«Ήρθα με τα πόδια από το Αφγανιστάν»

«Οι γονείς μου είχαν φύγει νωρίτερα κυνηγημένοι για το Ιράν κι αποφασίσαμε να τους βρούμε. Δεν γνωρίζαμε πού ήταν οι συγγενείς μας, αν ζούσαν ή αν είχαν πεθάνει. Ήμασταν εντελώς μόνοι. Είχαμε κάποια χρήματα, όμως δουλέψαμε έναν χρόνο σε εργοστάσιο ρούχων για να συμπληρώσουμε τα λεφτά που ζητούσαν οι μεταφορείς, τους οποίους ήταν εύκολο να εντοπίσουμε».

O 14χρονος Χουσεΐν και ο 16χρονος Μπενάν είναι δύο από τα εκατοντάδες ασυνόδευτα παιδιά που πέρασαν παράνομα στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες. Ξεκίνησαν μόνοι τους από την πόλη Γάζνι του Αφγανιστάν με ένα μασούρι δολάρια και μια σακούλα με τα απαραίτητα.

Τα δύο αγόρια, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, πέρασαν εύκολα στην Τουρκία, ακολουθώντας μια ομάδα 15 λαθρομεταναστών που ταξίδευε για την Ελλάδα. Πλήρωσαν μπαξίσι, πέρασαν υποτυπώδη αστυνομικά μπλόκα και έμειναν για μέρες άυπνα σε καρότσες φορτηγών που ταξίδευαν νυχθημερόν για τα τουρκικά παράλια. «Περπατούσαμε ατέλειωτες ώρες στο βουνό μέχρι να συναντήσουμε νέο οδηγό σε καθορισμένο σημείο. Το ταξίδι στην καρότσα ήταν επίπονο και για να αλλάξουμε φορτηγό έπρεπε να περπατήσουμε ξανά. Φοβόμασταν και οι δύο, όμως δεν διανοηθήκαμε να κάνουμε πίσω. Στους Ιρανούς, στα σύνορα με την Τουρκία, είχαμε πληρώσει 500 δολάρια ο καθένας. Οι Τούρκοι διακινητές, όμως, ζήτησαν τα τριπλάσια χρήματα για να μας οδηγήσουν ώς τα τουρκικά παράλια. Καθώς διασχίζαμε την Τουρκία, ομάδες λαθρομεταναστών ενώνονταν συνεχώς μαζί μας. Ανάμεσά μας ήταν πολλοί ακόμη ανήλικοι» λένε τα Αφγανόπουλα.

Από τα απέναντι παράλια τα φώτα της Λέσβου φαίνονταν πεντακάθαρα την καλοκαιρινή νύχτα. Ο Χουσεΐν και ο Μπενάν χώθηκαν με τους υπόλοιπους μετανάστες σε μια φουσκωτή βάρκα αλλά εντοπίστηκαν εύκολα από το Λιμενικό ανοιχτά του νησιού. «Μας μετέφεραν στο κέντρο κράτησης στην Παγανή. Ήμασταν εκεί όταν ξέσπασαν οι αντιδράσεις των μεταναστών. Οι συνθήκες ήταν απάνθρωπες, καθώς έπρεπε να κοιμόμαστε 80 άνθρωποι σ΄ ένα δωμάτιο. Στην Παγανή μείναμε 19 ημέρες, ύστερα μας μετέφεραν στον Πειραιά και από εκεί φθάσαμε στη Θεσσαλονίκη» λέει ο ανήλικος Χουσεΐν. Τα δύο Αφγανόπουλα πρόκειται να καταθέσουν αίτηση χορήγησης πολιτικού ασύλου.

«Τον τελευταίο χρόνο υπολογίζουμε ότι έχουν περάσει στην Ελλάδα περίπου 2.500 ασυνόδευτα παιδιά», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης Ρraksis στη Θεσσαλονίκη κ. Τζανέτος Αντύπας.

«Οι περισσότεροι ανήλικοι είναι βέβαια αγόρια από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και το Ιράν, ενώ τα λιγοστά κορίτσια προέρχονται από τη Σομαλία και το Σουδάν. Είναι παιδιά ηλικίας 12-17 ετών, των οποίων οι γονείς είτε σκοτώθηκαν είτε προτίμησαν να τα φυγαδεύσουν από τις εμπόλεμες ζώνες. Όπως εμείς πληρώνουμε για να στείλουμε τα παιδιά μας στο εξωτερικό για σπουδές επενδύοντας στο μέλλον τους, έτσι και οι γονείς στο εμπόλεμο Αφγανιστάν παραδίδουν τα παιδιά τους σε δουλεμπόρους ώστε να φθάσουν στην Ευρώπη. Εκεί θα μείνουν ζωντανά και θα εργαστούν κι εάν καταφέρουν να ριζώσουν θα στείλουν χρήματα πίσω στους γονείς και τα υπόλοιπα αδέρφια τους» εξηγεί ο κ. Αντύπας. Περίπου 600 ανήλικοι ζουν σήμερα στα ειδικά κέντρα φιλοξενίας.

2.500 ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΑ

Έχουν περάσει στην Ελλάδα περίπου 2.500
ασυνόδευτα παιδιά και τα περισσότερα είναι από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και το Ιράν

[ ΙΝFΟ ]

●Κάθε Τετάρτη, 7.30- 9.00 μ.μ., στο Στέκι Μεταναστών και Προσφύγων Θεσσαλονίκης (Φιλίππου 51, τηλ. 2310-
241015) δύο νομικοί παρέχουν συμβουλές σε μετανάστες και πρόσφυγες.

«Νιώθω τυχερός που δεν σκοτώθηκα»

«ΤΟ ΠΡΩΙ κοιμόμασταν και το βράδυ περπατούσαμε στο βουνό. Ένας φίλος μου σκοτώθηκε στα τουρκικά σύνορα. Τον αφήσαμε πίσω και συνεχίσαμε».

Ο 19χρονος σήμερα Μοχάμετ εξιστόρισε στα «ΝΕΑ» την πορεία που ακολούθησαν χιλιάδες συμπατριώτες του στο Αφγανιστάν: «Όταν ήμουν 13 χρονών, ο πατέρας μου μού είπε ότι τα πράγματα είχαν παραγίνει επικίνδυνα στην Καμπούλ. Πλήρωσε σε διακινητή 2.000 αφγανικά νομίσματα, χρήματα για τα οποία απαιτείται δουλειά πολλών μηνών, και με έκρυψε σ΄ ένα φορτηγό με προορισμό το Ιράν. Ήμασταν στοιβαγμένοι 120 άνθρωποι. Περνούσαμε τα αστυνομικά μπλόκα χωρίς στάση. Είχαν φροντίσει γι΄ αυτό οι διακινητές. Στο Ιράν έμεινα δύο χρόνια. Εργάστηκα σε χωράφια και εργοστάσια, όμως πάντα ήθελα να έρθω στην Ελλάδα. Ακολούθησε νέο ταξίδι μέχρι τα τουρκικά παράλια. Με πέντε φίλους μου αναζητούσαμε τρόπο να περάσουμε στη Σάμο. Εκατοντάδες μετανάστες και πρόσφυγες περίμεναν μαζί μας. Ο διακινητής ζήτησε 1.000 δολάρια από τον καθένα για μια φουσκωτή βάρκα. Όταν μας εντόπισε το Λιμενικό, τρυπήσαμε τη βάρκα και βουτήξαμε στη θάλασσα. Μας οδήγησαν στο κέντρο υποδοχής, που έμοιαζε με φυλακή. Υπέβαλα αίτηση χορήγησης ασύλου και πήρα τη σχετική ροζ κάρτα. Αισθάνομαι τυχερός. Συμπατριώτες μου σκοτώθηκαν, προσπαθώντας να φθάσουν στην Ευρώπη».


Έρευνα για τις καταγγελίες κακοποίησης 17χρονου

ΕΡΕΥΝΑ σε βάθος για τις καταγγελίες κακοποίησης 17χρονου στο Κέντρο Διοικητικής Κράτησης Αλλοδαπών Παγανής Λέσβου ζητά η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Ο 17χρονος που διακομίστηκε στο νοσοκομείο διαγνώσθηκε με κακώσεις στο κεφάλι, την πλάτη, τη μέση και τα χέρια.

Το πρωί της 22ας Οκτωβρίου, ο υφυπουργός για την Προστασία του Πολίτη κ. Σπύρος Βούγιας επισκέφθηκε το Κέντρο Διοικητικής Κράτησης Αλλοδαπών στην Παγανή μαζί με κλιμάκιο της Ύπατης Αρμοστείας. Σύμφωνα με τις καταγγελίες λίγη ώρα μετά την επίσκεψη, «αστυνομικά όργανα υπεύθυνα για τη φύλαξη του Κέντρου προέβησαν σε κακοποίηση και ξυλοδαρμό κρατουμένων, μεταξύ των οποίων και ο 17χρονος». Κατόπιν εντολής του υφυπουργού διενεργούνται ήδη πειθαρχικές και ποινικές έρευνες, ενώ η Ύπατη Αρμοστεία- δεδομένης της σοβαρότητας των καταγγελιών- ζητά τη σε βάθος διερεύνηση της υπόθεσης και παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.