρρεε το 1989-1990; Ο κομμουνισμός, ως ιδεολογία, για τον οποίο θυσιάστηκαν εκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές, ή ως ολοκληρωτισμός, ως αυταρχική, σταλινική εφαρμογή, αντί ελευθερίας ανθρώπου από άνθρωπο, αντί υπέρ, κατά του προλεταριάτου; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το Τείχος είναι ακόμα εκεί, στις ψυχές των Γερμανών. Δύσκολα γίνεται πιστευτό. Το βέβαιο είναι ότι Τείχη υψώνονται ακόμη πολλά στον κόσμο όλο, είτε πραγματικά είτε συμβολικά, να χωρίζουν δυνατούς και αδύναμους, πλούσιους και φτωχούς. Η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η Δημοκρατία, ο πολιτικός πολιτισμός για όλους, αναμένουν ακόμη δικαίωση!