[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ραγισμένες αγκαλιές

Κάτι παράξενο σαλεύει στη χώρα του Αλμοδόβαρ και πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι κομεντί ή μελόδραμα. Οι διοργανωτές, φανατικοί καθολικοί που ανησυχούν για τα δικαιώματα του εμβρύου, έδωσαν προσκλητήριο σε όλες τις θρησκευτικές ομάδες της Ισπανίας και ιδού.

Ούτε στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις του 2003 δεν είχε δει τόσο κόσμο στους δρόμους της η Μαδρίτη όσο το περασμένο Σάββατο. Το νομοσχέδιο του Θαπατέρο που επιτρέπει την έκτρωση στα δεκαεξάχρονα, έβγαλε από την τρύπα τους τα τελευταία υπολείμματα του φρανκισμού που επιμένουν να βλέπουν την πρώιμη γυναικεία σεξουαλικότητα σαν νά ΄ναι ο Αντίχριστος.

Τους μετράω και βρίσκω ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που θέλουν να κάνουν δεύτερη καριέρα πάνω στην πύελο μικρών κοριτσιών. Τη μητρότητα σαν τιμωρία την ευαγγελίζονται πολλοί άγγελοι του φθόνου. Από τον περιστασιακό μέχρι τον καθ΄ έξιν βιαστή, από τον ανικανοποίητο ενήλικα μέχρι τον θρησκόληπτο και τη μητέρα που αισθάνεται σαν προσωπική της ακύρωση τη σεξουαλικότητα της κόρης της, η απόσταση είναι μηδαμινή.

Το θυμάται άραγε η κ. Διαμαντοπούλου ότι στα ντουλάπια του υπουργείου της περιμένει από το 1986 σχέδιο για τη σεξουαλική αγωγή των εφήβων ή θα αφήσουμε να ξανάρθει στη μόδα το προπατορικό αμάρτημα, σε μια εποχή που τα σπιράλ, το χάπι και τα προφυλακτικά πουλιούνται στο σούπερ μάρκετ και στο περίπτερο;