Αφήστε το χρονόμετρο στην άκρη

Ο Δημοσθένης Τρίγγας «υπακούει» στο ρολόι του. Εγκλωβίζει τα επαγγελματικά ραντεβού και την προσωπική του ζωή σε αυστηρά χρονοδιαγράμματα. Μοιάζει να υπολογίζει τα πάντα με ακρίβεια δευτερολέπτου. Όταν όμως τρέχει επιλέγει να αφήνει το χρονόμετρο στην άκρη. Μόνο έτσι νιώθει ελεύθερος.

Την ερχόμενη Κυριακή, στον Κλασικό Μαραθώνιο Αθηνών χιλιάδες δρομείς θα εμπιστευθούν τον Δημοσθένη Τρίγγα για να μάθουν τις επιδόσεις τους. Ως εκπρόσωπος της εταιρείας Championchip, ο κ. Τρίγγας έχει αναλάβει την ηλεκτρονική χρονομέτρηση της κούρσας καθώς και των αγώνων πέντε και δέκα χιλιομέτρων που θα διεξαχθούν παράλληλα. Έχει διαθέσει συνολικά 11.000 μικροτσίπ στη διοργάνωση για να ξέρει κάθε αθλητής τον χρόνο του με ακρίβεια.

Ο κ. Τρίγγας γνωρίζει ότι κάθε δρομέας ζει για την επίδοση, διψά για το ρεκόρ. Υπήρξε άλλωστε ένας από τους καλύτερους Έλληνες μαραθωνοδρόμους. Το 1995, σε ηλικία 23 ετών έκανε το ντεμπούτο του στην κλασική διαδρομή στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Μαραθωνίου με τον εκπληκτικό χρόνο 2 ώρες και 21 λεπτά- από τις κορυφαίες στιγμές πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα στην απόσταση των 42 χιλιομέτρων.

Ένας σοβαρός τραυματισμός διέκοψε πρόωρα την πορεία του προς τον πρωταθλητισμό. Η σχέση όμως του κ. Τρίγγα με το χρονόμετρο τον ακολούθησε στην επαγγελματική και οικογενειακή ζωή του. Η οργάνωση, ο προγραμματισμός, το σχέδιο έγιναν πρώτα ανάγκη, έπειτα εξάρτηση και ορισμένες φορές άγχος… Σήμερα, παράλληλα με τη χρονομέτρηση αγώνων, εργάζεται σε χρηματιστηριακή εταιρεία. Συχνά δουλεύει μέχρι αργά το βράδυ. «Υπακούει» στο ρολόι του, σε μια περίοδο που όλο και περισσότεροι ερασιτέχνες δρομείς πιέζονται με ένα χρονόμετρο στο χέρι. Η επίδοση για πολλούς γίνεται αυτοσκοπός. Ο χρόνος είναι ο μόνος τους οδηγός. Και συχνά το τρέξιμο γίνεται μίζερη και άχαρη διαδικασία, αγώνας ενάντια στον χρόνο. Γι΄ αυτό ο κ. Τρίγγας όταν τρέχει επιλέγει να μην τον απασχολεί το χρονόμετρο.

«Οι ερασιτέχνες αθλητές δεν πρέπει να κοιτάνε το χρονόμετρο», λέει στα «ΝΕΑ». «Σκοπός του ερασιτεχνικού αθλητισμού είναι η βελτίωση της υγείας. Η ζωή όλων μας έχει μπει σε ένα χρονόμετρο. Αν ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο και στον αθλητισμό τότε χάνεται η μαγεία».

Λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη κούρσα όλο και περισσότεροι μαραθωνοδρόμοι αγωνιούν για τον ρυθμό τους, τα περάσματά τους, τι θα δείξει με τον τερματισμό το ρολόι τους. «Ο αθλητισμός όμως πρέπει να είναι διέξοδος, να αποτοξινώνει από τις δραστηριότητες της ημέρας, να μην αγχώνει», λέει ο κ. Τρίγγας και τονίζει ότι δεν πρέπει να τρέχουμε για την επίδοση αλλά για την εμπειρία. «Μιλάω με ερασιτέχνες δρομείς που δεν κυνηγούν τις επιδόσεις και μου λένε συχνά ότι το τρέξιμο είναι βάλσαμο γι΄ αυτούς».

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

«Αν η επίδοση γίνει αυτοσκοπός χάνεται η μαγεία του αθλητισμού» λέει ο Δημοσθένης Τρίγγας, εκπρόσωπος της εταιρείας Championchip

LΙΝΚ:

Δείτε το αφιέρωμα των «ΝΕΩΝ» στον Κλασικό Μαραθώνιο Αθηνών στην ιστοσελίδα www.tanea.gr

«Οι Διόσκουροι»

Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ Τρίγγας έτρεξε τον πρώτο του αγώνα το 1984 στη Μεγαλόπολη, σε ένα σχολικό πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου. Άρχισε συστηματικές προπονήσεις τρία χρόνια αργότερα. Προπονητής του ήταν ο Βαγγέλης Βαγιανός και συναθλητής του ο πρώην πρωταθλητής του Μαραθωνίου και πολυνίκης του Κλασικού Μαραθωνίου Αθηνών, Νίκος Πολιάς. Στο γήπεδο τους φώναζαν «Διόσκουρους». Σήμερα συνεργάζονται στην εταιρεία Championchip.

Ένας από τους αγώνες που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ ο κ. Τρίγγας είναι το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων στα 20 χλμ. το 1990. «Ήταν Ιούλιος. Ο αγώνας γινόταν στη Θεσσαλονίκη με 38 θερμοκρασία και 80% υγρασία», θυμάται. «Οι κριτές μάς είχαν απαγορεύσει να πιούμε νερό στα πρώτα δέκα χιλιόμετρα. Αυτοί ήταν τότε οι κανονισμοί. Ήμουν πρώτος στην κούρσα με μεγάλη διαφορά. Ώσπου στα 19,3 χλμ. κατέρρευσα. Έχασα τις αισθήσεις μου και ξύπνησα στο νοσοκομείο. Πέρασα εκεί μια βδομάδα».


Μικροτσίπ σαν το πώμα ενός μπουκαλιού νερού

ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ Ολυμπιακούς Αγώνες, οι επιδόσεις των αθλητών δεν υπολογίζονταν με βάση τον χρόνο αλλά σύμφωνα με τις νίκες τους. Αργότερα, οι Ρωμαίοι ακολούθησαν λεπτομερέστερη στατιστική για να καταγράψουν τα αποτελέσματα των ιπποδρομιών.

Όπως γράφει ο Νιλ Μπάσκομπ στο βιβλίο του «Το τέλειο μίλι», το χρονόμετρο και η σημασία του μπαίνει για τα καλά στη ζωή των Ευρωπαίων τον 19ο αιώνα, όταν όλο και περισσότεροι ερασιτέχνες δρομείς προσπαθούσαν να σπάσουν το ρεκόρ στο μίλι. Ο Σκωτσέζος Ρόμπερτ Μπάρκλεϊ ήταν ο πρώτος που έτρεξε το μίλι (περίπου 1.609 μέτρα) σε χρόνο μικρότερο από πέντε λεπτά το 1804. Για το κατόρθωμά του κέρδισε τότε 500 γκινέες.

Η ηλεκτρονική χρονομέτρηση δοκιμάστηκε για πρώτη φορά το 1993 στο Ναϊμέγκεν της Ολλανδίας σε έναν αγώνα 15 χιλιομέτρων. Στην ηλεκτρονική χρονομέτρηση οι αθλητές δένουν στον αστράγαλο ή στα κορδόνια των παπουτσιών τους ένα μικροτσίπ, το οποίο ενεργοποιείται μόλις περάσουν από τον ειδικό τάπητα στην αφετηρία της κούρσας. Το μικροτσίπ έχει το ίδιο μέγεθος με το πώμα ενός μικρού μπουκαλιού νερού.

Δίνει τον χρόνο κάθε αθλητή από την εκκίνηση μέχρι τον τερματισμό σε αγώνες με τη συμμετοχή χιλιάδων δρομέων, όπου θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη η χρονομέτρηση με το χέρι.

Ο κ. Τρίγγας συνεργάζεται με τον Κλασικό Μαραθώνιο Αθηνών από το 2002. Είναι ο μόνος που προσφέρει στην Ελλάδα το σύστημα ηλεκτρονικής χρονομέτρησης σε αγώνες δρόμου. Τις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 συχνά η σύγχυση ήταν μεγάλη με το χρονόμετρο αφής και ορισμένοι αθλητές παραπονούνταν ότι η θέση τους στην τελική κατάταξη ήταν λανθασμένη.

«Στόχος μας είναι να παραδώσουμε όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστα αποτελέσματα φέτος», λέει ο κ. Τρίγγας. «Τα πρώτα χρόνια είχαμε δρομείς που περνούσαν δίπλα από τον τάπητα και όχι από πάνω και έτσι δεν λειτουργούσε το μικροτσίπ. Πιστεύω ότι πλέον οι περισσότεροι είναι εξοικειωμένοι με αυτό το σύστημα».