«Αντιμετωπίζω το ντιζάιν σαν Ρομπέν των Δασών»
«Κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν», λέει ο Γάλλος ντιζάινερ Φιλίπ Σταρκ. «Όταν δεν είμαστε ικανοποιημένοι με αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία, μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να τους επιπλήξουμε»
Καθιέρωσε το πλαστικό στα σαλόνια και κέρδισε τον τίτλο του σημαντικότερου εν ζωή ντιζάινερ. Ιδιοφυΐα: αν και αυτοδίδακτος, κατάφερε να γίνει το μεγαλύτερο αστέρι στον κόσμο του ντιζάιν. Πιστεύει πως είναι από τους λίγους που δουλεύουν τόσο για εκείνους που έχουν οικονομική άνεση όσο και για τους φτωχούς. Ο Φιλίπ Σταρκ πάτησε τα 60 και εξακολουθεί να δημιουργεί και να προκαλεί.
«Δεν αποφάσισα συνειδητά να γίνω ντιζάινερ», ομολογεί ο άνθρωπος που με τις δημιουργίες του άλλαξε τις προτιμήσεις των καταναλωτών διεθνώς:
από τις διαφανείς του καρέκλες ώς τις μοτοσυκλέτες και έγινε διάσημος όταν στη δεκαετία του ΄80 ο Φρανσουά Μιτεράν του ανέθεσε να σχεδιάσει τα έπιπλα για το Ελιζέ. «Εάν κάποιος είναι πολύ έξυπνος, μπορεί να επιλέξει τον τρόπο που θα κερδίσει τα προς το ζην. Εγώ ήμουν τόσο τεμπέλης που άφησα τη δουλειά να με επιλέξει», λέει ο δημιουργός που διακήρυξε το δημοκρατικό ντιζάιν και σχεδίασε ακόμη και ξενοδοχεία πέντε αστέρων ή και επτά- όπως το «Μορίς» στο Παρίσι- αλλά και άλλα με πολύ χαμηλές τιμές, που απευθύνονται σε νέους που θέλουν να ταξιδέψουν, αλλά δεν έχουν οικονομική άνεση.
«Μπορώ να σχεδιάσω ένα μπιμπερό που να απευθύνεται στις φτωχές μητέρες και ένα ακριβό για τις πλούσιες.
Χρησιμοποιώ τα πιο ακριβά σχέδια για να εξελίξω εκείνα που προορίζονται για τους φτωχούς. Το αποκαλώ στρατηγική του Ρομπέν των Δασών. Πριν από 25 χρόνια το ντιζάιν ήταν συνώνυμο με την παραγωγή προϊόντων για λίγους και η διανομή γινόταν αποκλειστικά σε λίγα καταστήματα.
Θεωρούνταν πως είναι πιο απλό να παράγεις λίγα κομμάτια με υψηλό κόστος και μεγάλο περιθώριο κέρδους παρά χιλιάδες κομμάτια με χαμηλό κόστος και μικρό περιθώριο κέρδους», λέει ο Φιλίπ Σταρκ που αποφάσισε να ανατρέψει αυτό το καθεστώς.
Και αφού κατάφερε να κερδίσει αυτό το στοίχημα, τώρα βάζει ένα νέο: την οικολογία. «Η οικολογία δεν είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε, αλλά μια υποχρεωτική επιλογή. Και παρ΄ όλο που ο κόσμος πιστεύει πως το να ζει σε έναν οικολογικό κόσμο είναι επιτακτική ανάγκη, παραμένει αφηρημένη έννοια». Και για να το πετύχει, ήδη έχει σχεδιάσει έναν ανεμιστήρα, που πωλείται στα σούπερ μάρκετ και εξοικονομεί ενέργεια από 10-40%, ενώ ήδη έχει στα σκαριά σκάφη που θα λειτουργούν με ηλιακή ενέργεια και υδρογόνο.














